Чу дарёст ин гунбади нилгун

چو دریاست این گنبد نیلگون

Замин чун ҷазираи миёни андарун

زمین چون جزیره میان اندرون

Шабу рӯз бар вай чу ду мавҷи бор

شب و روز بر وی چو دو موج بار

Яке мавҷ аз ӯ зарду дигар чу қор

یکی موج از او زرد و دیگر چو قار

Чу бар рӯй майдони пирӯзаи ранг

چو بر روی میدان پیروزه رنگ

Ду ҷангии савори ин зи рӯми он зи занг

دو جنگی سوار این ز روم آن ز زنگ

Яке аз бар хинги заррини ҷноғ

یکی از بر خنگ زرین جناغ

Яке бар нўндии сияҳтар зи зоғ

یکی بر نوندی سیه تر ز زاغ

Яке охтаи теғи заррини з бар

یکی آخته تیغ زرین ز بر

Яке бар сар оварда симини сипар

یکی بر سر آورده سیمین سپر

Ҷаҳони ҳамла гуҳ карда то зиндаи тез

جهان حمله گه کرده تا زنده تیز

Гуҳи андари дирангу гуҳи андари гурез

گه اندر درنگ و گه اندر گریز

Намояди гуҳии рӯмӣ аз бими пушт

نماید گهی رومی از بیم پشت

Гурезон ва он зарди ханҷар ба мушт

گریزان و آن زرد خنجر به مشت

Гуҳӣ ояд он зангӣ тохта

گهی آید آن زنگی تاخته

зи симини сипар нимӣ андохта

ز سیمین سپر نیمی انداخته

Ду гаванаст аз аспонишони гирди хушк

دو گونست از اسپانشان گرد خشک

Яке ҳамчуи кофуру дигар чу машк

یکی همچو کافور و دیگر چو مشک

зи гирди ду ранги аспи эшон ба роҳ

ز گرد دو رنگ اسپ ایشان به راه

Сипедаст гуҳи мӯӣ ва гоҳе сиёҳ

سپیدست گه موی و گاهی سیاه

На ҳаргиз будашон ба ҳам сохтан

نه هرگز بودشان به هم ساختن

На осоиши оранд аз тохтан

نه آسایش آرند از تاختن

Касеро ки созанд бо ҷони газанд

کسی را که سازند با جان گزند

Бкўбндш аз зер пой наванд

بکوبندش از زیر پای نوند

Ткоўр таконанд ҳар ду чу бод

تکاور تکانند هر دو چو باد

Саворон чаҳ бар ғам аз эшон чаҳ шод

سواران چه بر غم از ایشان چه شاد