Се ҳафта чу ронданд аз он пас ба ком
سه هفته چو راندند از آن پس به کام
Ба кӯҳии расиданди лониси ном
به کوهی رسیدند لانیس نام
Ҷзирӣ ба паҳнои кишвари сараш
جزیری به پهنای کشور سرش
Ҳамаи бешаи воқи воқ аз буриш
همه بیشه واق واق از برش
Ба болои зи садраши фузун ҳар дарахт
به بالا ز صدرش فزون هر درخت
Ба ма бар сару бех бар санги сахт
به مه بر سر و بیخ بر سنگ سخت
Ҳамаи баргашони паҳну зангори гаван
همه برگشان پهن و زنگار گون
зи гӣлии сипарҳо ба паҳнои фузун
ز گیلی سپرها به پهنا فزون
Бар ҳар яке чун сари мардумон
بَر هر یکی چون سَر مردمان
Бирав чашму бинӣу гӯшу даҳон
برو چشم و بینی و گوش و دهان
Чу ногуҳи вазидии яке боди тез
چو ناگه وزیدی یکی باد تیز
Аз ин беша бархестӣ растхез
از این بیشه برخاستی رستخیز
Сари шохҳо сӯй соқ омадӣ
سَرِ شاخ ها سوی ساق آمدی
Взон ҳар сиррии воқ воқ омадӣ
وزآن هر سری واق واق آمدی
Сипаҳбади зи млоҳи фарзонаи рой
سپهبد ز ملاح فرزانه رای
Бипурсед к-эии рост бар раҳнамоӣ
بپرسید کای راست بر رهنمای
Барин ки дарахтаст чандини ҳазор
برین کُه درختست چندین هزار
Ҳамаи сабзу бишкуфта бо баргу бор
همه سبز و بشکفته با برگ و بار
зи чандин бару барги омехта
ز چندین بر و برگ آمیخته
Чаро нест ҷузи андакии рехта
چرا نیست جز اندکی ریخته
Бадв гуфт ҳар бомдодӣ ки меҳр
بدو گفت هر بامدادی که مهر
Фурӯзад сипеҳру заминро ба чеҳр
فروزد سپهر و زمین را به چهر
Гулистони азуи сабз дарё шавад
گلستان ازو سبز دریا شود
Сияҳи шеъри ин зард дебо шавад
سیه شَعر، این زرد دیبا شود
Фиғони зини дарахтони бхизди ҳама
فغان زین درختان بخیزد همه
Гулу барг ва барашон бирезади ҳама
گل و برگ و برْشان بریزد همه
Чунин то ба шаби барги резон буд
چنین تا به شب برگ ریزان بود
Вази ошӯб ҳар дади гурезон буд
وز آشوب هر دَد گریزان بود
Чу товуси гавани рӯзи пурди зи роғ
چو طاووسگون روز پَرَّد ز راغ
Даройади шаби тираи ҳамранги зоғ
درآید شب تیره همرنگ زاغ
Азин об дар ҷонвари гӯнаи гаван
ازین آب در جانور گونهگون
Бар оянд сесад ҳазорон фузун
برآیند سیصد هزاران فزون
Хуранд ин бару барги пошидаи пок
خورند این بر و برگ پاشیده پاک
Намонанд бар ҷои ҷузи сангу хок
نمانند بر جای جز سنگ و خاک
Чунин ҳар шаби тира пайдо шаванд
چنین هر شب تیره پیدا شوند
Сипедаи дмони боз дарё шаванд
سپیده دمان باز دریا شوند
Дарахти он гуҳ аз нави шгФтни гирд
درخت آنگه از نو شگفتن گِرَد
зи сари шоху баргаши шукуфтани гирд
ز سَر شاخ و برگش نهفتن گِرَد
Фишонд бирав зу шаб ояд ба бор
فشاند برو زو شب آید به بار
Брингўнаҳ бошад ҳамаи рӯзи гор
بر اینگونه باشد همه روزگار
Шигифтӣ басаст ин чунин гӯнаи гаван
شگفتی بسست این چنین گونهگون
Ки он кас надонад ҷузи эзад ки чун
که آن کس نداند جز ایزد که چون
Ба ҳар кори кови сохт донанда ӯст
به هر کار کاو ساخت داننده اوست
Равони бахшу рӯзӣ расонанда ӯст
روان بخش و روزی رساننده اوست
зи мардуми ҳамон ҷо ба ҳар сӯи рама
ز مردم همانجا به هر سو رمه
Бидиданд пӯёни бараҳнаи ҳама
بدیدند پویان برهنه همه
Ба як чашм ва як рӯй ваяки дасти впоӣ
به یک چشم و یک روی و یک دست و پای
Ба так ҳамчуи оҳӯи давандаи зи ҷой
