Чу рафтанди як моҳи дигар ба ком
چو رفتند یک ماه دیگر به کام
Яке кӯҳи диданди бндоби ном
یکی کوه دیدند بندآب نام
Ҳисорӣ бар он ки зи ҷазаъи сиёҳ
حصاری بر آن کُه ز جزع سیاه
Баландяш бигрифта бар моҳи роҳ
بلندیش بگرفته بر ماه راه
Ба зер дараш нардбонии зи санг
به زیر درش نردبانی ز سنگ
Дирозоаши сӣ пояи паҳноаши танг
درازاش سی پایه پهناش تنگ
Ма аз пел бар нардбони як савор
مه از پیل بر نردبان یک سوار
Гирифта дар ҳснро раҳгузар
گرفته در حصن را رهگذر
Яке даст ӯ бар Аннани сохта
یکی دست او بر عنان ساخته
Дигар зии сарин сутури охта
دگر زی سرین ستور آخته
Бипурсед млоҳро паҳлавон
بپرسید ملاح را پهلوان
Ки аз чист ин асп ва ин нрдўон
که از چیست این اسپ و این نردوان
Чунин гуфт кинро ниҳони зи андарун
چنین گفت کاین را نهان ز اندرون
Тилисмаст кон кас надонад ки чун
طلسمست کآن کس نداند که چون
Барин нардбон ҳар ки биниҳод пой
برین نردبان هر که بنهاد پای
Ба санги ин савораш рибоед зи ҷой
به سنگ این سوارش رباید ز جای
Якеро ба хуфтону дръу сипар
یکی را به خفتان و درع و سپر
Фиристод то бар шавад бар зибр
فرستاد تا بر شود بر زبر
Нахустин ки бар поя рафт эй шигифт
نخستین که بر پایه رفت ای شگفت
Савор аз бар асп ҷунбиш гирифт
سوار از بر اسپ جنبش گرفت
Бузади наърау сангии андохти зер
بزد نعره و سنگی انداخت زیر
Ки шуд мард беҳушу бФтоди дайр
که شد مرد بی هوش و بفتاد دیر
Дигар шуд яке гардани афрохта
دگر شد یکی گردن افراخته
Яке танги пунбаи сипари сохта
یکی تنگ پنبه سپر ساخته
Чунон сангӣ омадаш каз ҷои хеш
چنان سنگی آمدش کز جای خویش
Нигун аз пас афтодаи даҳ гоми пеш
نگون از پس افتاده ده گام پیش
Ба ҳар поя ҳар санги комди з бар
به هر پایه هر سنگ کآمد ز بر
Ба даҳ ман гаронтар бадии зон дигар
به ده من گرانتر بدی زآن دگر
Чунин то зи як поя бар чор шуд
چنین تا ز یک پایه بر چار شد
Ду тан кушта омад ду афкор шуд
دو تن کشته آمد دو افکار شد
Касе бар нашуд низ ва пас паҳлавон
کسی بر نشد نیز و پس پهلوان
Бифармуд кандан бен нрдўон
بفرمود کندن بُن نردوان
Чаҳӣ жарфи диданди сад бози роҳ
چهی ژرف دیدند صد باز راه
Яке чархи гардандаи бад дар ба чоҳ
یکی چرخ گردنده بُد در به چاه
з чаҳсор занҷирии овехта
ز چه سار زنجیری آویخته
Ҳамаи зар ва бо гавҳари омехта
همه زرّ و با گوهر آمیخته
Сари ҳалқа дар хами чархи устувор
سر حلقه در خم چرخ استوار
Дигар сари камар бар миёни савор
دگر سر کمر بر میان سوار
Шикастанди чарх ва ба чаҳ дарфиканд
شکستند چرخ و به چه درفکند
Гусастанд занҷир яксар зи банд
گسستند زنجیر یکسر ز بند
Ҳамон гуҳ нигун шуд савор аз фароз
