Вази он сӯ чу аз шаҳри довари сипоҳ
وز آن سو چو از شهر داور سپاه
Сӯии ҷанги баради асрти кӣнаи хоҳ
سوی جنگ برد اثْرَط کینه خواه
Сипаҳи сӣ ҳазор аз ялон дошт беш
سپه سی هزار از یلان داشت بیش
Дусади пели бргстўони дори пеш
دوصد پیل برگستوان دار پیش
Далерони пархоши ду равияи саф
دلیران پرخاش دو رویه صف
Кашиданд ҷон барниҳода ба каф
کشیدند، جان برنهاده به کف
Саворон шуд омад фузун сохтанд
سواران، شد آمد فزون ساختند
Ялон аз камӣнҳо бурун тохтанд
یلان از کمینها برون تاختند
Ба кӯҳи андар аз кӯси кин нола хост
به کوه اندر از کوس کین ناله خاست
зи пайкон дар абри оҳанӣн жола хост
ز پیکان در ابر آهنین ژاله خاست
Шитоб андар омехт кин бо диранг
شتاب اندر آمیخت کین با درنگ
Шуд аз хӯн ва аз гирди гетии ду ранг
شد از خون و از گرد گیتی دو رنگ
Ҳавои туфи хишт дирафшон гирифт
هوا تف ز خشت درفشان گرفت
Сари теғи ҳрсў сроФшон гирифт
سر تیغ هرسو سرافشان گرفت
Ту гуфтӣ зи баси хӯн ки боради ҳаме
تو گفتی ز بس خون که بارد همی
Ҷаҳони захми ханҷари срорди ҳаме
جهان زخم خنجر سر آرد همی
Даровардаи хартуми пелон ба ҳам
درآورده خرطوم پیلان به هم
Чу морони хам андар фиканда ба хам
چو ماران خم اندر فکنده به خم
Ҳамеи хӯну хуй барҳам омехтанд
همی خون و خوی بر هم آمیختند
Ба дандони зи захм оташ ангехтанд
به دندان ز زخم آتش انگیختند
Гирифтанд пелони асрти гурез
گرفتند پیلان اثرط گریز
Бар омад зи зобули гиреҳи растхез
برآمد ز زابل گُرُه رستخیز
Фаровони кас аз пел афтод паст
فراوان کس از پیل افتاد پست
Басии кас нигун монад бепоу даст
بسی کس نگون ماند بی پا و دست
Фиканд ин силеҳи он дигар рахти рехт
فکند این سلیح آن دگر رخت ریخت
Диловари зи баддили ҳаме ба гурехт
دلاور ز بد دل همی به گریخت
Зад асрти буруни адҳами тизгом
زد اثرط برون ادهم تیزگام
Ялонро ҳаме хонд як як ба ном
یلان را همی خواند یک یک به نام
Аннан чандро бози печид ва гуфт
عنان چند را باز پیچید و گفت
Нистоди каси монда бо дарди ҷуфт
نیستاد کس مانده با درد جفت
Бадаши ридгони сароеи ҳазор
بدش رِیْدَکان سرایی هزار
Ҳазор дигар гирди ханҷари гузор
هزار دگر گرد خنجر گزار
Бад-ӣни мояи лашкари биФшрди пой
بدین مایه لشکر بیفشرد پای
Фурӯ дошт чандон сипаҳро биҷой
فرو داشت چندان سپه را به جای
Чапу рост бо номдорони ҷанг
چپ و راست با نامداران جنگ
Ҳамеи ҷусти ҷанг аз паии ному нанг
همی جست جنگ از پی نام و ننگ
Аннанро ба ҳамла бсўдн гирифт
عنان را به حمله بسودن گرفت
Саронро ба найза рубудан гирифт
سران را به نیزه ربودن گرفت
Куҷо гардӣ ангехтӣ дар набард
کجا گردی انگیختی در نبرد
Ба хӯни бози бншондии он тираи гирд
به خون باز بنشاندی آن تیره گرد
Чунин то фурушади сипеҳрии дирафш
چنین تا فروشد سپهری درفش
Зшби гашти зарбафти гетии бунафш
ز شب گشت زربفت گیتی بنفش
Ба роҳи скоўнд чун боди тафт
به راه سکاوند چون باد تفت
Шаби қиргўн рӯй биниҳод врФт
