Сипаҳдор аз он пас брорости кор

سپهدار از آن پس برآراست کار

Шудани сӯии Эрон бар шаҳриёр

شدن سوی ایران بَر شهریار

Бурун рафт меҳроҷ бо ӯ ба ҳам

برون رفت مهراج با او به هم

Ҳаме рафт яке ҳафтаи раҳ беш ва кам

همی رفت یکی هفته ره بیش و کم

Сари ҳафта бадрӯд кардаш пагоҳ

سر هفته بدرود کردش پگاه

Шуд ӯу сипаҳдори бардошти роҳ

شد او و سپهدار برداشت راه

Чу ин огаҳӣ назд асрт расед

چو این آگهی نزد اثرط رسید

Гули шодии андар дилаш бушковед

گل شادی اندر دلش بشکفید

Пазира бурун рафт бо саракашон

پذیره برون رفت با سرکشان

Дирам рез карданду гўҳрФшон

درم ریز کردند و گوهرفشان

Фитод аз Баму зер дар чархи ҷӯш

فتاد از بم و زیر در چرخ جوش

зи кӯсу табираи баромади хурӯш

ز کوس و تبیره برآمد خروش

Ҳавои сар ба сари машк Соро гирифт

هوا سر به سر مشک سارا گرفت

Замини чарх дар чарх дебо гирифт

زمین چرخ در چرخ دیبا گرفت

Аз озин дар ва бом шуд пар нигор

از آذین در و بام شد پر نگار

Зада калла дар каллаи товуси вор

زده کله در کله طاووس وار

Ба рухи лаъл ҳар як ба дили шодком

به رخ لعل هر یک به دل شادکام

Бад-ӣн даст равад ва бидон дасти ҷом

بدین دست رود و بدان دست جام

Ҳамаи кӯии дебои ҳамаи раҳи гуҳар

همه کوی دیبا همه ره گهر

Ҳамаи боди машку ҳамаи хоки зар

همه باد مشک و همه خاک زر

Падар бо писари икдгрро канор

پدر با پسر یکدگر را کنار

Гирифтанд ва карда ғам аз дили канор

گرفتند و کرده غم از دل کنار

Зираи сӯй айвон кашиданд шод

زره سوی ایوان کشیدند شاد

Ҳамаи ранҷҳо паҳлавон кард ёд

همه رنج‌ها پهلوان کرد یاد

Бирав ҳар чаҳ меҳроҷ шаҳ дода буд

برو هر چه مهراج شه داده بود

Ҳам аз баҳри асрти фиристода буд

هم از بهر اثرط فرستاده بود

Ба ганҷи ниёкони ниҳоди ончии хост

به گنج نیاکان نهاد آنچه خواست

Аз он пас бросўди як моҳи рост

از آن پس برآسود یک ماه راست

Сари ма дигар ҳудоҳо бо сипоҳ

سر مَه دگر هدیها با سپاه

Гасӣ кард ва шуд назд заҳҳоки шоҳ

گسی کرد و شد نزد ضحاک شاه

Паии гирду бод шитобон гирифт

پی گرد و باد شتابان گرفت

Раҳи систон ва биёбон гирифт

رَهِ سیستان و بیابان گرفت

Биёбоне аз ваии румони деву шер

بیابانی از وی رمان دیو و شیر

Ҳамаи хоки регу ҳамаи шхи кавир

همه خاک ریگ و همه شخ کویر

зи болои гардунаши паҳнои фузун

ز بالای گردونش پهنا فزون

Дирозоаш аз он сӯии гетии бурун

درازاش از آن سوی گیتی برون

Збси шӯра аз зеру зоФрози гирд

زبس شوره از زیر و زافراز گرد

Заминаши сипеду ҳавои лоҷувард

زمینش سپید و هوا لاجورد

Бадв дар з ҳар сӯи зи ғӯлони ғарив

بدو در ز هر سو ز غولان غریو

Шаби андари ҳавои гӯнаи гавани чеҳри дев

شب اندر هوا گونه‌گون چهر دیو