همان گه نگون شد سوار از فراز
Дар баста ҳсн шуд зуди боз
درِ بسته حصن شد زود باز
Сипаҳдор бо вижагони сипоҳ
سپهدار با ویژگان سپاه
Дарун рафт ва карданд ҳар сӯи нигоҳ
درون رفت و کردند هر سو نگاه
Сароеи бад аз ранг ҳамчун баҳор
سرایی بُد از رنگ همچون بهار
Згрди ваии айвони булӯрӣни чаҳор
زگرد وی ایوان بلورین چهار
з ҳар пайкарии ҷонвари бекарон
ز هر پیکری جانور بیکران
Аз айвони броўихтаҳи пайкарон
از ایوان برآویخته پیکران
зи деву зи мардуми зи пелу наҳанг
ز دیو و ز مردم ز پیل و نهنگ
зи нахчир ва аз мурғу шеру паланг
ز نخچیر و از مرغ و شیر و پلنگ
Ҳам аз хами он тоқҳо сарнигӯн
هم از خم آن طاق ها سرنگون
Нигоридаи азгўҳри гӯнаи гаван
نگاریده ازگوهر گونه گون
Ту гуфтӣ кунун кардаанд аз ниҳод
تو گفتی کنون کرده اند از نهاد
На нами дидаи зобр ва на гардии збод
نه نم دیده زابر و نه گردی زباد
Аз он гавҳарони дарҳами афтодаи тоб
از آن گوهران درهم افتاده تاب
Ҷаҳон карда равшантар аз офтоб
جهان کرده روشنتر از آفتاب
Басии шамъ бар ҳар сӯй аз ложвард
بسی شمع بر هر سوی از لاژورد
Ду ёқӯт бар ҳар яке сурху зард
دو یاقوت بر هر یکی سرخ و زرد
Ба рӯзи он гуҳарҳо чу бшгФтаҳи боғ
به روز آن گهرها چو بشگفته باغ
Ба шаб ҳар яке ҳамчуи равшани чароғ
به شب هر یکی همچو روشن چراغ
зи пеш ҳар айвони дарахтии зи зар
ز پیش هر ایوان درختی ز زر
Забарҷад бирав баргу ёқӯт бар
زبرجد برو برگ و یاقوت بر
Яке тахт бар соя ҳар дарахт
یکی تخت بر سایه هر درخت
зи гавҳари ҳамаи поя ва рӯй тахт
ز گوهر همه پایه و روی تخت
Замини ҷазаъи як пораи ҳамвор буд
زمین جزع یک پاره هموار بود
Чунон кондрўи чеҳраи дидор буд
چنان کاندرو چهره دیدار بود
Яке хонаи диданд аз ложвард
یکی خانه دیدند از لاژورد
Бароварда аз шФшаҳи зари зард
برآورده از شفشه زر زرد
Чу зулф батон шФшҳои тофта
چو زلف بتان شفشها تافته
Саросар ба ёқӯт ва дар бофта
سراسر به یاقوت و دُر بافته
Яке паҳни тобути заррини даравӣ
یکی پهن تابوت زرین دروی
Ҷаҳон зу чу аз машк бигрифта буи
جهان زو چو از مشک بگرفته بوی
Бифармуд Гаршосби конрои зи ҷой
بفرمود گرشاسب کآنرا ز جای
Биоранди беруни миёни сарой
بیارند بیرون میان سرای
Набад ҳечкас ро баи тобути даст
نبد هیچکس رابه تابوت دست
Ҳар он кскаҳ шуд наздаш афтод паст
هر آن کسکه شد نزدش افتاد پست
Вагар зони гуҳарҳо ббрдӣ касе
وگر زآن گهرها ببردی کسی
Надидӣ раҳ ар чанд ҷустии басӣ
ندیدی ره ار چند جُستی بسی
Ба дигари яке хонаи рафтанди боз
به دیگر یکی خانه رفتند باز
Ба зер замин карда роҳии дароз
به زیر زمین کرده راهی دراز
Ҳамаи хонаи бади санги ҳамранги нил