شب قیرگون روی بنهاد و رفت
Бар доман кӯҳӣ омад фурӯд
برِ دامن کوهی آمد فرود
Ҳамаи роғ ӯ беша ӣ калак буд
همه راغ او بیشهٔ کلک بود
Гурезандагонро гаравҳо , гуруҳ
گریزندگان را گروها، گروه
Ҳаме хонд аз ҳар раҳеи сӯии кӯҳ
همی خواند از هر رهی سوی کوه
Пароканда гирд омадаш пели шаст
پراکنده گرد آمدش پیل شست
Дигар даҳ ҳазор аз ялони чираи даст
دگر ده هزار از یلان چیره دست
Ҳамаи хастау мондау тофта
همه خسته و مانده و تافته
зи баси тишнагии кому дили кофта
ز بس تشنگی کام و دل کافته
Тилоияи пароканда бар кӯҳу дашт
طلایه پراکنده بر کوه و دشت
Ббд то сипоҳи шаб аз ҷои бгшт
ببد تا سپاه شب از جا بگشت
Чу динори гардуни баромади зи хам
چو دینار گردون برآمد ز خم
Ситади як як аз сабзи минои дирам
ستد یک یک از سبز مینا درم
Дирафши шаҳ кобул омад падед
درفش شه کابل آمد پدید
Сипоҳ аз пасаш яксар андар расед
سپاه از پسش یکسر اندر رسید
Саросемаи монданди зоўли сипоҳ
سراسیمه ماندند زاوُل سپاه
Ба асрт намуданд ҳар гӯнаи роҳ
به اثرط نمودند هر گونه راه
Чаҳ созем гуфтанд чора ки ҷанг
چه سازیم گفتند چاره که جنگ
Фароз омад ва шуд ҷаҳони тору танг
فراز آمد و شد جهان تار و تنگ
Сутӯҳем ҳам мард ва ҳам борагӣ
ستوهیم هم مرد و هم بارگی
Шуда дар дами марги якборагӣ
شده در دم مرگ یکبارگی
зи чандин сипаҳ нест нохастаи кас
ز چندین سپه نیست ناخسته کس
Раҳ давр пешасту душмани зи пас
ره دور پیشست و دشمن ز پس
Чунин гуфт асрт ки як бор низ
چنین گفت اثرط که یک بار نیز
Бакӯшем то бахши яздон чаҳ чиз
بکوشیم تا بخش یزدان چه چیز
Ҷаҳондори бахше ки кардаст пеш
جهاندار بخشی که کردهست پیش
Аз он бахш камтар нагардад ба беш
از آن بخش کمتر نگردد به بیش
Ҳамаи кори пайкору разми аиздист
همه کار پیکار و رزم ایزدیست
Ки донад ки фарҷом пирӯз кист
که داند که فرجام پیروز کیست
Ба ҳар сахте то буд ҷон ба ҷой
به هر سختیی تا بود جان به جای
Набояд баридани умед аз худоӣ
نباید بریدن امید از خدای
Чаҳ хоҳад бадани марги фарҷоми кор
چه خواهد بُدَن مرگ فرجام کار
Чаҳ дар базми мурдан чаҳ дар корзор
چه در بزم مردن چه در کارزار
Бигуфт ин ва хуфтону мғФри бхўост
بگفت این و خفتان و مغفر بخواست
Бузади кӯсу саф сипаҳ кард рост
بزد کوس و صف سپه کرد راست
Шуд андари замон рӯй чархи бунафш
شد اندر زمان روی چرخ بنفش
Пар аз маи зи баси моҳ рӯй дирафш
پر از مه ز بس ماه روی درفش
зи хӯни ялону зи гирди сипоҳ
ز خون یلان و ز گرد سپاه
Замини гашти лаъл ва ҳаво шуд сиёҳ
زمین گشت لعل و هوا شد سیاه
зи баси гурз бар тргҳо кӯфтан
ز بس گرز بر ترگها کوفتن
Фитод осмонҳо дар ошўФтн
فتاد آسمانها در آشوفتن
Сртиғ дар чархи ма тоб дод
سر تیغ در چرخ مه تاب داد
Синони боғи кинро ба хӯн об дод
سنان باغ کین را به خون آب داد
Бад аз захми гардони саросемаи кӯҳ
بد از زخم گردان سراسیمه کوه
зи бонги сутурони ситораи сутӯҳ
ز بانگ ستوران ستاره ستوه
