Чу бигузашт азин кори моҳии фара
چو بگذشت ازین کار ماهی فره
Биомд ба наздики оби зира
بیآمد به نزدیک آب زره
зи ахтаршиносу муҳандиси шумор
ز اخترشناس و مهندس شمار
Ба рӯм ва ба ҳинди он ки бади номдор
به روم و به هند آن که بد نامدار
Биоварад ва биниҳод шаҳри зрнҷ
بیاورد و بنهاد شهر زرنج
Ки дар кори носуди рӯзии зи ранҷ
که در کار ناسود روزی ز رنج
зи гули борае гардиш андар кашид
ز گل باره ای گردش اندر کشید
Майонаш дижии сар ба ма баркашид
میانش دژی سر به مه برکشید
зи пиромни дижи яке кандаи сохт
ز پیرامن دژ یکی کنده ساخت
з ҳар ҷӯйу шаҳри об дар вай битохт
ز هر جوی و شهر آب در وی بتاخت
Басо равад бардошт аз ҳирманд
بسا رود برداشت از هیرمند
Вазони ҷӯй ва коризҳо барфаканд
وزان جوی و کاریزها برفکند
Дар ин кори бади паҳлавони сипоҳ
در این کار بُد پهلوان سپاه
Ки аз шоҳи кобул тиҳӣ монад гоҳ
که از شاه کابل تهی ماند گاه
Писар шод бинишаст бар ҷои ӯй
پسر شاد بنشست بر جای اوی
Бигардед аз ойин ва аз рои ӯй
بگردید از آیین و از رای اوی
Хароҷи падараши он ки ҳар соли пеш
خراج پدرش آن که هر سال پیش
Ба асрт фиристодӣ аз ганҷи хеш
به اثرط فرستادی از گنج خویش
Ду сола ба ганҷи андар анбор кард
دو ساله به گنج اندر انبار کرد
Дигар тамаъи кишвараш бисёр кард
دگر طمع کشورش بسیار کرد
Басӣ додаш асрт ба ҳар номаи панд
بسی دادش اثرط به هر نامه پند
НпзрФту бад посух орост чанд
نپذرفت و بد پاسخ آراست چند
Ҳмидўнши дастури фарзонаи ҳуш
همیدونش دستور فرزانه هوش
Басӣ гуфт кин ҷангу кинро макуш
بسی گفت کاین جنگ و کین را مکوش
Ба сдсоли як дӯст ояд ба даст
به صدسال یک دوست آید به دست
Ба як рӯзи душман тавон кард шаст
به یک روز دشمن توان کرد شست
Чу буд оштӣ нав меоғоз ҷанг
چو بود آشتی نو میآغاز جنگ
Пас шери рафтаи миндози санг
پس شیر رفته مینداز سنگ
Тану ҷон буд чизро мояи дор
تن و جان بود چیز را مایه دار
Чу ҷон шуд буд чиз ноед ба кор
چو جان شد بود چیز ناید به کار
Ту ин подшоҳӣ биёбӣ ки ҳаст
تو این پادشاهی بیابی که هست
Ба аз тамаъи маи зин ки ноед ба даст
به از طمع مه زین که ناید به دست
Пашизӣ ба дасти ту беҳтари басӣ
پشیزی به دست تو بهتر بسی
зи динор дар дасти дигар касе
ز دینار در دست دیگر کسی
Нигаҳ кун ки дар пешат обасту чоҳ
نگه کن که در پیشت آبست و چاه
Клиҷаҳ Маяфкан ки нарисӣ ба моҳ
کلیجه میفکن که نرسی به ماه
Шаҳон аз пай он физойанд ганҷ
شهان از پی آن فزایند گنج
Ки аз тани бадви боздорнди ранҷ
که از تن بدو بازدارند رنج
Ту ганҷ аз паии ранҷи хоҳии ҳаме
تو گنج از پی رنج خواهی همی
Фузудан бузургӣ бакоҳӣ ҳаме
فزودن بزرگی بکاهی همی
зи Гаршосби тарсади ҳамеи чарху бум
ز گرشاسب ترسد همی چرخ و بوم
Сета шуд зи гурзаши ҳамаи ҳинду рӯм
سُته شد ز گرزش همه هند و روم
Шаҳонро ҳама нест поёби ӯй
شهان را همه نیست پایاب اوی
Чаҳ дории ту бо ин сипаҳи тоби ӯй
چه داری تو با این سپه تاب اوی
Чу оташ кунӣ зери домани дарун
چو آتش کنی زیر دامن درون
Расад дӯди зуд аз гиребони бурун
رسد دود زود از گریبان برون
Макун бад ки то бад наёядат зуд
مکن بد که تا بد نیایدت زود
Мдрўу мдўзу турои риштаи суд
مدرو و مدوز و ترا رشته سود
Барошуфт ва гуфташ ту лашкари псич
برآشفت و گفتش تو لشکر پسیچ
зи пайкори Гаршосби мандяши ҳеҷ
ز پیکار گرشاسب مندیش هیچ
Ду соласт ков шуд зи даргоҳи шоҳ
دو سال است کاو شد ز درگاه شاه
Ба наздики оби зира бо сипоҳ
به نزدیک آب زره با سپاه
Ба навай яке шаҳр созад ҳаме
به نوی یکی شهر سازد همی
з ҳар шаҳри мардуми навозади ҳаме
ز هر شهر مردم نوازد همی
Ба мо то расад гирд ӯ дар набард
به ما تا رسد گرد او در نبرد
з зоўл баровард бошем гирд
ز زاول برآورد باشیم گرد
Бадаши ибн ъам номи анборсӣ
بُدش ابن عم نام انبارسی
Бидодаш зи гардони ду сад бори сӣ
بدادش ز گردان دو صد بار سی
Фиристодаш аз пеш ва солор кард
فرستادش از پیش و سالار کرد
зи пас бо сипаҳи соз пайкор кард
ز پس با سپه ساز پیکار کرد
Гузид аз далерони ду раҳи чли ҳазор
گزید از دلیران دو ره چل هزار
Саду шасти пел аз дар корзор
صد و شست پیل از در کارزار
Бишуд то сари марзи коблстон
بشد تا سر مرز کابلستان
Ба кин ҷустани шоҳи Зобулстон
به کین جستن شاه زابلستان
Хабар шуд бар асрти сари фароз
خبر شد برِ اثرط سر فراز
Сабк хонд лашкари з ҳар сӯи фароз
سبک خواند لشکر ز هر سو فراز
Бародарашро сарварии ҳӯшёр
برادرش را سروری هوشیار
Писари бади яке ном ӯ нўшёр
پسر بُد یکی نام او نوشیار
Варо кард пеши сипаҳи ҷангҷӯӣ
ورا کرد پیش سپه جنگجوی
Бар шаҳри довар фурӯд омад ӯй
بَرِ شهر داور فرود آمد اوی