Гул ӯ тпон чун дили тофта

گل او طپان چون دل تافته

Шхш чун лаби ташнагони кофта

شخش چون لب تشنگان کافته

Гё ҳар якаш чун яке ҷангҷӯӣ

گیا هر یکش چون یکی جنگجوی

Сипари баргу тиъу синони хори ӯй

سپر برگ و تیع و سنان خار اوی

Ту гуфтӣ ки бумаш аз оташ бахаст

تو گفتی که بومش از آتش بخست

Туфи боди тундаш дам дӯзахаст

تف بادِ تندش دَم دوزخست

Замон то замони боди ҳомӯни навард

زمان تا زمان بادِ هامون نورد

Бибастӣ дарави чашму чашмаи зи гирд

ببستی درو چشم و چشمه ز گرد

Гуҳ аз шӯраи шебии бинбоштӣ

گه از شوره شیبی بینباشتی

Гуҳ аз рег кӯҳӣ барафроштӣ

گه از ریگ کوهی برافراشتی

Агар аспи гардуни бадии маи савор

اگر اسپ گردون بدی مه سوار

Аз ӯ ҷуз ба солӣ накардӣ гузор

از او جز به سالی نکردی گذار

Ба чунин биёбону реги равон

به چونین بیابان و ریگ روان

Сипаҳи бараду бардошти раҳи паҳлавон

سپه برد و برداشت ره پهلوان

Чунин то бидон ҷо ки хуонеи зрнҷ

چنین تا بدان جا که خوانی زرنج

Чу омад бросўди лухтии зи ранҷ

چو آمد برآسود لختی ز رنج

зи хрмостонҳоу бед ва баӣ

ز خرماستانها و بید و بهی

Надид андари он буми як паии тиҳӣ

ندید اندر آن بوم یک پی تهی

Ду манзили замин то лаби ҳирманд

دو منزل زمین تا لب هیرمند

Бади оби хушу бешау киштманд

بُد آب خوش و بیشه و کشتمند

Зада хаймаи гардиши басии сорўон

زده خیمه گردش بسی ساروان

Гилаи сохтаи зи уштурони корвон

گله ساخته ز اشتران کاروان

Хуш омадаш гуфто чу аз пеши шоҳ

خوش آمدش گفتا چو از پیش شاه

Биёям кунам шаҳрии ин ҷойгоҳ

بیایم کنم شهری این جایگاه

Казин бори бандам ба зоўлстон

کزین بار بندم به زاولستان

Бигирам шаҳӣ то ба коўлстон

بگیرم شهی تا به کاولستان

Вази онҷо дигар бораи раҳ бар кашид

وز آنجا دگر باره ره بر کشید

Сӯии Басрау бодияи дркшид

سوی بصره و بادیه درکشید

Ҳаме рафт то назд дижи ҳўхти гунг

همی رفت تا نزد دژ هوخت گنگ

Ки новирд ҷое замонии диранг

که ناورد جایی زمانی درنگ

Ҳамаи бодия бад бидон рӯзгор

همه بادیه بد بدان روزگار

Пар аз чашмау бешау марғзор

پر از چشمه و بیشه و مرغزار

Дарахтони з ҳар гӯнаи фарсанги шаст

درختان ز هر گونه فرسنگ شست

Ҳамаи шохҳо даст дода ба даст

همه شاخ‌ها دست داده به دست

зи хушии бадаши минӯи ободи ном

ز خوشی بدش مینو آباد نام

Чу бигузашт азуи паҳлавони шодком

چو بگذشت ازو پهلوان شادکام

Ба раҳ бар яке хуши даҳ ва роғ дид

به ره بر یکی خوش ده و راغ دید

Пар аз миваи гардиши басӣ боғ дид

پر از میوه گِردش بسی باغ دید

Ба боғии тмошокнони гирди гирд

به باغی تماشاکنان گرد گرد

Дарун рафт то рух бишӯяд зи гирд

درون رفت تا رخ بشوید ز گرد

Ҳаме гашт боридагон сарой

