Киӣ бади ҳамон ҷо ба дарёи канор
کُهی بُد همان جا به دریا کنار
Гирифтаи зи дарёи канораши снор
گرفته ز دریا کنارش سنار
Пари анбӯҳи бешаи яке кӯҳи пеш
پر انبوه بیشه یکی کوه پیش
Набад ним фарсанги паҳноаш беш
نبد نیم فرسنگ پهناش بیش
Чу мавҷи фаровон фароз омадӣ
چو موج فراوان فراز آمدی
Шудӣ он ки аз ҷой ва боз омадӣ
شدی آن کُه از جای و باز آمدی
Гуҳии рост будӣ давони пилўор
گهی راست بودی دوان پیلوار
Гуҳӣ чун ба новирди гардони савор
گهی چون به ناورد گردان سوار
Гумони барад ҳар кас ки бади санги пушт
گمان برد هر کس که بُد سنگ پشت
Бирав руста аз бешаи хори дурушт
برو رسته از بیشه خار درشت
Сипаҳбади зи млоҳ пурсиш гирифт
سپهبد ز ملاح پرسش گرفت
Казин кӯҳ тозон чаҳ донеи шигифт
کزین کوه تازان چه دانی شگفت
Чунин гуфт млоҳи дониш пажӯҳ
چنین گفت ملاح دانش پژوه
Казин сўни дарё дигар ҳаст кӯҳ
کزین سون دریا دگر هست کوه
Ҷзирист бар домани Зангбор
جزیریست بر دامن زنگبار
Пари анбӯҳи шаҳрии бадви устувор
پر انبوه شهری بدو استوار
Ҳамаи санг ва хораст он буму марз
همه سنگ و خارست آن بوم و مرز
Тиҳӣ яксар аз мивау кишти варз
تهی یکسر از میوه و کشت ورز
Ба як рӯзаи роҳаши ҷзирист низ
به یک روزه راهش جزیریست نیز
Пар аз мивау кишт ва ҳар гӯнаи чиз
پر از میوه و کشت و هر گونه چیز
Чу ояд баҳори хушу длгшоӣ
چو آید بهار خوش و دلگشای
Биҷунбад ба мавҷи он ҷазираи зи ҷой
بجنبد به موج آن جزیره ز جای
Ба кирдори киштии зи роҳи дароз
به کردار کشتی ز راه دراز
Бияёд бар шаҳри он гуҳи фароз
بیاید بر شهر آن گه فراز
Ҳамаи шаҳри берун пазира шаванд
همه شهر بیرون پذیره شوند
Ба шодии сӯии он ҷазира шаванд
به شادی سوی آن جزیره شوند
зи нахчири вази ҳизуму хӯрданӣ
ز نخچیر وز هیزم و خوردنی
Баранд ончии шан бояд аз бурданӣ
برند آنچه شان باید از بردنی
Чу созанди яксоларо кори пеш
چو سازند یکساله را کار پیش
Ҷазира шавад бози зии ҷои хеш
جزیره شود باز زی جای خویش
На ранҷ ва на пеша нишаста биҷой
نه رنج و نه پیشه نشسته بجای
Ҳама ҳар чаҳ бояд диҳадашон худоӣ
همه هر چه باید دهدشان خدای
Чунин гуфт Гаршосб бо раҳнамӯн
چنین گفت گرشاسب با رهنمون
Ки рӯзӣ набишта нагардад фузун
که روزی نبشته نگردد فزون
Аз он бахши коизди бкрдсти пеш
از آن بخش کایزد بکردست پیش
На кам гардад аз ранҷи рӯзӣ на беш
نه کم گردد از رنج روزی نه بیش
Даду мурғу нахчири чандини ҳазор
دد و مرغ و نخچیر چندین هزار
Нигаҳ кун ки чун рӯзи гашти ошкор
نگه کن که چون روز گشت آشکار
Шаванд аз буруни гурусна бо ниёз
شوند از برون گرسنه با نیاز
Чу шаб шуд ҳама сайр гирданд боз
چو شب شد همه سیر گردند باز
На мари тамаъро ҳасташон пеша Эй
نه مر طمع را هستشان پیشه ای
На доранд ҷуз хӯрдани андеша Эй
نه دارند جز خوردن اندیشه ای
Бгштнди дарёи ҳамаи сар ба сар
بگشتند دریا همه سر به سر
Бидиданд чандон шигифтӣ дигар
بدیدند چندان شگفتی دگر