Кунун зини пас аз мардуми орми сухан
کنون زین پس از مَردم آرم سخُن
Ки гетӣ тамом ӯст зи оғоз ва бен
که گیتی تمام اوست ز آغاز و بن
Ба гетии даруни ҷонвари гӯнаи гаван
به گیتی درون جانور گونهگون
Басанд аз гумони ваз шумурдани фузун
بسند از گمان وز شمردن فزون
Валек аз ҳама мардум омад писанд
ولیک از همه مردم آمد پسند
Ки мардум кушодааст ва эшон ба банд
که مردم گشاده است و ایشان به بند
Хиради ҷонвар ба з мардум надид
خرد جانور به ز مردم ندید
Ки мардум тавонад ба яздон расед
که مردم تواند به یزدان رسید
Замини эзад аз мардум ороста аст
زمین ایزد از مردم آراسته است
Ҷаҳон кардан аз баҳр ӯ хоста аст
جهانکردن از بهر او خواسته است
Ба мардум фиристод пайғоми хеш
به مردم فرستاد پیغامِ خویش
зи гетӣ варо хонд ҳам номи хеш
ز گیتی ورا خواند هم نامِ خویش
Бадв дод шоҳии з рӯй ҳунар
بدو داد شاهی ز رویِ هنر
Бад-ӣни бекарони гӯнаи гавани ҷонвар
بدین بیکران گونهگون جانور
Кигар куштан ар кораш ояд ҳаво
که گر کُشتن ار کارش آید هوا
Бадишон кунад ҳарчӣ бошад раво
بِدیشان کند هرچه باشد روا
з мардум бидон ростӣ хоста аст
ز مردم بِدان راستی خواسته است
Ки ҳар ҷонвари каж ва ӯ рост аст
که هر جانور کژّ و او راست است
Ҳамаи некуиҳо ба мардум накӯаст
همه نیکوییها به مردم نکوست
зи яздони тамом офариниш бадваст
ز یزدان تمام آفرینش بدوست
Спҳристи нави пурситораи бпоӣ
سپهریست نو پرستاره بپای
Ҷаҳонӣаст кучаки равандаи зи ҷой
جهانیست کوچک رونده ز جای
Чу ганҷӣаст дар хубтар пайкарӣ
چو گنجیست در خوبتر پیکری
Дарави эзадии гавҳар аз ҳар дарӣ
درو ایزدیگوهر از هر دری
Мари ин ганҷро ҳарки ёбад калид
مر این گنج را هرکه یابد کلید
Дар роз яздонаш ояд падед
درِ رازِ یزدانش آید پدید
Бибинад зи андаки сиришти обу хок
ببیند ز اندک سرشت آب و خاک
Ду гетии нигоридаи яздони пок
دو گیتی نگاریده یزدانِ پاک
Яке дӣданӣ рӯй ва фарсуданӣ
یکی دیدنی روی و فرسودنی
Ниҳони дигару ҷовдон бӯданӣ
نهان دیگر و جاودانبودنی
Дилатро ҳамегар шигифт ояд ин
دلت را همی گر شگفت آید این
Ба чашми хиради хештанро бибин
به چشمِ خرد خویشتن را ببین
Танати оинаи соз ва ҳар ду ҷаҳон
تنت آینه ساز و هر دو جهان
Бибин андар ӯ ошкору ниҳон
ببین اندر او آشکار و نهان
Ҳар олат ки бояд бидодааст низ
هر آلت که باید بداده است نیز
Баҳона бар эзад намондааст чиз
بهانه بر ایزد نمانده است چیز
Яке мӯӣ аз ин кам набояд ҳаме
یکی موی از این کم نباید همی
Вагар бошад афзӯн нишоед ҳаме
وگر باشد افزون نشاید همی
Гар аз мо бадии хоҳиш оростан
گر از ما بُدی خواهشآراستن
Ки донистӣ аз ваии чунин хостан
که دانستی از وی چنین خواستن
Бар он офарин кун ки ин кор ӯст
بر آن آفرین کن که این کارِ اوست
Накӯтар з ҳарчиз кирдор ӯст
نکوتر ز هرچیز کردارِ اوست
Бибин ва бидон каз куҷо омадӣ
ببین و بدان کز کجا آمدی
Куҷо рафт бояд чу з эдар шудӣ
کجا رفت باید چو ز ایدر شدی
Чаро ин паёму нишон аз худоӣ
چرا این پیام و نشان از خدای
Чаҳ боист чандини раҳи раҳнамоӣ
چه بایست چندین ره رهنمای
Ҳама бо туаст ар биҷавӣяши боз
همه با تو است ار بجوییشباز
Набояд касе то кушоядати роз
نباید کسی تا گشایدت راز
Аз ин беш чизе нёрмт гуфт
از این بیش چیزی نیارمت گفت
Баси ингар дилат бо хирад ҳаст ҷуфт
بس این گر دلت با خرد هست جفت