همه خانه بُد سنگ همرنگ نیل
Дарави чашмаи оби заррини ду майл
درو چشمه آب زرین دو میل
Ба ҳар майл бар муҳрае аз булӯр
به هر میل بر مهره ای از بلور
Бирав гавҳарӣ чун дрФшндаҳи ҳўр
برو گوهری چون درفشنده هور
Гуҳарҳо фурӯзон дар об аз фароз
گهرها فروزان در آب از فراز
Взў нур дода ҳамаи хонаи боз
وزو نور داده همه خانه باز
Брчшмаҳи Тахтӣ ва мардӣ биравӣ
برِچشمه تختی و مردی بروی
Бамурда ба чодари нҳнбидаҳ рӯй
بمرده به چادر نهنبیده روی
Яке ложўрдинши лавҳии зибр
یکی لاژوردینش لوحی زبر
Бар он лавҳи сӣ хати набишта ба зар
بر آن لوح سی خط نبشته به زر
Сипаҳбад ба млоҳ гуфт ин бихон
سپهبد به ملاح گفت این بخوان
Чу бар хонд гашташи зририи рухон
چو بر خواند گشتش زریری رخان
набиштаи чунин бад ки ҳар каз хирад
نبشته چنین بُد که هر کز خرد
Бдинҷои ором ман бингарад
بدینجای آرام من بنگرد
Сазадгар зи меҳри сарои сипанҷ
سزد گر ز مهر سرای سپنج
Битобад дил ва тан надорад ба ранҷ
بتابد دل و تن ندارد به رنج
Манам пӯри Ҳушанги шоҳи баланд
منم پور هوشنگ شاه بلند
Ҷаҳондори тҳмўрси деви банд
جهاندار طهمورث دیو بند
Ҳисору тилисмии чунин сохтам
حصار و طلسمی چنین ساختم
Басии гавҳар ва ганҷ пардохтам
بسی گوهر و گنج پرداختم
Агар бенгарӣ камтарини гавҳарӣ
اگر بنگری کمترین گوهری
Баҳо бештар дорад аз кишварӣ
بها بیشتر دارد از کشوری
Ба чандини гуҳар дар сипанҷии сарой
به چندین گهر در سپنجی سرای
Чу ман шаҳи намодам ки монад ба ҷой
چو من شه نمادم که ماند به جای
Ту эй паҳлавони гирди ҷӯяндаи ком
تو ای پهلوان گرد جوینده کام
Ки Гаршосб хондат ҳар кас ба ном
که گرشاسب خواندت هر کس به نام
Змо бар ту боди офарину дуруд
زما بر تو باد آفرین و درود
Чу оеи бад-ӣни кохи мо дар фурӯд
چو آیی بدین کاخ ما در فرود
Тилисмӣ ки бастами ту донеи кушод
طلسمی که بستم تو دانی گشاد
Чу дидӣ зи кирдори мо дори ёд
چو دیدی ز کردار ما دار یاد
Нигар то набандӣ дили андари ҷаҳон
نگر تا نبندی دل اندر جهان
Набошӣ азуи эмини андари ниҳон
نباشی ازو ایمن اندر نهان
Ки гетии яке нағз бозигараст
که گیتی یکی نغز بازیگرست
Ки ҳзмонши нав бозӣ дигараст
که هزمانش نو بازی دیگرست
Баҳри нек ва ҳар бад ки дорад псич
بهر نیک و هر بد که دارد پسیچ
Нагирад ба як сон бар ороми ҳеҷ
نگیرد به یک سان بر آرام هیچ
Чу бар қисмат аз абр ва чу оташи зи санг
چو بر قسمت از ابر و چو آتش ز سنگ
Куҷо равшаняш надорад диранг
کجا روشنیش ندارد درنگ
Диҳад андаки андак ба рӯзи дароз
دهد اندک اندک به روز دراز
Пас он гуҳ сетанд ба як бори боз
پس آن گه ستاند به یک بار باز
Сари ранҷ ҳар каси баради бози бен