Шудаи пора бар шери мардони зира
شده پاره بر شیر مردان زره
зи хӯни баста бар найзаҳоашон гиреҳ
ز خون بسته بر نیزههاشان گره
Замин аз паии пели пуржарфи чоҳ
زمین از پی پیل پر ژرف چاه
Чу коризи хӯнро ба ҳар чоҳи роҳ
چو کاریز خون را به هر چاه راه
Хазонаст он дашт гуфтӣ ба ранг
خزان است آن دشت گفتی به رنگ
Дарахтони ялони боғи майдони ҷанг
درختان یلان باغ میدان جنگ
Чамани сафи дами бади дилони боди сард
چمن صف دم بد دلان باد سرد
Равони хӯн май ва чеҳрҳо барги зард
روان خون می و چهرها برگ زرد
Шуд аз куштаи пурпуштаи болоу паст
شد از کشته پُر پشته بالا و پست
Саранҷоми бад хоҳ шуд чираи даст
سرانجام بدخواه شد چیره دست
Ба зоўли гиреҳи бахти брбихти гирд
به زاول گره بخت بربیخت گرد
Ҳама рӯй бргоштнд аз набард
همه روی برگاشتند از نبرد
Яке кӯҳу дигар биёбон гирифт
یکی کوه و دیگر بیابان گرفت
Бимонад аз бади бахти асрти шигифт
بماند از بد بخت اثرط شگفت
Броҳхти теғ андар омад ба пеш
برآهخت تیغ اندر آمد به پیش
Ду танро фиканд аз далерони хеш
دو تن را فکند از دلیران خویش
Басӣ хӯрд савгандҳои дурушт
بسی خورد سوگندهای درشت
Ки ҳар кови намояд ба бадхоҳи пушт
که هر کاو نماید به بدخواه پشت
Ниёами сари теғи созами буриш
نیام سر تیغ سازم برش
Кунам афсари дор бе тани сараш
کنم افسر دار بی تن سرش
Вагар ман ба танҳои андари ситез
وگر من به تنهایی اندر ستیز
Бимонами даҳум сар нагирам гурез
بمانم دهم سر نگیرم گریز
Дигар бораи гардони прхошҷўӣ
دگر باره گردان پرخاشجوی
Ба нокоми зӣ разм доданд рӯй
به ناکام زی رزم دادند روی
Даҳ ва гир бархест бодору барад
ده و گیر برخاست با دار و برد
Ҳаво чун биёбон шуд аз тираи гирд
هوا چون بیابان شد از تیره گرد
Биёбоне ошуфтаи ҳамранги қӣр
بیابانی آشفته همرنگ قیر
Дарави ғӯли маргу гёи хишти втир
درو غول مرگ و گیا خشت و تیر
зи чарх камон гуфта шуд кӯҳи брз
ز چرخ کمان گفته شد کوه بُرز
Дарид осмон аз чкококи гурз
درید آسمان از چکاکاک گرز
Баборед чандон нами хӯни зи теғ
ببارید چندان نم خون ز تیغ
Ки борон ба солӣ наборад зи меғ
که باران به سالی نبارد ز میغ
Яке баҳра шуд куштаи зоўли гуруҳ
یکی بهره شد کشته زاول گروه
Дигар гашта аз ҷанг ҷустани сутӯҳ
دگر گشته از جنگ جستن ستوه
Чунон ғарқаи дрхўн ки ҳаркас ки зист
چنان غرقه در خون که هرکس که زیست
Ба овозаи бшнохтндӣ ки кист
به آوازه بشناختندی که کیست
Ба андарз кардани ҳамаи хастагон
به اندرز کردن همه خستگان
Вази он хастагони зортар бастагон
وز آن خستگان زارتر بستگان
Ғарив аз ҳамаи зори бархеста
غریو از همه زار برخاسته
Бурӣдаи дил аз ҷон ва аз хоста
بریده دل از جان و از خواسته
Ҳаме гуфт ҳаркаси барин дашти кин
همی گفت هرکس برین دشت کین
Бакӯшед то тираи шаб ҳамчунин
بکوشید تا تیره شب همچنین
Магари шаби бад-ӣни чора афсун кунем
مگر شب بدین چاره افسون کنیم
Сар аз чанбари марг берун кунем
سر از چنبر مرگ بیرون کنیم