Пас ки чу хури соз рафтан гирифт
پس که چو خور ساز رفتن گرفت
Рахши андаки андак нуҳуфтан гирифт
رخش اندک اندک نهفتن گرفت
Ғўи дидаи бон аз бар ма расед
غو دیده بان از برِ مه رسید
Ки омад дирафши сипаҳбади падед
که آمد درفش سپهبد پدید
Хурӯш ялон шуд зи шодӣ бар абр
خروش یلان شد ز شادی بر ابر
Ситади нола ӣ кӯси ҳуши ҳужабр
ستد ناله ی کوس هوش هژبر
Сипаҳро дил омад ҳамаи бози ҷой
سپه را دل آمد همه باز جای
Яке марди даҳро биФшрди пой
یکی مرد ده را بیفشرد پای
Бар он буд душман ки шаб дар ниҳон
بر آن بود دشمن که شب در نهان
Гурезанд зоўли гиреҳи ногаҳон
گریزند زاول گره ناگهان
зи Гаршосби огаҳи набуданди кас
ز گرشاسب آگه نبودند کس
Шаб омад з пайкор карданд бас
شب آمد ز پیکار کردند بس
Ял паҳлавон дошт комди зи роҳ
یل پهلوان داشت کآمد ز راه
Тании даҳ ҳазор аз ялони сипоҳ
تنی ده هزار از یلان سپاه
Ки ҳар каз гурезандагон ёфт зуд
که هر کز گریزندگان یافت زود
Анонишони зи раҳ боз бартофт зуд
عنانشان ز ره باز برتافت زود
Ҳам аз раҳ ки омад нашуд зии падар
هم از ره که آمد نشد زی پدر
Ба кини баст бар ҷанг ҷустани камар
به کین بست بر جنگ جستن کمر
Сарони сипаҳу асрти сарафроз
سران سپه و اثرط سرافراز
Ба сад лобаи бурдандаш аз пеши боз
به صد لابه بردندش از پیش باز
Ббд то бросўд ва чизе бихӯрад
ببد تا برآسود و چیزی بخورد
з лашкар бипурсед пас вази набард
ز لشکر بپرسید پس وز نبرد
Ҷуз аз куштагон ҳар киро номи барад
جز از کشتگان هر که را نام برد
Ҳама хаста дид аз бузургону хирад
همه خسته دید از بزرگان و خرد
зи баси хашм ва кин кард савганди ёд
ز بس خشم و کین کرد سوگند یاد
Ки бидиҳам ман имшаби бад-ӣн ҷанг дод
که بدهم من امشب بدین جنگ داد
Занами теғи чандон ки аз ҷӯши хӯн
زنم تیغ چندان که از جوش خون
Рухи қӣри гаван шаб кунам лолаи гаван
رخ قیر گون شب کنم لاله گون
Шаби тори вшбрнг дар зери ман
شب تار وشبرنگ در زیر من
Ки тобад бар гурзи вшмшири ман
که تابد بر گرز وشمشیر من
Тилоия фиристод ҳам дар шитоб
طلایه فرستاد هم در شتاب
Замонӣ гарон кард мижгон ба хоб
زمانی گران کرد مژگان به خواب
Шабии ҳамчуи зангии сияҳтар зи зоғ
شبی همچو زنگی سیه تر ز زاغ
Маи нав чу дар дасти зангии чароғ
مه نو چو در دست زنگی چراغ
Сиёҳяш бар ҳам сиёҳӣ пазир
سیاهیش بر هم سیاهی پذیر
Чу мавҷ аз бар мавҷи дарёии қӣр
چو موج از بر موج دریای قیر
Чу ҳиндӯ ба қори андарандӯда рӯй
چو هندو به قار اندر اندوده روی
Сияҳи ҷомаи вази рухи Фрўҳштаҳи мӯӣ
سیه جامه وز رخ فروهشته موی
Чунон тираи гетӣ ки аз лаби хурӯш
چنان تیره گیتی که از لب خروش
зи баси тирагии раҳи набардӣ ба гӯш
ز بس تیرگی ره نبردی به گوش
Миёни ҳавои ҷои ҷои абру нам
میان هوا جای جای ابر و نم
Чу афтода бар чашми торики тем
چو افتاده بر چشم تاریک تم
Ҷаҳон гуфте дӯзахӣ буд тор
جهان گفتیی دوزخی بود تار
Ба ҳар гӯшаи деви андар ӯ садҳазор
