Саманди сарафрозро кард зин

سمند سرافراز را کرد زین

Бурун рафт танҳо ба рӯз гузин

برون رفت تنها به روز گزین

Ҳамаи барад ҳар чаш набад чора зуӣ

همه برد هر چش نبد چاره زوی

Сӯии шоми зӣ бодия дод рӯй

سوی شام زی بادیه داد روی

Яке ридки тарк бо ӯ ба роҳ

یکی ریدک ترک با او به راه

зи баҳри парастиш ба ҳар ҷойгоҳ

ز بهر پرستش به هر جایگاه

Бидон бесипоҳ ва буна шуд бурун

بدان بی سپاه و بنه شد برون

Ки то кас надонад чаро ва на чун

که تا کس نداند چرا و نه چون

Шитобон наванд раҳи анҷом ро

شتابان نوند ره انجام را

Аннан дода ӯроу дили ком ро

عنان داده او را و دل کام را

Шудаи чашми чашмаи зи гардиш ба банд

شده چشم چشمه ز گردش به بند

Дили ғӯлу дев аз наҳифаши нижанд

دل غول و دیو از نهیبش نژند

Синонаш аз ҷаҳон карда нахчири гоҳ

سنانش از جهان کرده نخچیر گاه

Камонаш аз камӣни баста бар чархи роҳ

کمانش از کمین بسته بر چرخ راه

Бдоми камандаш сар нараҳ гӯр

بدام کمندش سر نرّه گور

зи шамшераши андари дили шери шӯр

ز شمشیرش اندر دل شیر شور

зи ногуҳ бар марғзорӣ расед

ز ناگه بَرِ مرغزاری رسید

Дарахтони боровар ва сабза дид

درختان بار آور و سبزه دید

Лаби мурғ ҳар сӯи гулии мшкбўӣ

لب مرغ هر سو گلی مشکبوی

Яке чашма чун чашми сўкии даравӣ

یکی چشمه‌ چون‌ چشم سوکی دروی

Ҳамаи оби он чашмаи равшан чу занг

همه آب آن چشمه روشن چو زنگ

Чу аз оинаи поки бздўдаҳи занг

چو از آینه پاک بزدوده زنگ

Ту гуфтӣ яке бутаи бади сохта

تو گفتی یکی بوته بد ساخته

Ба ҷӯши андрўи сими бгдохтаҳ

به جوش اندرو سیم بگداخته

Бар чашмаи ширии шхоўони замин

بر چشمه شیری شخاوان زمین

Дмон бар дами гӯрии андари камӣн

دمان بر دم گوری اندر کمین

Чу зад чангу гӯр андар оварад зер

چو زد چنگ و گور اندر آورد زیر

Бузади бонг бар бораи гирди далер

بزد بانگ بر باره گرد دلیر

Сабки дасти зии теғ пайкор кард

سبک دست زی تیغ پیکار کرد

Ба захмӣ ки зад ҳар дуро чор кард

به زخمی که زد هر دو را چار کرد

Дарахтии бикунад аз лаби обгир

درختی بکند از لب آبگیر

Барафрӯхт оташи зи пайкони тир

برافروخت آتش ز پیکان تیر

Бар он оҳании найза ял фикан

بر آن آهنی نیزه یل فکن

Зад он гӯр чун мурғ бар бобизан

زد آن گور چون مرغ بر بابزن

Ҳануз андари ин кори бади сарфароз

هنوز اندر این کار بد سرفراز

Расиданди ду пайк наздаш фароз

رسیدند دو پیک نزدش فراز

зи ховар ҳаме омад он ва ин зи рӯм

ز خاور همی آمد آن و این ز روم

Басӣ ёфта ранҷу паймӯдаи бум

بسی یافته رنج و پیموده بوم

Дарахту гулу сабзаи диданду об

درخت و گل و سبزه دیدند و آب

Замини ҷои нахчиру ороми вхўоб

زمین جای نخچیر و آرام وخواب

Зики дасти гӯру зики дасти шер

زیک دست گور و زیک دست شیر

Миён карда оташи савори далер

میان کرده آتش سوار دلیر

Чарони гардиш андар наванд саманд

چران گردش اندر نوند سمند

Гиреҳ карда бар ёли хами каманд

گره کرده بر یال خم کمند

Бирав зони шигифт офарин хон шуданд