سر رنج هر کس برد باز بُن
Кунад тозаи умед ва танҳо куҳан
کند تازه امید و تنها کهن
Ба тадбир ӯе ва ӯ ҳамчунин
به تدبیر اویی و او همچنین
Ба тадбири марги ту андари камӣн
به تدبیر مرگ تو اندر کمین
Бигард аз вайу сӯии яздони гарон
بگرد از وی و سوی یزدان گران
Ба ҳар кори фармони яздони бпоӣ
به هر کار فرمان یزدان بپای
Агар чаҳ шаҳӣ бар замину замон
اگر چه شهی بر زمین و زمان
Худовандро бандае бе гумон
خداوند را بنده ای بی گمان
Шӯии кори дев бдоиин кунӣ
شوی کار دیو بدآیین کنی
Пас онгоҳ бар дев нафрин кунӣ
پس آنگاه بر دیو نفرین کنی
Агар дев роҳӣ намӯдӣ дуруст
اگر دیو راهی نمودی درست
Набардии зи раҳи хештанро нахуст
نبردی ز ره خویشتن را نخست
Махӯр ғами фаровони з рӯй хирад
مخور غم فراوان ز روی خرد
Ки камтари зайди он ки ӯ ғам хӯрд
که کمتر زید آن که او غم خورد
Нишоед бидонадяш бӯдани басӣ
نشاید بداندیش بودن بسی
Кунад зиндагии талх бар ҳар касе
کند زندگی تلخ بر هر کسی
Дарозаст раҳ бош пардохта
درازست ره باش پرداخته
Ҳамаи тӯшаи якборагии сохта
همه توشه یکبارگی ساخته
Мефизой бори гунаҳ каз гуноҳ
میفزای بار گنه کز گناه
Чу борат гарон шуд Бамоне ба роҳ
چو بارت گران شد بمانی به راه
Бидон кӯш коизд чу хондат пеш
بدان کوش کایزد چو خواندت پیش
Наёядат шарм аз гуноҳони хеш
نیایدت شرم از گناهان خویش
Ба наздики тобути заррини магарад
به نزدیک تابوت زرّین مگرد
Ки дидӣ дар он хонаи ложвард
که دیدی در آن خانهٔ لاژورد
Ки ҳаст андрўи ҳалқау ёра чанд
که هست اندرو حلقه و یاره چند
з ҳавво бимонадаст бо гисбнд
ز حوا بماندست با گیسبند
Ҳамон ҷомаи коизд ба дасти сурӯш
همان جامه کایزد به دست سروش
Ба одам фиристод конро бапуш
به آدم فرستاد کآنرا بپوش
Дигар гавҳарӣ кӯ диҳад андари об
دگر گوهری کو دهد اندر آب
Ба торикии андар чу хуршеди тоб
به تاریکی اندر چو خورشید تاب
Казин ҷойгоҳи ин се чизи он барад
کزین جایگاه این سه چیز آن بَرَد
Ки яке паямбар буд бо хирад
که یکی پیمبر بود با خرد
Зайд то ҷаҳон бошад аиздпрст
زید تا جهان باشد ایزدپرست
Ниҳон оварад оби ҳайвон ба даст
نهان آورد آب حیوان به دست
Чунон гардад ин кох аз он пас ниҳон
چنان گردد این کاخ از آن پس نهان
Ки низаш набинад каси андари ҷаҳон
که نیزش نبیند کس اندر جهان
Дижам шуд сипаҳдору меҳроҷи шоҳ
دژم شد سپهدار و مهراج شاه
Грстнд яксар сарони сипоҳ
گرستند یکسر سران سپاه
Яке бар гуноҳону кирдори хеш
یکی بر گناهان و کردار خویش
Яке бар ғарибӣу тимори хеш
یکی بر غریبی و تیمار خویش
Бар он ҳам нишони кохи бгзоштнд
بر آن هم نشان کاخ بگذاشتند
Ба киштии раҳ давр бардоштанд
به کشتی رَهِ دور برداشتند