همی گشت باریدگان سرای

Рузӣ чанд диданди онҷои бпоӣ

رزی چند دیدند آنجا بپای

Худованди рузи тунду нопок буд

خداوند رز تند و ناپاک بود

Ба даҳ кҳбду хеши заҳҳок буд

به ده کهبد و خویش ضحاک بود

Хабар ёфт омад дижам карда чашм

خبر یافت آمد دژم کرده چشم

Бар он чокарони бонги барзад ба хашм

بر آن چاکران بانگ برزد به خشم

Ки раҳи сӯии ин рузи шуморо ки дод

که ره سوی این رز شما را که داد

Кадоми аблаҳи ғарчаи ин дар кушод

کدام ابله غرچه این در گشاد

Ки баст эдар ин бораи санги сам

که بست ایدر این باره سنگ سم

Ки акнӯн биндозмши гӯшу дам

که اکنون بیندازمش گوش و دم

зи чандини рузони рост эдар шитофт

ز چندین رزان راست ایدر شتافت

Забунии зи ман дастхуштар наёфт

زبونی ز من دستخوشتر نیافت

Надонад ки бо дод шоҳи далер

نداند که با داد شاه دلیر

Кунад бачаи харгӯш бар пушти шер

کند بچه خرگوش بر پشت شیر

Яке гуфт к-эии аблаҳи рӯзи кӯр

یکی گفت کای ابله روز کور

Ҳамеи даст бо чархи сое ба зӯр

همی دست با چرخ سایی به زور

Ту чун бификанӣ зосп ӯ даму гӯш

تو چون بفکنی زاسپ او دم‌ و‌ گوش

Ки сарат аўФкндн тавонад здўш

که سرت اوفکندن تواند زدوش

Ба дили гармӣ ар накунӣ аз рӯй панд

به دل گرمی ار نکنی از روی پند

Забони борӣ аз сард гуфтан бабанд

زبان باری از سرد گفتن ببند

?герати некӣ аз рӯй кирдор нест

گرت نیکی از روی کردار نیست

Нагу гӯии борӣ ки душвор нест

نگو گوی باری که دشوار نیست

Сипаҳдор шоҳаст ин коидрст

سپهدار شاهست این کایدرست

Набинӣ ки гетӣ ҳама лашкараст

نبینی که گیتی همه لشکرست

Барошуфту гуфто сипаҳдор кист

برآشفت و گفتا سپهدار کیست

Ҷаҳонро ҷуз аз шаҳ нигаҳдор нест

جهان را جز از شه نگهدار نیست

Чу дуздида шуд чиз бе доварӣ

چو دزدیده شد چیز بی‌داوری

Чаҳ ногавҳарии дузд ва чаҳ гавҳарӣ

چه ناگوهری دزد و چه گوهری

Бузад бар сар мард тозона чанд

بزد بر سر مرد تازانه چند

Фикандани ҳамеи хости гӯши саманд

فکندن همی خواست گوش سمند

Раҳе рафт ва бо паҳлавон ҳар чаҳ рафт

رهی رفت و با پهلوان هر چه رفت

Бигуфту биомди сипаҳдори тафт

بگفت و بیآمد سپهدار تفت

Бар он рӯстои гиреҳ ҳар ки буд

بر آن روستایی گره هر که بود

Барошуфту зоишони якеро рабӯд

برآشفت و زایشان یکی را ربود

Бузад бар ду тан ҳар се танро бикушт

بزد بر دو تن هر سه تن را بکشت

Гирифт онгаҳе риши кҳбд ба мушт

گرفت آنگهی ریش کهبد به مشت

Сараш кунад ва дар зер пай кард хирад

سرش کند و در زیر پی کرد خرد

Ҳамаи даҳ ба тороҷу оташи супурд

همه ده به تاراج و آتش سپرد

Киу маи зи пайванд ӯ ҳар ки ёфт

که و مه ز پیوند او هر که یافت

Ҳамаи кишти вази онҷои сӯии шаҳи шитофт

همه کشت وز آنجا سوی‌ شه شتافت

