Киӣ дид дигари зи санги сиёҳ
کُهی دید دیگر ز سنگ سیاه
Бурун карда зини сӯ бар он сӯии роҳ
برون کرده زین سو بر آن سوی راه
Кро кас надонистӣ аз буми ҳинд
کرا کس ندانستی از بوم هند
Ки ӯ покзодст ва гар ҳаст санад
که او پاکزادست و گر هست سند
Бирафтӣ ба сӯрохи он ки фароз
برفتی به سوراخ آن کُه فراز
Гирифтӣ ду даст аз пас пушти боз
گرفتی دو دست از پَسِ پشت باز
Гузаштии азугар бадии покзод
گذشتی ازو گر بُدی پاکزاد
Бимонадӣ майонаш ар бадии бади нажод
بماندی میانش ار بُدی بد نژاد
Ба кӯҳӣ дигар буд конии фарох
به کوهی دگر بود کانی فراخ
Фарозаши камари баст ва бен деви лох
فرازش کمربست و بن دیولاخ
зи болои ду чиз аз дили санги сахт
ز بالا دو چیز از دل سنگ سخت
Бурун тохта чун туранҷ аз дарахт
برون تاخته چون ترنج از درخت
Яке зу бунафш ва дигар ҳамчуи зар
یکی زو بنفش و دگر همچو زر
Бунафшяши пои заҳру заҳри он дигар
بنفشیش پازهر و زهر آن دگر
Набад раҳи бадви лекин аз ногузир
نُبد ره بدو لیکن از ناگزیر
з боло фикандяш ҳар кас ба тир
ز بالا فکندیش هر کس به تیر
Ҳаме доштандӣ мари онрои нигоҳ
همی داشتندی مر آنرا نگاه
Набардии каси он ҷузи сӯии ганҷи шоҳ
نبردی کس آن جز سوی گنج شاه
Киӣ дид дигар ба ма бар сараш
کُهی دید دیگر به مه بر سرش
Яке кони оҳани шигифт аз буриш
یکی کان آهن شگفت از برش
Ки бе оташи оҳанаши бади лългўн
که بی آتش آهنش بُد لعلگون
Чунон буд каз оташи ореи бурун
چنان بود کز آتش آری برون
Ба шаби ҳамчу ахгар намӯдӣ зи тоб
به شب همچو اخگر نمودی ز تاب
Гирифтӣ ба рӯзи оташ аз офтоб
گرفتی به روز آتش از آفتاب
Чу алмоси пӯлоди бгзоштӣ
چو الماس پولاد بگذاشتی
Вази оби андаруни санги бардоштӣ
وز آب اندرون سنگ برداشتی
Шудӣ даври азуи санги оҳани рубой
شدی دور ازو سنگ آهن ربای
Вази оташи ббўдии сияҳи ҳам биҷой
وز آتش ببودی سیه هم به جای
Аз он теғи меҳроҷ будӣу бас
از آن تیغ مهراج بودی و بس
Надодӣ аз он теғи ҳаргиз ба кас
ندادی از آن تیغ هرگز به کس
Яке теғи азу то ббрдӣ ба ганҷ
یکی تیغ ازو تا ببردی به گنج
Ба кафи номадии ҷуз ба бисёр ранҷ
به کف نامدی جز به بسیار رنج
Кро рихтндӣ бидон теғи хӯн
کرا ریختندی بدان تیغ خون
Нарафтӣ зи тани хӯни магари зондрўн
نرفتی ز تن خون مگر زاندرون
Дигар дид аз ингуна чандон шигифт
دگر دید از اینگونه چندان شگفت
Ки натавон шумориш ба солӣ гирифт
که نتوان شمارش به سالی گرفت
Ҳамаи коми меҳроҷ аз бади зи пеш
همه کام مهراج از بد ز پیش
Ки бинад ҳамаи подшоҳии хеш
که بیند همه پادشاهی خویش
Ҷаҳони паҳлавонро з ҳар сӯ ки хост
جهان پهلوان را ز هر سو که خواست
Ҳамеи гашти зингўнаҳи се соли рост
همی گشت زینگونه سه سال راست
Ба озодяш назд заҳҳоки шоҳ
به آزادیش نزد ضحاک شاه
Нбштии ҳамеи нома ҳар чанд гоҳ
نبشتی همی نامه هر چند گاه
Ба ҳар номаи сад лоба оростӣ
به هر نامه صد لابه آراستی
Ббўднши пӯзиши ҳамеи хостӣ
ببودنش پوزش همی خواستی