Аз он кӯҳ млоҳ бигузашт хост
از آن کوه ملاح بگذشت خواست
Сипаҳдор гуфт ин шитобат чарост
سپهدار گفت این شتابت چراست
Бимон то барин гунги боз аз шигифт
بمان تا برین گنگ باز از شگفت
Чаҳ байнем кони ёд бояд гирифт
چه بینیم کان یاد باید گرفت
Бадв гуфт млоҳи мФзои кор
بدو گفت ملاح مفزای کار
Ки эдар буд каргадан бе шумор
که ایدر بود کرگدن بی شمار
Ба болои говии пар аз хашму шӯр
به بالای گاوی پر از خشم و شور
Яке ҷонвари маи зи пелон ба зӯр
یکی جانور مه ز پیلان به زور
Сарв дорад аз бози мардии фузун
سرو دارد از باز مردی فزون
Сараш чун синони тан чу зоҳни сутун
سرش چون سنان تن چو زآهن ستون
Ба захми сарв ки дароради зи пой
به زخم سرو کُه درآرد ز پای
Занад пелро бар рибоед зи ҷой
زند پیل را بر رباید ز جای
Диловари набарди инчи тимори марг
دلاور نبرد ایچ تیمار مرگ
Миёни баст бар ҷангу пайкори крг
میان بست بر جنگ و پیکار کرگ
Бадв гуфт коми ман ин бади зи бахт
بدو گفت کام من این بُد ز بخت
Ки пеш оядам рӯзии ин разми сахт
که پیش آیدم روزی این رزم سخت
Кунун бўри оҳӯи так крги ?дан
کنون بور آهو تک کرگ دَن
Камону камӣни ману каргадан
کمان و کمین من و کرگدن
Набад бокам аз бабр ва аз аждаҳо
نبد باکم از ببر و از اژدها
бад-инсон дадиро чаҳ бошад баҳо
بدینسان ددی را چه باشد بها
зи киштӣ бурун рафт бар зиҳи камон
ز کشتی برون رفت بر زه کمان
Яке каргадан дид комди дмон
یکی کرگدن دید کآمد دمان
Чу найзаи сарв рост карда бадавӣ
چو نیزه سرو راست کرده بدوی
Ҳамон гуҳи хадангии яли номҷўӣ
همان گه خدنگی یل نامجوی
Бпиўсту зи онсон дар оҳихт зуаш
بپیوست و ز آنسان در آهیخت زوش
Ки пайкон ба нохуни баду зиҳ ба гӯш
که پیکان به ناخن بُد و زه به گوش
Забону галӯгоҳ ва як нимаи тан
زبان و گلوگاه و یک نیمه تن
Фурӯ дӯхт бо гардани каргадан
فرو دوخت با گردن کرگدن
Ҳамаи гунг то шаб бад-инсон бгшт
همه گنگ تا شب بدینسان بگشت
Бияфканад аз он каргадани сӣ ва ҳашт
بیفکند از آن کرگدن سی و هشت
Ба ханҷар сарвашон бияфканаду барад
به خنجر سروشان بیفکند و برد
Бар шоҳи меҳроҷ ва ӯро супурд
بَر شاه مهراج و او را سپرد
Сипаҳи поку меҳроҷи гаштанди шод
سپه پاک و مهراج گشتند شاد
Бар ӯ ҳар касе офарин кард ёд
بر او هر کسی آفرین کرد یاد