зи хуишони кҳбд бародараш монад

ز خویشان کهبد برادرش ماند

зи дарди ҷигари хок бар сар фишонд

ز درد جگر خاک بر سر فشاند

Ба наздик ширўӣ шуд додхоҳ

به نزدیک شیروی شد دادخواه

Ки ӯ бади сияҳи пӯши даргоҳи шоҳ

که او بد سیه‌پوش درگاه شاه

Ҳама ҷома зад чок ва фарёд кард

همه جامه زد چاک و فریاد کرد

Бдпҳлўони пеш ӯ ёд кард

بدپهلوان پیش او یاد کرد

Бадв гуфт ширўии гардани фароз

بدو گفت شیروی گردن فراز

Бимон то бияёд ба даргаи фароз

بمان تا بیاید به درگه فراز

Аннани гирашу даст ва фарёд кун

عنان گیرش و دست و فریاد کن

Ки ман худ бигӯям ба шоҳи ин сухан

که من خود بگویم به شاه این سخن

Ба шамшери тез аз сараши нФкнм

به شمشیر تیز از سرش نفکنم

На ширўии кини ҷӯии широўжнм

نه شیروی کین جوی شیراوژنم

Ҷаҳонии бад аз паҳлавони хираи пок

جهانی بد از پهلوان خیره پاک

Каз он бади зи заҳҳоки номдши бок

کز آن بد ز ضحاک نامدش باک

Аз аиро ки дар кишвараш беш ва кам

از ایرا که در کشورش بیش و کم

Касегар касеро намӯдӣ ситам

کسی گر کسی را نمودی ستم

Бадӣ дода мағзи ситамкораи зуд

بدی داده مغز ستمکاره زود

Ба морон ки бар китф ӯ руста буд

به ماران که بر کتف او رسته بود

Ситораи шимур низ гашти сипеҳр

ستاره شمر نیز گشت سپهر

Бадв гуфта буд аз раҳи кину меҳр

بدو گفته بود از ره کین و مهر

Кигар бад намойяш Монии нижанд

که گر بد نماییش مانی نژند

Вараши хуб дорӣ набинӣ газанд

ورش خوب داری نبینی گزند

Бирав гардадат рост бар кори тахт

برو گرددت راست بر کار تخت

Барояд ба дасташи басии кори сахт

برآید به دستش بسی کار سخت

Раво дошт зин рӯй бозори ӯй

روا داشت زین روی بازار اوی

Нҷстии зи бен ҳаргизи озори ӯй

نجستی ز بن هرگز آزار اوی

Раҳеи ков ба дили шодмони дорат

رهی کاو به دل شادمان دارت

Ба аз бади писари кови бёзордт

به از بد پسر کاو بیازاردت

Чу омад ба наздики ду рӯзаи роҳ

چو آمد به نزدیک دو روزه راه

Бифармуд то шудпазира сипоҳ

بفرمود تا شد پذیره سپاه

Дирафши дили афрӯзу кӯси бузург

درفش دل افروز و کوس بزرگ

Фиристод бо сарварони сутург

فرستاد با سروران سترگ

Ҳмидўни ҳазор аспи заррини стом

همیدون هزار اسپ زرین ستام

Сад ва шаст мнҷўқ аз баҳри ном

صد و شصت منجوق از بهر نام

Ду сад пели оростаи ҳам чунин

دو صد پیل آراسته هم چنین

Ба бргстўонҳои зарбафти чин

به برگستوان‌های زربفت چین

зи ёқӯт ҳар пилбонро камар

ز یاقوت هر پیلبان را کمر

зи зари афсар ӯ гӯшвор аз гуҳар

ز زر افسر او گوشوار از گهر

Гирифтаи ҷаҳони нолаи курноӣ

گرفته جهان ناله کرنای

Хурушон шудаи зангу ҳиндӣ дароӣ

خروشان شده زنگ و هندی درای

Дигар зиндаи пелии джогоаҳ буд

دگر زنده پیلی دژآگاه بود