برو زآن شگفت آفرین خوان شدند

Ба хӯрдан нишастанд ва ҳам хон шуданд

به خوردن نشستند و هم خوان شدند

Ҳануз он ду танро кабобӣ ба даст

هنوز آن دو تن را کبابی به دست

Шудаи хира аз хӯрд ӯ ваз нишаст

شده خیره از خورد او وز نشست

Бад аз гӯри прдхтаҳи гирди далер

بُد از گور پردخته گرد دلیر

Ҳамаи хӯрда танҳо ва нобӯда сайр

همه خورده تنها و نابوده سیر

Чу пурдухт аз он ҳар ду пурсиш гирифт

چو پردخت از آن هر دو پرسش گرفت

Ки ҳар ҷо ки донед чизеи шигифт

که هر جا که دانید چیزی شگفت

Бигӯед то дониши аФзоидм

بگویید تا دانش افزایدم

Магари дил ба чизе биороядам

مگر دل به چیزی بیارایدم

Ҷудо ҳар яке ҳар шигифтӣ ки дид

جدا هر یکی هر شگفتی که دید

Ҳаме гуфт ҳар гӯна ва ӯ шунид

همی گفت هر گونه و او شنید

Сухан ронад рӯмии сари анҷоми кор

سخن راند رومی سر انجام کار

Ки дидам шигифтӣ дар ин рӯзгор

که دیدم شگفتی در این روزگار

Шаҳи рӯмро духтарӣ дилбар аст

شه روم را دختری دلبر است

Ки аз рӯй рашки бути озрст

که از روی رشک بت آزرست

Нигории парии чеҳра каз чархи моҳ

نگاری پری چهره کز چرخ ماه

Наёрад бадви тез кардани нигоҳ

نیارد بدو تیز کردن نگاه

Дил ҳар шаҳии баста меҳр ӯст

دل هر شهی بسته مهر اوست

Бар айвонҳо пайкар чеҳр ӯст

بر ایوان‌ها پیکر چهر اوست

зи баҳраши падар рангӣ омехтаст

ز بهرش پدر رنگی آمیختست

Камоне зи даргаи броўихтст

کمانی ز درگه برآویختست

Ниҳодаст паймон ки ҳрки ин камон

نهادست پیمان که هرک این کمان

Кашад духтар ӯро даҳум бе гумон

کشد دختر او را دهم بی گمان

зи зӯри озмоёни гардани фароз

ز زور آزمایان گردن فراز

Басо кас шуду гашти навмеди боз

بسا کس شد و گشت نومید باز

Бишуд шод аз ин паҳлавон гузин

بشد شاد از این پهلوان گزین

Чу боди бузон андар омад ба зин

چو باد بزان اندر آمد به زین

Ба ҷони буйаи ёр дилбар гирифт

به جان بویه یار دلبر گرفت

Шитобони раҳ рӯмӣа барграфт

شتابان ره رومیه برگرفت

Ду манзил чу бигузашт ҷое расед

دو منزل چو بگذشت جایی رسید

Бараҳнаи басии мардум афканда дид

برهنه بسی مردم افکنده دید

Яке баҳраи хаста дигар бастаи даст

یکی بهره خسته دگر بسته دست

Ғаривону ғлтндаҳ бар хоки паст

غریوان و غلتنده بر خاک پست

Бипурсед каз бад чаҳ афтодатон

بپرسید کز بد چه افتادتان

Ба кини дом бар раҳ ки биниҳодатон

به کین دام بر ره که بنهادتان

Хурӯшед ҳар як дил аз ғами сутӯҳ

خروشید هر یک دل از غم ستوه

Ки бозоргоними мо як гуруҳ

که بازارگانیم ما یک گروه

зи Мисри омадаи рӯмро хоста

ز مصر آمده روم را خواسته

Абои корвонии пар аз хоста

ابا کاروانی پر از خواسته

Чиҳил дузд ногоҳ бар мо заданд

چهل دزد ناگاه بر ما زدند

Ббстндмону ончии бади бстднд

ببستندمان و آنچه بُد بستدند

Ҳануз онк аз пеши ту гирдашон

هنوز آنک از پیش تو گردشان

Рисӣ гар кунӣ рои ноўрдшон

رسی گر کنی رای ناوردشان

Бишуд тофтаи дили яли размҷуӣ

بشد تافته دل یل رزمجوی