به هر گوشه دیو اندر او صدهزار
Аз ангушти бадашони ҳамаи перҳан
از انگشت بدشان همه پیرهن
Дмони боди торику дӯд аз даҳан
دمان باد تاریک و دود از دهن
Заминро ки аз қори дидор на
زمین را که از قار دیدار نه
Замонро раҳ ва рӯй рафтор на
زمان را ره و روی رفتار نه
Ба зиндони шаб дар ба банди офтоб
به زندان شب در به بند آفتاب
Фрўҳштаҳ бар дидаҳо пардаи хоб
فروهشته بر دیده ها پرده خواب
Фириштаи гирифтаи зи баси бими пос
فرشته گرفته ز بس بیم پاس
Парӣ дар наҳифи аҳриман дар ҳарос
پری در نهیب اهرمن در هراس
Басони танӣ бе равони бади замин
بسان تنی بی روان بُد زمین
Ҳаво чун дижами сўкиии дили ғамин
هوا چون دژم سوکیی دل غمین
Бидон сўки бркрдаҳи гардуни зи рашк
بدان سوک برکرده گردون ز رشک
Рухи нилгуни пари зи симини сиришк
رخ نیلگون پُر ز سیمین سرشک
Чу хами гоҳи чавгонӣ аз сими моҳ
چو خم گاه چوگانی از سیم ماه
Дарони хами падедори гӯйии сиёҳ
درآن خم پدیدار گویی سیاه
Ту гуфтӣ сипеҳри оинст аз фароз
تو گفتی سپهر آینست از فراز
Ситораи дарав чашм зангӣаст боз
ستاره درو چشم زنگیست باز
Дарин шаби сипаҳбад чу лухтӣ ғунуд
درین شب سپهبد چو لختی غنود
зи баҳри шабихун бар орост зуд
ز بهر شبیخون بر آراست زود
Ҳамон номвари вижагонро ки дошт
همان نامور ویژگان را که داشت
Буруни баради вази раҳи Аннани бозгошт
برون برد وز ره عنان بازگاشت
Чу наздикии хайл душман расед
چو نزدیکی خیل دشمن رسید
Саворӣ сад омад тилоияи падед
سواری صد آمد طلایه پدید
Кашид абри биҷодаҳи боз аз ниёам
کشید ابر بیجاده باز از نیام
Барангехти шбрнгу бргФти ном
برانگیخت شبرنگ و برگفت نام
з зин кард мар чандро срншиб
ز زین کرد مر چند را سرنشیب
Гирифтанд дигари гурез аз наҳиф
گرفتند دیگر گریز از نهیب
Сипаҳдор бо вижагон гуфт ҳин
سپهدار با ویژگان گفت هین
Гиряд аз пасам гурзу шамшери кин
گرید از پس ام گرز و شمشیر کین
Ҳама гӯш доред овои ман
همه گوش دارید آوای من
Гроиидни гурзи срсои ман
گراییدن گرز سرسای من
Бузади наърае каз ҷаҳон хост ҷӯш
بزد نعره ای کز جهان خاست جوش
зи душмани чиҳил мард ва сад шуд зи ҳуш
ز دشمن چهل مُرد و صد شد ز هوش
Ба як раҳ бар анбӯҳ лашкар заданд
به یک ره بر انبوه لشکر زدند
Сипаҳ бо тилоия ба ҳам бар заданд
سپه با طلایه به هم بر زدند
Сипаҳ барҳам афтод шебу фароз
سپه برهم افتاد شیب و فراز
Ркиб аз Аннан кас надонист боз
رکیب از عنان کس ندانست باز
Рамеданд пелону аспони зҷоӣ
رمیدند پیلان و اسپان زجای
Супурданд мари хаймаҳоро ба пой
سپردند مر خیمه ها را به پای
Ҳамеи тохти ҳаркас дар он ҷанги вшўр
همی تاخت هرکس در آن جنگ وشور
Яке зии силеҳ ва яке зии сутур
یکی زی سلیح و یکی زی ستور
Далерони зоўл чу пелони маст
دلیران زاول چو پیلان مست
Давон ҳар сӯии гурзу ханҷар ба даст
دوان هر سوی گرز و خنجر به دست
Саропарда зотш барафрӯхтанд
سراپرده زآتش برافروختند
Басии харгаҳу хмиаҳ ҳо сӯхтанд