به تک همچو آهو دونده ز جای
Ду тани ҳам бростодаҳи зи эшон ба ҳам
دو تن هم براستاده ز ایشان به هم
Бадии иктн аз мо на беш ва на кам
بُدی یک تن از ما نه بیش و نه کم
Набад кор аз ҷангашони ҷузи гурез
نبد کار از جنگشان جز گریز
Ҳам аз давр дидӣ накардӣ ситез
هم از دور دیدی نکردی ستیز
Сӯии лашкар ангушт карда дароз
سوی لشکر انگشت کرده دراز
Чу мурғони сарояндаи чизе ба роз
چو مرغان سراینده چیزی به راز
Ба пайкорашон ҳар кас оҳанг кард
به پیکارشان هر کس آهنگ کرد
Каз он ним чеҳрон бароранд гирд
کز آن نیم چهران برآرند گرد
Сипаҳбад барошуфт аз оҳангашон
سپهبد برآشفت از آهنگشان
Мҷўииди гуфто касе ҷангашон
مجویید گفتا کسی جنگشان
Каз эшон касе мард пайкор нест
کز ایشان کسی مرد پیکار نیست
Ба ҷуз дидан аз даврашон кор нест
بجز دیدن از دورشان کار نیست
Ҳар он кас ки ннмоидти ранҷу ғам
هر آن کس که ننمایدت رنج و غم
Чу ранҷиши намое ту бошад ситам
چو رنجش نمایی تو باشد ستم
зи мардум ҳамоно ки ғмхўораҳ тар
ز مردم همانا که غمخوارهتر
Набӯдаст аз эшон на бечора тар
نبودهست از ایشان نه بیچارهتر
Гар оред пешами якеро равост
گر آرید پیشم یکی را رواست
Ки товӣ хӯрд зин куҷо хӯрд мост
که تا وی خورد زین، کجا خورد ماست
Саворӣ бурун шуд шитобон чу тир
سواری برون شد شتابان چو تیر
Каз эшон якеро кунад дастгир
کز ایشان یکی را کند دستگیر
Гурезандаи як пой аз онсони шитофт
گریزنده یک پای از آنسان شتافت
Ки аспи давони гардиш андар наёфт
که اسپ دوان گردش اندر نیافت
Дигар дид бар марзи дарёии жарф
دگر دید بر مرز دریای ژرف
Яке гирди кӯҳ аз сипедӣ чу барф
یکی گرد کوه از سپیدی چو برف
Ҳама ки чунон равшану сода буд
همه کُه چنان روشن و ساده بود
Ки як майли азуи тобиши афтода буд
که یک میل ازو تابش افتاده بود
Кигар мурғ ҷустӣ бирав ҷои пой
که گر مرغ جُستی برو جای پای
Хазидяши пой ва набӯдяш ҷой
خزیدیش پای و نبودیش جای
Буриши обгирӣ казу ҷузи бухор
برش آبگیری کزو جز بخار
Шиновар накардӣ ба рӯзии гузор
شناور نکردی به روزی گذار
Ҳамаи обаш аз акси он ки ба ҷӯш
همه آبش از عکس آن کُه به جوش
Чу захми дуҳули сад ҳазорон хурӯш
چو زخم دهل صد هزاران خروش
Басии мурғ дар гирд ӯ ранги ранг
بسی مرغ در گرد او رنگ رنگ
Ба сар бар сару руста чун шохи ранг
به سر بر سر و رسته چون شاخ رنگ
зи пас ҳар якеро ду по ва се пеш
ز پس هر یکی را دو پا و سه پیش
Ду минқор чун теғу чнгл чу неш
دو منقار چون تیغ و چنگل چو نیش
Чу диданди мардум хурушон шуданд
چو دیدند مردم خروشان شدند
Дар он зери он об ҷӯшон шуданд
در آن زیر آن آب جوشان شدند
Пас аз икзмони зи он ки абрӣ чу қӣр
پس از یک زمان زآن که ابری چو قیر
Даромад бузади хайма дар обгир
درآمد بزد خیمه در آبگیر
Аз он абри мурғон дар он жарфи об
از آن ابر مرغان در آن ژرف آب
Ббўднди пинҳони ҳам андари шитоб
ببودند پنهان هم اندر شتاب
Шуд абр аз пас кӯҳ дар нопадид
شد ابر از پس کوه در ناپدید
Фурӯ монад ҳар кон шигифтӣ бидид
فرو ماند هر کهآن شگفتی بدید
Вази он ҷои сӯии кӯҳ қолўн шуданд
وز آنجا سوی کوه قالون شدند
Ба ранҷи гарони як ма афзӯн шуданд
به رنج گران یک مه افزون شدند