Ки вижа нишаст шаҳаншоҳ буд

که ویژه نشست شهنشاه بود

Ба дидору боло чу кӯҳии зи барф

به دیدار و بالا چو کوهی ز برف

Фиристод бо созаҳои шигарф

فرستاد با سازه‌های شگرف

Бифармуд то бар нишинад бар он

بفرمود تا بر نشیند بر آن

Пиёда хироманд пешаши сарон

پیاده خرامند پیشش سران

Табира занонишон фиристод пеш

تبیره زنانشان فرستاد پیش

Ба шодяш бинишонад ва бар тахти хеш

به‌شادیش بنشاند و بر تخت خویش

Бипурсед бисёр ва бӯсед чеҳр

بپرسید بسیار و بوسید چهر

Навозед ҳар гӯнау афзуди меҳр

نوازید هر گونه و افزود مهر

Нахуст аз гуҳарҳо ки бади сӣ ҳазор

نخست از گهرها که بد سی هزار

Ҷаҳон паҳлавон кард пешаши нисор

جهان پهلوان کرد پیشش نثار

Замин бӯса дод офарин густаред

زمین بوسه داد آفرین گسترید

Се солаи ҳама ёд кард анчаҳ дид

سه ساله همه یاد کرد انچه دید

Вази он ҷои сӯй кох шуд шоди боз

وز آن جا سوی کاخ شد شاد باز

Фиристодани ҳадя ҳо кард соз

فرستادن هدیه‌ها کرد ساز

Ҳамаи рӯз то шаби ҳамаи пеши шоҳ

همه روز تا شب همه پیش شاه

Кашиданд ҳар чиз беш аз ду моҳ

کشیدند هر چیز بیش از دو ماه

Чунин то кушанда сета шуд зи ранҷ

چنین تا کشنده سته شد ز رنج

Ббди кохҳо танг аз окандаи ганҷ

ببد کاخ‌ها تنگ از آکنده گنج

Шуморанда шуд сусту мондаи дабир

شمارنده شد سست و مانده دبیر

Дили шоҳу лашкари ҳамаи хираи хайр

دل شاه و لشکر همه خیره خیر

Наомад буруни он ду маи паҳлавон

نیامد برون آن دو مه پهلوان

Ҳаме буд кҳбд даранда навон

همی بود کهبد در انده نوان

зи сӯзи бародараш дил гашта чок

ز سوز برادرش دل گشته چاک

Сияҳи ҷома бар таниши пари хӯну хок

سیه جامه بر تنش پر خون و خاک

Бадв гуфт ширўии кови ин ду моҳ

بدو گفت شیروی کاو این دو ماه

з бимам наомад ҳамеи пеши шоҳ

ز بیمم نیامد همی پیش شاه

Валикин чу фардо бияёд ба дар

ولیکن چو فردا بیاید به در

Дар овези азуи дасту фарёд бар

در آویز ازو دست و فریاد بر

Ки ман пеши шоҳи он гуҳии ёди ту

که من پیش شاه آن گهی یاد تو

Расонами ситонам азу дод ту

رسانم ستانم ازو داد تو

Чу оҳхт бар ҷанги шаби рӯзи теғ

چو آهخت بر جنگ شب روز تیغ

Ситора гирифт аз сипедаи гриғ

ستاره گرفت از سپیده گریغ

Шуд аз ҷангашони гунбади нилгун

شد از جنگشان گنبد نیلگون

Чу сўкӣ бар олӯдаи доман ба хӯн

چو سوکی بر آلوده دامن به خون

Ба дидор шаҳ шуд яли сарфароз

به دیدار شه شد یل سرفراز

Чу омад ба наздики даргаи фароз

چو آمد به نزدیک درگه فراز

Бузади кҳбди андар анонаш дӯдаст

بزد کهبد اندر عنانش دودست

Хурӯшед ва ғалатед бар хоки паст

خروشید و غلطید بر خاک پست

Бипурсед ял каз ки гаштии дижам

بپرسید یل کز که گشتی دژم

Бадв гуфт каз тест бар ман ситам

بدو گفت کز تست بر من ستم

Туе каз раҳ дод бар гашта Эй

تویی کز ره داد بر گشته‌ای

Ба даҳ мари бародарамро кушта Эй

به دِه مر برادرم را کشته‌ای

Шабоне ки ӯ бар рама шуд сутург

شبانی که او بر رمه شد سترگ

Кашад гўспндон чаҳ ӯ ва чаҳ гург

کشد گوسپندان چه او و چه گرگ

Яли паҳлавон чун шунид ин зи хашм

یل پهلوان چون شنید این ز خشم

Гиреҳ зад бар абрӯӣ ва бартофт чашм

گره زد بر ابروی و برتافت چشم

Чунин гуфт к-эии пушти сахти ту кўз

چنین گفت کای پشت سخت تو کوز

Касе аз шумо зинда монадаст наваз

کسی از شما زنده ماندست نوز

Маи чарх кин баркашид аз ниёам

مه چرخ کین برکشید از نیام

Сар аз тани биндохтши бист гом

سر از تن بینداختش بیست گام

Ба чарху мау меҳр савганд хӯрд

به چرخ و مه و مهر سوگند خورد

Казин пас фиристам баҳри ҷои мард

کزین پس فرستم بهر جای مرد

Кашам ҳар чаҳ зини тухмаи орм ба даст

کشم هر چه زین تخمه آرم به دست

Агар худ бар шоҳ дорад нишаст

اگر خود بر شاه دارد نشست

Чаҳ шуд пеш шаҳ дид ширўӣ ро

چه شد پیش شه دید شیروی را

Ҳаме гуфт шоҳи ҷаҳонҷӯй ро

همی گفت شاه جهانجوی را

Кзинсон ба як бораи гаштии забун

کزینسان به یک باره گشتی زبون

Ки дар пеши тахт ту резанд хӯн

که در پیش تخت تو ریزند خون

Ҳар он шоҳи ков хор дорад шаҳӣ

هر آن شاه کاو خوار دارد شهی

Шавад зуд аз ӯ тахти шоҳии тиҳӣ

شود زود از او تخت شاهی تهی

Гунаҳкор чун бад набинад зи шоҳ

گنهکار چون بد نبیند ز شاه

Далерӣ кунад бештар бар гуноҳ

دلیری کند بیشتر بر گناه

Чу дар дод шоҳ оварад костӣ

چو در داد شاه آورد کاستی

Бипечад сар ҳар кас аз ростӣ

بپیچد سر هر کس از راستی

Раҳе аз ҳунар гарчи чизе кунад

رهی از هنر گرچه چیزی کند

Нишоед ки бар шаҳ далерӣ кунад

نشاید که بر شه دلیری کند

Ҳамаи кор шояд ба анбозу дӯст

همه کار شاید به انباز و دوست

Магари подшоҳӣ ки танҳо накӯаст

مگر پادشاهی که تنها نکوست

Бипурсед шоҳи он сухан ҳо наҳуфт

بپرسید شاه آن سخن‌ها نهفت

Бадви паҳлавони ончии бад боз гуфт

بدو پهلوان آنچه بُد باز گفت

Аз он даҳ ду кас бо худ оварда буд

از آن ده دو کس با خود آورده بود

Бар он кори кҳбд гўо карда буд

بر آن کار کهبد گوا کرده بود

Гувоҳӣ бидоданд дар пеши шоҳ

گواهی بدادند در پیش شاه

Ки аз кҳбд омад нахустин гуноҳ

که از کهبد آمد نخستین گناه

Сипаҳбади з ширўӣ шуд дили нижанд

سپهبد ز شیروی شد دل نژند

Бар ошуфт ва гуфт эй бидонадяши ринд

بر آشفت و گفت ای بداندیش رند

Чаро он нагӯйӣ ки бошад дуруст

چرا آن نگویی که باشد درست

Бидон бад бисозӣ ки монанди тест

بدان بد بسازی که مانند تست

зи як сӯи барраи пеши гург оварӣ

ز یک سو بره پیش گرگ آوری

Дигар сӯ кунӣ бо шубони доварӣ

دگر سو کنی با شبان داوری

Бараҳнаи ҳаме бар занӣ бо паланг

برهنه همی بر زنی با پلنگ

Ба дарё кунӣ ошно бо наҳанг

به دریا کنی آشنا با نهنگ

Бар он чашмаи косп ман ифшоанд гирд

بر آن چشمه کاسپ من افشاند گرد

Наёрад жёни шер аз он об хӯрд

نیارد ژیان شیر از آن آب خورد

Чу гирад таги боду абри абршм

چو گیرد تگ باد و ابر ابرشم

Сазад гар шавад моҳи таркиши кашам

سزد گر شود ماه ترکش کشم

Шабу рӯз ар оранд бо ман ситез

شب و روز ار آرند با من ستیز

Ба ханҷар кунам ҳар дуро рези рез

به خنجر کنم هر دو را ریز ریز

Ман ин ҷойгаҳи шоҳро чокарам

من این جایگه شاه را چاکرم

Ва гарна дигар ҷои шаҳи кишварам

و گرنه دگر جا شه کشورم

Ндонӣ ки боташ танати сӯхтӣ

ندانی که باتش تنت سوختی

Турои ҳам ба дастат кафан дӯхтӣ

ترا هم به دستت کفن دوختی

Ндонӣ ки фардоти шеван буд

ندانی که فردات شیون بود

Чу кҳбди сарати монда бетан буд

چو کهبد سرت مانده بی تن بود

Чунон чун ту ҳастӣ сияҳи пӯши шоҳ

چنان چون تو هستی سیه پوش شاه

Ба марги ту модарати пӯшади сиёҳ

به مرگ تو مادرت پوشد سیاه

На аз пушти по кам агар тани дуруст

نه از پشت پا کم اگر تن درست

Бимонами турои вон ки ҳам пушти тест

بمانم ترا وآن که هم پشت تست

Агар шаҳ кунад он чаҳ аз вай равост

اگر شه کند آن چه از وی رواست

Ва гарна кунам ман худ ончам ҳавост

و گرنه کنم من خود آنچم هواست

Бигуфт ин ва бо хашму дашноми тез

بگفت این و با خشم و دشنام تیز

Биомди сӯии хонаи дили пари ситез

بیآمد سوی خانه دل پر ستیز

Шаҳ ошуфта шуд омад аз тахти зер

شه آشفته شد آمد از تخت زیر

Сабк дод ширўиро хӯрд шер

سبک داد شیروی را خورد شیر

Саройу ҳамаи чизи он бади нажод

سرای و همه چیز آن بد نژاد

Ситади мари ҷаҳони паҳлавонро бидод

ستد مر جهان پهلوان را بداد

Аз он пас дигар пояи бФроштш

از آن پس دگر پایه بفراشتش

Замон то замон хубтар дошташ

زمان تا زمان خوبتر داشتش

Ба наздики асрти яке нома низ

به نزدیک اثرط یکی نامه نیز

Фиристод вази ҳадя ҳар гӯнаи чиз

فرستاد وز هدیه هر گونه چیز

Ба номаи зи гирди сипаҳбади нажод

به نامه ز گرد سپهبد نژاد

Басӣ кард хушнӯдӣу меҳри ёд

بسی کرد خشنودی و مهر یاد

Дигар гуфт хоҳам каз ин паҳлавон

دگر گفت خواهم کز این پهلوان

Буд тухмау ном то ҷовдон

بود تخمه و نام تا جاودان

зи тухми бузургони ҳамонанди ӯй

ز تخم بزرگان همانند اوی

Яке ҷуфти покизаи гавҳари биҷавӣ

یکی جفت پاکیزه گوهر بجوی

Гуҳарашон бипайванд бо икдгр

گهرشان بپیوند با یکدگر

Ки пайваста некӯтар ояд ба бар

که پیوسته نیکوتر آید به بر

Нишоед чунин шер каз марғзор

نشاید چنین شیر کز مرغزار

Шавад бачаи нодидаи андари канор

شود بچه نادیده اندر کنار

Дареғ ояд ин зоди сарви сеӣ

دریغ آید این زاد سرو سهی

Шудаи мондаи боғ аз ниҳолаши тиҳӣ

شده مانده باغ از نهالش تهی

Чунон кун ки чун пой аз пушти зин

چنان کن که چون پای از پشت زین

Дароради ту прдхтаҳ бошӣ азин

درآرد تو پردخته باشی ازین

Яке ҳафтаи зи он пас ба шодӣу ноз

یکی هفته ز آن پس به شادی و ناز

Ҳаме буд бо гирди гардани фароз

همی بود با گرد گردن فراز

Сар ҳафта фармуд коғоз кун

سر هفته فرمود کاغآز کن

Шуданроу кори сипаҳ соз кун

شدن را و کار سپه ساز کن

Ба назд падар чун раседӣ зи роҳ

به نزد پدر چون رسیدی ز راه

Яке ҷуфти шоиста худ бихоҳ

یکی جفت شایسته خود بخواه

з ту монад хоҳад нажодии бузург

ز تو ماند خواهد نژادی بزرگ

Ҳамаи паҳлавонони гирди сутург

همه پهلوانان گرد سترگ

Ки ҳар як сар номдорон буванд

که هر یک سر نامداران بوند

Ншонндаҳ шаҳриёрон буванд

نشاننده شهریاران بوند

Аз он ба чаҳ дар ошкору ниҳон

از آن به چه در آشکار و نهان

Ки ореи яке чун худ андари ҷаҳон

که آری یکی چون خود اندر جهان

Ба фарзанди хуррам буд рӯзгор

به فرزند خرّم بود روزگار

Ҳам аз вай шавад талхии марги хор

هم از وی شود تلخی مرگ خوار

Гумонеи набардаши дили роҳҷўӣ

گمانی نبردش دل راهجوی

Ки он аз бародараш бошад на зуӣ

که آن از برادرش باشد نه زوی

Дирафши наву кӯсу пардаи сарой

درفش نو و کوس و پرده سرای

Кулоҳу гуҳари теғу меҳру қабоӣ

کلاه و گهر تیغ و مُهر و قبای

Сазовор ӯ ҳар чаҳ бади сар ба сар

سزاوار او هر چه بد سر به سر

Ҳама дод ва кардаш гасии зии падар

همه داد و کردش گسی زی پدر

Чу омад ба зоўли яли кӣна туз

چو آمد به زاول یل کینه توز

Бросўд бо коми дили ҳафт рӯз

برآسود با کام دل هفت روز

Аз он пас барои длорои зан

از آن پس برای دلارای زن

Сар ҳафта шуд бо падари рои зан

سر هفته شد با پدر رای زن

Мрўрои яке духти азодаҳ буд

مرورا یکی دخت ازاده بود

Ки маи дили зи хӯбӣ бадв дода буд

که مه دل ز خوبی بدو داده بود

Нигорӣ ба рухи рашки ҳури биҳишт

نگاری به رخ رشک حور بهشت

Зпокиши хуйу зи хӯбии сиришт

زپاکیش خوی و ز خوبی سرشت

Ба зулф аз шабаҳ карда ма шаб намой

به زلف از شبه کرده مه شب نمای

Ба ҷови ду чашм аз парии дили рубой

به جاو دو چشم از پری دل ربای

Падар зу ба пайвандаши ин ҷусту ком

پدر زو به پیوندش این جست و کام

Нашуд гирд саркаш бидон рои ром

نشد گرد سرکش بدان رآی رام

Дигар ҳар чаҳ аз тухмаи саракашон

دگر هر چه از تخمه سرکشان

Касе духтарӣ дод дилбари нишон

کسی دختری داد دلبر نشان

Пажӯҳед бисёр ва кушед чанд

پژوهید بسیار و کوشید چند

Ниомди зи хубони касаш дилписанд

نیآمد ز خوبان کس اش دلپسند