Сӯии раҳзанони размро дод рӯй

سوی رهزنان رزم را داد روی

Бар он раҳзанони бонги барзад ба кин

بر آن رهزنان بانگ برزد به کین

Ки гиред яксар сари хеши ҳин

که گیرید یکسر سر خویش هین

Вагарнаи ҳамаи корвони бори баст

وگرنه همه کاروان بار بست

Ситонам кунам тон ба як бори паст

ستانم کنم تان به یک بار پست

Шуморо бас аз бозуии чири ман

شما را بس از بازوی چیر من

Агар тон равад сари зи шамшери ман

اگر تان رود سر ز شمشیر من

Ба посухаш гуфтанд бади сохтӣ

به پاسخش گفتند بد ساختی

Ки бар дами мо тамаъро тохтӣ

که بر دم ما طمع را تاختی

На ҳркзи пай шер шуд хӯрд гӯр

نه هرکز پی شیر شد خورد گور

Басои кас ки аз шер шуд бахти шӯр

بسا کس که از شیر شد بخت شور

Супурдии ту низ аспу колои хеш

سپردی تو نیز اسپ و کالای خویش

Бибинӣ кунун пасти болои хеш

ببینی کنون پست بالای خویش

Сипаҳбади барангехти саркаши саманд

سپهبد برانگیخت سرکش سمند

Ба ноўрдшони гардӣ андар фиканд

به ناوردشان گردی اندر فکند

Даромад чунон зад якеро ба теғ

درآمد چنان زد یکی را به تیغ

Куҷои сараш чун моғ бар шуд ба меғ

کجا سرش چون ماغ بر شد به میغ

Бузади найза бар гардаи гоҳи ду гирд

بزد نیزه بر گرده گاه دو گرد

Баровард ва зад бар замин кард хирад

برآورد و زد بر زمین کرد خرد

Якеро чунон кӯфти гурз аз камӣн

یکی را چنان کوفت گرز از کمین

Ки монад асп бо марди зери замин

که ماند اسپ با مرد زیر زمین

Дигар яксар аз зин фурӯ рехтанд

دگر یکسر از زین فرو ریختند

Ба зинҳор аз ӯ хоҳиш ангехтанд

به زنهار از او خواهش انگیختند

Бараҳна ба ҷон додашон зинҳор

برهنه به جان دادشان زینهار

Ситади аспашону олати корзор

ستد اسپشان و آلت کارزار

Бар мардум корвон рафт шод

بر مردم کاروان رفت شاد

Ҷудои колоӣ ҳар касе боз дод

جدا کالای هر کسی باز داد

Бидодаш ба бозоргонони ҳама

بدادش به بازارگانان همه

Шудандаш равон то сӯии рӯмӣа

شدندش روان تا سوی رومیه

Дигар ҳар ки дар раҳи з рафтан бимонад

دگر هر که در ره ز رفتن بماند

Ба ҳар аспи дуздии яке бар нишонд

به هر اسپ دزدی یکی بر نشاند

Сӯии рӯмӣаи шод бо Фрҳӣ

سوی رومیه شاد با فرّهی

Шуд ва кард бо корвони ҳамраҳе

شد و کرد با کاروان همرهی

Яке мояи вари марди бозоргон

یکی مایه ور مرد بازارگان

Шуд аз корвони дӯст бо паҳлавон

شد از کاروان دوست با پهلوان

Ҳамаи роҳаш аз дили парастанда буд

همه راهش از دل پرستنده بود

Ба ҳркорш аз пеш чун банда буд

به هرکارش از پیش چون بنده بود

Ниҳони рози худ паҳлавони сар ба сар

نهان راز خود پهلوان سر به سر

Бадаш гуфта ҷузи номи хешу падар

بُدش گفته جز نام خویش و پدر

Ҳамаи роҳ агар тозаи бадгар куҳан

همه راه اگر تازه بُد گر کهن

зи духти шаҳи рӯми бадашони сухан

ز دخت شه روم بُدشان سخن

Чу омад бар меҳану мони хеш

چو آمد بر میهن و مان خویش

Ббрдш ба сад лобаи меҳмони хеш

ببردش به صد لابه مهمان خویش

Ба озодӣ аз пеши шоистаи ҷуфт

به آزادی از پیش شایسته جفت

Ҳунар ҳар чаҳ зу дид яксар бигуфт

هنر هر چه زو دید یکسر بگفت

Яке боғ будаш дар андари сарой

یکی باغ بودش در اندر سرای

Бар қасри шаҳ чун биҳиштӣ ба ҷой

بر قصر شه چون بهشتی به جای

Шроъии бузад бар лаби обгир

شراعی بزد بر لب آبگیر

Биёрост базмии хушу дилпазир

بیاراست بزمی خوش و دلپذیر

Шабу рӯз бо бода ва раваду соз

شب و روز با باده و رود و ساز

Ҳаме дошташ ҷуфти орому ноз

همی داشتش جفت آرام و ناز

Гуҳӣ хуфт бар сунбулу нави саман

گهی خفت بر سنبل و نو سمن

Гуҳӣ бо чамонаи чмон дар чаман

گهی با چمانه چمان در چمن

Зании дояи духтари шоҳ буд

زنی دایه دختر شاه بود

Ки бозоргонро накӯи хоҳ буд

که بازارگان را نکو خواه بود

Бар ҷуфти бозоргони бомдод

بر جفت بازارگان بامداد

Биёмад ба сӯяши ҳаме мужда дод

بیامد به سویش همی مژده داد

Ҳавои зии ҷаҳони паҳлавонро бидид

هوا زی جهان پهلوان را بدید

Ки дар сояи гули ҳаме мл кашид

که در سایه گل همی مل کشید

Яке сарв бо хусравонеи қабоӣ

یکی سرو با خسروانی قبای

Ба фар ва ба фоли ҳумоюн ҳамЭй

به فر و به فال همایون همای

Рахш чун маи гирди моҳи баланд

رخش چون مه گرد ماه بلند

Замонаи броФкндаҳи мишкӣни каманд

زمانه برافکنده مشکین کمند

Ду лаби ҳамчу бар лолаи гирди абир

دو لب همچو بر لاله گرد عبیر

Ту гуфтӣ ки ҳўро бадаш дода шер

تو گفتی که حورا بدش داده شیر

Чу шуд сайри шер ва ба дояи супурд

چو شد سیر شیر و به دایه سپرد

Лабашро ба гесуии мишкӣни стрд

لبش را به گیسوی مشکین سترد

Ҳмидўни ҳамаи фару фарҳангу ҳуш

همیدون همه فرّ و فرهنگ و هوش

Дарави зӯри мардӣу гардӣ ба ҷӯш

درو زور مردی و گردی به‌جوش

Бипурсед кин мард бевора кист

بپرسید کاین مرد بی واره کیست

Ки густохиаш сахт якборагӣаст

که گستاخی اش سخت یکبارگیست

Надонамаш гуфт аз ҳунари вази нажод

ندانمش گفت از هنر وز نژاد

Валикини чунон каси з модар назод

ولیکن چنان کس ز مادر نزاد

Ба зӯру саворӣу фарҳангу брз

به زور و سواری و فرهنگ و برز

Бадаради дили кӯҳи хоро ба гурз

بدرّد دل کوه خارا به گرز

Аз оҳанаши найзау вази оҳани сипар

از آهنش نیزه و وز آهن سپر

Миёни тангу пелаши даройади бабр

میان تنگ و پیلش درآید ببر

Ба дидори рух ҷон фазояд ҳаме

به دیدار رخ جان فزاید همی

Ба гуфтори хуш дил рибоед ҳаме

به گفتار خوش دل رباید همی

Ба дили духтари шоҳро ҳаст дӯст

به دل دختر شاه را هست دوست

Ҳамаи рӯзи гуфтораш аз чеҳр ӯст

همه روز گفتارش از چهر اوست

Бад-ӣн рӯй бо шавем омад зи роҳ

بدین روی با شویم آمد ز راه

Бихоҳад кашӣдан камони пеши шоҳ

بخواهد کشیدن کمان پیش شاه

Ҳам аз роҳ ва дуздон бигуфт ончӣ буд

هم از راه و دزدان بگفت آنچه بود

Силеҳаши ҳамаи як як ӯро намӯд

سلیحش همه یک یک او را نمود

Ббди дояи дил хира омад давон

ببد دایه دل خیره آمد دوان

Сухан ронад бо духтар аз паҳлавон

سخن راند با دختر از پهلوان

зи гардӣ ва аз ройу фарҳанг ӯ

ز گردی و از رای و فرهنگ او