بسی خرگه و خمیه ها سوختند
Шуд аз тобиши теғҳо тираи шаб
شد از تابش تیغ ها تیره شب
Чу зангӣ ки бигушоед аз хандаи лаб
چو زنگی که بگشاید از خنده لب
Ту гуфтӣ ба дӯзахи даруни аҳриман
تو گفتی به دوزخ درون اهرمن
Дамад ҳар сӯии оташи ҳаме аз даҳан
دمد هر سوی آتش همی از دهن
Ба кам як замон хост сад ҷои фузун
به کم یک زمان خاست صد جا فزون
зи гардони тели куштау ҷӯии хӯн
ز گردان تل کشته و جوی خون
Якеро фиканда зи тани пойу даст
یکی را فکنده ز تن پای و دست
Якеро сару мағз аз гурзи паст
یکی را سر و مغز از گرز پست
Яке дӯзахии вори тани сӯхта
یکی دوزخی وار تن سوخته
Силеҳу салби зи оташи афрӯхта
سلیح و سلب ز آتش افروخته
Чу сими равони барзад аз чархи сар
چو سیم روان برزد از چرخ سر
Барони сими хуршед бар рехти зар
برآن سیم خورشید بر ریخت زر
Бад аз ранги хуршеди вази хӯни мард
بد از رنگ خورشید وز خون مرد
Ҳамаи дашт чун дибаҳ ӣ сурху зард
همه دشت چون دیبه ی سرخ و زرد
Сипаҳбади сӯии сафи пелони дмон
سپهبد سوی صف پیلان دمان
Чу бод аз камӣни тохт бар зиҳи камон
چو باد از کمین تاخت بر زه کمان
Ба тири андари он ҳамла бификанад тафт
به تیر اندر آن حمله بفکند تفت
зи пелони бргстўони дори ҳафт
ز پیلان برگستوان دار هفت
Ба трг ва ба ҷавшани зи кобули гарав
به ترگ و به جوشن ز کابل گرو
Яке дида бон дид бар теғи кӯҳ
یکی دیده بان دید بر تیغ کوه
Задаш бар бару дили хадангии дурушт
زدش بر بر و دل خدنگی درشت
Чунон каз дилаши ҷусти беруни зи пушт
چنان کز دلش جست بیرون ز پشت
Бишуд тири пинҳон ба санги андарун
بشد تیر پنهان به سنگ اندرون
Фитод аз камари мард бе ҷони нигун
فتاد از کمر مرد بی جان نگون
Вази он ҷой бо вижагон рафт чир
وز آن جای با ویژگان رفت چیر
Сӯии лашкараши ҳамчуи арғндаҳи шер
سوی لشکرش همچو ارغنده شیر
Ба шодии баромади зи лашкари хурӯш
به شادی برآمد ز لشکر خروش
Фитод аз ғўи кӯс дар чархи ҷӯш
فتاد از غو کوس در چرخ جوش
зи кобули сипаҳ кушта шуд шаш ҳазор
ز کابل سپه کشته شد شش هزار
Надонист каси хастагонро шумор
ندانست کس خستگان را شمار
Набад кушта аз хайли Гаршосби кас
نبد کشته از خیل گرشاسب کس
Шимурданд як мард кам буду бас
شمردند یک مرد کم بود و بس
Расед он яке низ тозон наванд
رسید آن یکی نیز تازان نوند
Гирифтаи саворӣ ба хами каманд
گرفته سواری به خم کمند
Ҳамаи хайл кобул шуданд анҷуман
همه خیل کابل شدند انجمن
Барони куштаи пелони пўлодтн
برآن کشته پیلان پولادتن
Ба як тири бади ҳаряки афкандаи хор
به یک تیر بد هریک افکنده خوار
Барӣн сӯ зада карда зони сӯи гузор
براین سو زده کرده زآن سو گذار
Ҳмидўн бар он дидаи бони як гуруҳ
همیدون بر آن دیده بان یک گروه
Шуданд анба аз зери он брзи кӯҳ
شدند انبه از زیر آن برز کوه
Бидиданд дар санги нодидаи тир
بدیدند در سنگ نادیده تیر
Ялонро ҳама рӯй шуд чун зрир
یلان را همه روی شد چون زریر
Бидонаст ҳаркас ба фарