Чу зӣ хўобгаҳ шуд яли номдор
چو زی خوابگه شد یل نامدار
Биёмад ҳамон гуҳи нигаҳбони бор
بیامد همان گه نگهبان بار
Ки омад фиристодае гоҳи шом
که آمد فرستاده ای گاه شام
з назд бҳўи зӣ ту дорад паём
ز نزد بهو زی تو دارد پیام
Басии панд ва розаст гуяд наҳуфт
بسی پند و رازست گوید نهفت
Ки бо паҳлавон бояд имшаб бигуфт
که با پهلوان باید امشب بگفت
Бхўондши сипаҳдори пирӯзи бахт
بخواندش سپهدار پیروز بخت
Фиристода омад сабки пеши тахт
فرستاده آمد سبک پیش تخت
Камон кард болоу гуфтори тир
کمان کرد بالا و گفتار تیر
Бихонад офарин бар яли гардгир
بخواند آفرین بر یل گردگیر
Ки то ҷовдони паҳлавони зиндаи бод
که تا جاودان پهلوان زنده باد
Замонаи раҳеи ахтараши бандаи бод
زمانه رهی اخترش بنده باد
зи шоҳ бҳў ҳаст пайғом чанд
ز شاه بهو هست پیغام چند
Аз умеду савганду пайванду панд
از امید و سوگند و پیوند و پند
Гузорам чу фармон диҳад паҳлавон
گزارم چو فرمان دهد پهلوان
Дигар кас надонад ҷуз аз тарҷумон
دگر کس نداند جز از ترجمان
Сипаҳбади зи мардум тиҳӣ монад ҷой
سپهبد ز مردم تهی ماند جای
Фиристода бар ҷусти хандони бпоӣ
فرستاده بر جست خندان بپای
Чунин гуфт к-эии афсари анҷуман
چنین گفت کای افسر انجمن
Дабири шаҳами мнкўои номи ман
دبیر شهم منکوا نام من
Бҳўи шоҳи қнўҷу рои барин
بهو شاه قنوّج و رای برین
Дурудат фиристод ва чанд офарин
درودت فرستاد و چند آفرین
Ҳаме гуяд аз фару фарҳанги ту
همی گوید از فرّ و فرهنگ تو
Нзибд ба ҷанги ман оҳанги ту
نزیبد به جنگ من آهنگ تو
На ҳаргиз ба ҷоят бадӣ карда ам
نه هرگز به جایت بدی کرده ام
На шоҳи ҷаҳонро бёзрдаҳ ам
نه شاه جهان را بیازرده ام
Туро бо ман ин шӯриш кор чист
ترا با من این شورش کار چیست
зи баҳри касони ҷанг ва пайкор чист
ز بهر کسان جنگ و پیکار چیست
Касе каз бадаш бар ту номади газанд
کسی کز بدش بر تو نامد گزند
Чу бо ӯ кунӣ бад набошад писанд
چو با او کنی بد نباشد پسند
На ҳар каш буд чанг бар ҷанги тез
نه هر کش بود چنگ بر جنگ تیز
Буд бо ҳамаи кас ба ҷангу ситез
بود با همه کس به جنگ و ستیز
Ба ҳар бод хирман нишоед фишонд
به هر باد خرمن نشاید فشاند
На киштии тавон низ бар хушк ронад
نه کشتی توان نیز بر خشک راند
Агар аз паии бож шоҳ омадӣ
اگر از پیِ باژ شاه آمدی
Ба фармон ӯ кӣна хоҳ омадӣ
به فرمان او کینه خواه آمدی
Бибин ҳадяу бож каз ганҷи хеш
ببین هدیه و باژ کز گنج خویش
Чаҳ додаст меҳроҷ ҳар соли пеш
چه دادست مهراج هر سال پیش
Се чандон даҳуми ман ба Фрмонбрӣ
سه چندان دهم من به فرمانبری
Дигар халъату ҳадяҳо бар сиррӣ
دگر خلعت و هدیه ها بر سری
Вагар тамаъи дорӣ ба шоҳӣу ганҷ
وگر طمع داری به شاهی و گنج
зи ман ёбии ин ҳар ду бебиму ранҷ
ز من یابی این هر دو بی بیم و رنج
Гар ое барам бо сипоҳ аз нахуст
گر آیی برم با سپاه از نخست
Ба паймон ва савгандҳои дуруст
به پیمان و سوگندهای درست
Сипорам ба ту ганҷ ва ҳам духтарам
سپارم به تو گنج و هم دخترم
Бар авранги бншонмти ҳмбрм
بر اورنگ بنشانمت همبرم
Гарми тахти меҳроҷ ва барам сараш
گِرم تخت مهراج و بُرّم سرش
Бубахшам ба ту ганҷ ва ҳам афсараш
ببخشم به تو گنج و هم افسرش
Аз он пас сипаҳи сӯии Эрон барам
از آن پس سپه سوی ایران برم
Ба кин тохтанҳои шерон барам
به کین تاختن های شیران برم
Кунам ҷои заҳҳоки ҷодӯи тиҳӣ
کنم جایِ ضحاکِ جادو تهی
Гарми ҳафт кишвар ба шоҳаншаҳӣ
گرم هفت کشور به شاهنشهی
Азин ҳарчӣ гуфтам зи ганҷу сипоҳ
ازین هرچه گفتم ز گنج و سپاه
зи фармон ва аз кишвару тоҷу гоҳ
ز فرمان و از کشور و تاج و گاه
Ҳамаи мар туро бошад аз чизу кас
همه مر ترا باشد از چیز و کس
Марои номи шоҳаншаҳии баҳраи бас
مرا نام شاهنشهی بهره بس
Ба савганду паймони абои мнкўо
به سوگند و پیمان ابا منکوا
Фиристодам инак хати ман гўо
فرستادم اینک خط من گوا
Чу ёбад хирадманди хӯбӣу ганҷ
چو یابد خردمند خوبی و گنج
Биндозад аз дасту норад ба ранҷ
بیندازد از دست و نارد به رنج
Чу оҳӯ ва харгӯш ёбад уқоб
چو آهو و خرگوش یابد عقاب
Наёрад ба дроҷу тиҳуи шитоб
نیارد به درّاج و تیهو شتاب
Ҳаме то смўрсту санҷоби чин
همی تا سمورست و سنجاب چین
Напушади зи рикошаҳи каси пӯстин
نپوشد ز ریکاشه کس پوستین
Бигуфт ин ва он хат ва паймон бидод
بگفت این و آن خطّ و پیمان بداد
Бабўсед пеши сипаҳбади ниҳод
ببوسید پیش سپهبد نهاد