Чу даҳ рӯзи рафтанди раҳ кам ва беш
چو ده روز رفتند ره کم و بیش
Ҷзирӣ дигар хуррам омад ба пеш
جزیری دگر خرم آمد به پیش
з ҳар гӯшаи сад майли беша ба ҳам
ز هر گوشه صد میل بیشه به هم
Чаҳ рмҳ ва чаҳ сандал чаҳ авду бқм
چه رمح و چه صندل چه عود و بقم
Ҳамаи мардумаши поки бурноу пер
همه مردمش پاک برنا و پیر
Ба дида чу хӯн ва ба чеҳра чу қӣр
به دیده چو خون و به چهره چو قیر
Сари бинӣ ҳар як андохта
سَرِ بینی هر یک انداخته
БсФтаҳи дарави ҳалқҳо сохта
بسفته درو حلقها ساخته
Дили паҳлавони гашт аз он бади гумон
دل ِ پهلوان گشت از آن بد گمان
з млоҳ пурсед ҳам дар замон
ز ملاح پرسید هم در زمان
Ки ин бади бадишон чаҳ бадхоҳ кард
که این بد بدیشان چه بدخواه کرد
Кашони сифти бинӣ ва кӯтоҳ кард
کشان سفت بینی و کوتاه کرد
Агар тофтанд ин бузургони зи роҳ
اگر تافتند این بزرگان ز راه
зи хирадонаши борӣ чаҳ омад гуноҳ
ز خردانش باری چه آمد گناه
Бихандед млоҳ ва гуфт аз нахуст
بخندید ملاح و گفت از نخست
Чунин омад ойини эшон дуруст
چنین آمد آیین ایشان دُرست
Ба фарзанди азин гӯна модар кунад
به فرزند ازین گونه مادر کند
Каши ороиши зар ва зевар кунад
کش آرایش زر و زیور کند
Ҳамон ҳафтаи барад ки ҷон оядаш
همان هفته بُرّد که جان آیدش
Бснбд ба гавҳар биороядаш
بسنبد به گوهر بیارایدش
Азингар туро ҷой бахшоишаст
ازین گر ترا جای بخشایشست
Ба наздики эшон аз ороишаст
به نزدیک ایشان از آرایشست
Шунидам зи донои фарҳанги дӯст
شنیدم ز دانای فرهنگ دوست
Ки зӣ ҳар каси ойин шаҳраш накӯаст
که زی هر کس آیین شهرش نکوست
Бгшти он ҳамаи кӯҳу бешаи сипоҳ
بگشت آن همه کوه و بیشه سپاه
Шигифтии басии бад ба ҳар ҷойгоҳ
شگفتی بسی بُد به هر جایگاه
Чаҳ аз кони арзизи вази симу зар
چه از کان ارزیز وز سیم و زر
Чаҳ зи алмоси вази гӯнаи гӯнаи гуҳар
چه ز الماس وز گونه گونه گهر
Парокандаи симоб дар ҳар муғок
پراکنده سیماب در هر مغاک
Чаҳ дар бутаи бгдохтаҳи сими пок
چه در بوته بگداخته سیم پاک
Бад аз каҳрабои зарди гавҳар дар об
بد از کهربا زرد گوهر در آب
Дарахшнда чун дар сипеҳри офтоб
درخشنده چون در سپهر آفتاب
Ҳам аз ҷўзи ҳиндии фаровони дарахт
هم از جوز هندی فراوان درخت
Ҷаҳон карда пари бонгашони боди сахт
جهان کرده پر بانگشان باد سخت
Ки бар шохашони мард агар садҳазор
که بر شاخشان مرد اگر صدهزار
Шудандӣ набӯдӣ яке ошкор
شدندی نبودی یکی آشکار
Аз он бум ва бар ҳар чашон рой буд
از آن بوم و بر هر چشان رای بود
Ббрднду рафтанд аз он ҷои зуд
ببردند و رفتند از آن جای زود