зи боло ва аз фару авранг ӯ

ز بالا و از فرّ و اورنگ او

Шикебе аз лолаи рух давр шуд

شکیبایی از لاله رخ دور شد

Ҳаво дар дилаши неш занбӯр шуд

هوا در دلش نیش زنبور شد

Ҳаме буд то гашти хури зрдФом

همی بود تا گشت خور زردفام

зи меҳри сипаҳбади баромад ба бом

ز مهر سپهبد برآمد به بام

Бидидаш ҳамон ҷой бар тахти хеш

بدیدش همان جای بر تخت خویش

Яке болиғу кола май ба пеш

یکی بالغ و کاله می به پیش

Ҷавонӣ ки аз фару болоу чеҳр

جوانی که از فر و بالا و چهر

Ҳамеи ма бар ӯ орзӯ кард меҳр

همی مه بر او آرزو کرد مهر

Ду рух чун ду хуршеди сунбули параст

دو رخ چون دو خورشید سنبل پرست

Баровардаи шаби гирди хуршеди даст

برآورده شب گرد خورشید دست

Яке мурғ бар шохсор аз буриш

یکی مرغ بر شاخسار از برش

Ки будӣ гуҳи базми ромишгараш

که بودی گه بزم رامشگرش

Азу ма дигар мурғакии хўбрнг

از و مه دگر مرغکی خوبرنگ

Ҳамеи ошёни бастад аз вай ба чанг

همی آشیان بستد از وی به چنگ

Сипаҳдор бикшод бар мурғи тир

سپهدار بگشاد بر مرغ تیر

зи парвозаши афканд дар обгир

ز پروازش افکند در آبگیر

Ба дил гармтар шуд бути моҳи чеҳр

به دل گرمتر شد بت ماه چهر

Ҳаво кард ҷонаш ба зиндони меҳр

هوا کرد جانش به زندان مهر

Шуд аз боми лолаи зрирӣ шуда

شد از بام لاله زریری شده

Дўнўш аз дами сарди хайрӣ шуда

دونوش از دم سرد خیری شده

Ту гуфтӣ ки аз оташи меҳру шарм

تو گفتی که از آتش مهر و شرم

Ба тани буриш ҳар мӯии доғисти гарм

به تن برش هر موی داغیست گرم

Чу дояи рухи моҳ беранг дид

چو دایه رخ ماه بی رنگ دید

Бипурсед кати нав чаҳ анда расед

بپرسید کت نو چه انده رسید

Ҷаҳон бар дилами зин трнҷидаҳ шуд

جهان بر دلم زین ترنجیده شد

Бигӯ каз ки ҷони ту ранҷида шуд

بگو کز که جان تو رنجیده شد

Чунин дод посухи кзоини навҷавон

چنین داد پاسخ کزاین نوجوان

Дилам шуд ба меҳри андўрни нотавон

دلم شد به مهر اندورن ناتوان

Яке банд бар ҷонам омад падед

یکی بند بر جانم آمد پدید

Ки дорад ба дарёӣ бе бен калид

که دارد به دریای بی بن کلید

Битарсам ки бо он камони сари фароз

بترسم که با آن کمان سر فراز

Нтобад бимонад ғами ман дароз

نتابد بماند غم من دراز

Ба бади ном ҳар ҷой пайдо шавам

به بد نام هر جای پیدا شوم

Ба назд падар низ расво шавам

به نزد پدر نیز رسوا شوم

Дарин жарфи дарёии нобен пазир

درین ژرف دریای نابن پذیر

Ту афкандем ҳам туами дасти гир

تو افکندیم  هم توام دست گیر

Ба наздик ӯ пои мардум ту бош

به نزدیک او پای مَردم تو باش

Бад-ӣни дарди дармони дардам ту бош

بدین درد درمان دردم تو باش

Бигуфт ин ва аз ҳар ду бодоми маст

بگفت این و از هر دو بادام مست

Ба пайкони ҳамеи сифт дар бар ?ҷамаст

به پیکان همی سفت دُر بر جمست

Бадв доя гуфт охиранда мадор

بدو دایه گفت آخر انده مدار

Ки карти ҳам акнӯн кунам чун нигор

که کارت هم اکنون کنم چون نگار

Ба ҳар кор бар неку бад чора ҳаст

به هر کار بر نیک و بد چاره هست

Ҷуз аз марги каш чора ноед ба даст

جز از مرگ کش چاره ناید به دست

Чу аз боғи чархи офтоби ошкор

چو از باغ چرخ آفتاب آشکار

Ба ранги хазони шасти ранги баҳор

به رنگ خزان شست رنگ بهار

Бар ҷуфт бозоргон рафт зуд

بر جفت بازارگان رفت زود

з ҳар дар сухан гуфт ва чанде шунӯд

ز هر در سخن گفت و چندی شنود

зи гирд сипаҳбад бипурсед боз

ز گرد سپهبد بپرسید باز

Ки чунаст меҳмонатро кору соз

که چون است مهمانت را کار و ساز

зи кори камон ҳеҷ дорад псич

ز کار کمان هیچ دارد پسیچ

Сухан ронад аз духтари шоҳи ҳеҷ

سخن راند از دختر شاه هیچ

Чунин дод посух ки то рӯзи дӯш

چنین داد پاسخ که تا روز دوش

Ба ёдаш дамодам кашидаст нӯш

به یادش دمادم کشیدست نوش

Ба май дар ҳаме зад дами сард ва гуфт

به می در همی زد دم سرد و گفت

Рахш дидамӣ борӣ андар наҳуфт

رخش دیدمی باری اندر نهفت

Кигар бинмши чеҳр ва уфтад хушам

که گر بینمش چهر و افتد خوشم

Камонро ба ангушти кучаки кашам

کمان را به انگشت کوچک کشم

Ту низ ар тавон чора Эй кун зи меҳр

تو نیز ار توان چاره ای کن ز مهر

Ки якдигаронро бибинанди чеҳр

که یکدیگران را ببینند چهر

з дидор бошад ҳавои хостн

ز دیدار باشد هوا خاستن

з чашмаст дидани зи дил хостан

ز چشمست دیدن ز دل خواستن

Гумонаст дар ҳар шунидани нахуст

گمانست در هر شنیدن نخست

Шунидан чу дидан набошад дуруст

شنیدن چو دیدن نباشد درست

Бадв гуфт доя ки комат равост

بدو گفت دایه که کامت رواست

Агар миҳмони туро ин ҳавост

اگر میهمان ترا این هواست

Ту рӯ соз кун гулшану гоҳ ро

تو رو ساز کن گلشن و گاه را

Ки имшаб биорам ман он моҳ ро

که امشب بیارم من آن ماه را

Ба паймон ки ғаввоси гирди садаф

به پیمان که غواص گرد صدف

Нагардад казу гавҳари орад ба каф

نگردد کزو گوهر آرد به کف

Дар ганҷро дузд накунад табоҳ

در گنج را دزد نکند تباه

Калидаш наҷуед сӯии қуфли роҳ

کلیدش نجوید سوی قفل راه

Барин басти паймон ва чун боди тафт

برین بست پیمان و چون باد تفت

Бар духтар омад бигуфт ончӣ рафт

بر دختر آمد بگفت آنچه رفت

Вазин сӯ бишуд ҷуфти бозоргон

وزین سو بشد جفت بازارگان

Ба мужда бар шоҳи озодагон

به مژده بر شاه آزادگان

Бисозед дар гулшани зарнигор

بسازید در گلشن زرنگار

Яке базми хуррамтар аз нави баҳор

یکی بزم خرّم تر از نو بهار

Ба хӯбӣ чу гуфтори ороста

به خوبی چو گفتار آراسته

Ба хушӣ чу бо эминии хоста

به خوشی چو با ایمنی خواسته

Ба ҷом булӯрӣн меоварад ноб

به جام بلورین می آورد ناب

Бромихт бо машку анбари гулоб

برآمیخت با مشک و عنبر گلاب

Яли паҳлавонро ба шодии нишонд

یل پهلوان را به شادی نشاند

з ромиш бирав ҷони ҳамеи брФшонд

ز رامش برو جان همی برفشاند

Чу шаб гӣл шуд дар гилӣми сиёҳ

چو شب گیل شد در گلیم سیاه

Варои зарди гӣлии сипари гашти моҳ

ورا زرد گیلی سپر گشت ماه

Ҳамаи хоки азуи гирд мшгин гирифт

همه خاک ازو گرد مشگین گرفت

Ҳамаи осмони нӯк жўпин гирифт

همه آسمان نوک ژوپین گرفت