Ҳамаи кӯҳаш аз ранги гули нопадид

همه کوهش از رنگ گل ناپدید

Ҳамаи роғи пари сӯсану шнблид

همه راغ پُر سوسن و شنبلید

Замини чарху абраши бухори биҳишт

زمین چرخ و ابرش بخار بهشت

Ҳавои мшкбўии оби анбари сиришт

هوا مشکبوی آب عنبر سرشت

Ту гуфтӣ баҳор аз паии дайн ба кин

تو گفتی بهار از پی دین به کین

Сипаҳ кард ва омад бурун аз камӣн

سپه کرد و آمد برون از کمین

Камон озФндок шуд жолаи тир

کمان آزفنداک شد ژاله تیر

Гули ғунчаи тргу зираи обгир

گل غنچه ترگ و زره آبگیر

Шукуфа чу бар ришта карда гуҳар

شکوفه چو بر رشته کرده گهر

Дарахтон чу товуси бигушодаи пар

درختان چو طاووس بگشاده پر

Ҳазорон рада дид гул ҳар касе

هزاران رده دید گل هر کسی

Азин тозаи гулҳои мо маи басӣ

ازین تازه گلهای ما مِه بسی

Стоки саман буд зонсони бабр

ستاک سمن بود زانسان ببر

Ки як мард бастам гирифтӣ ба бар

که یک مرد بستم گرفتی به بر

Гули рустаи бади шастаи борони зи гирд

گل رسته بُد شسته باران ز گرد

Чу гӣлии сипарҳо чаҳ сурх ва чаҳ зард

چو گیلی سپرها چه سرخ و چه زرد

Бунафша ба болои яке дирафш

بنفشه به بالای یکی درفش

Бабри барг ҳар як чу ҷомии бунафш

ببر برگ هر یک چو جامی بنفش

Ҳамаи лолаи бади рустаи бироаҳу роҳ

همه لاله بُد رسته بیراه و راه

Ду чандон ки бошад ақиқин кулоҳ

دو چندان که باشد عقیقین کلاه

зи буии гулу сунбулу арғавон

ز بوی گل و سنبل و ارغوان

Ҳамеи гашти фартут аз сари ҷавон

همی گشت فرتوت از سر جوان

Ба гетии нишонеи надоди одамӣ

به گیتی نشانی نداد آدمی

Ҷзирӣ бидон хушӣу хуррамӣ

جزیری بدان خوشی و خرمی

Чунин достон буд аз он бум ва раст

چنین داستان بود از آن بوم و رُست

Ки як соли ҳрк эдар ороми ҷуст

که یک سال هرک ایدر آرام جست

Ҳазорон агар навбаҳорону тир

هزاران اگر نوبهاران و تیر

Барояд на бемор гардад на пер

برآید نه بیمار گردد نه پیر

Хурушони басии мурғи бад дар ҳаво

خروشان بسی مرغ بُد در هوا

Ҳамаи хуби рангу ҳамаи хуши наво

همه خوب رنگ و همه خوش نوا

Хаданг аз камон паҳлавон кард рост

خدنگ از کمان پهلوان کرد راست

Аз он мурғ чанде бияфканад хост

از آن مرغ چندی بیفکند خواست

Бадв гуфт млоҳи к-эии арҷманд

بدو گفت ملاح کای ارجمند

Марин мурғаконро нишоед фиканд

مرین مرغکان را نشاید فکند

Ки дар жарфи дарё ҳар онҷоигоаҳ

که در ژرف دریا هر آنجایگاه

Ки ногуҳ шавад киштеи гуми зи роҳ

که ناگه شود کشتیی گم ز راه

Ба сӯии раҳи ин мурғ бо хашму ҷӯш

به سوی ره این مرغ با خشم و جوش

Ҳаме дорад аз пеши киштии хурӯш

همی دارد از پیش کشتی خروش

Ки то бар паии бонгу парвози ӯй

که تا بر پی بانگ و پرواز اوی

Баронанд киштии броўози ӯй

برانند کشتی برآواز اوی

Куҷои мори бенанд ва низ аз наҳанг

کجا مار بینند و نیز از نهنگ

Бдрндш аз ҳам ба минқору чанг

بدرندش از هم به منقار و چنگ

Гирифтанд аз он зинда чанде шикор

گرفتند از آن زنده چندی شکار

Магар аз пай киштӣ ояд ба кор

مگر از پی کشتی آید به کار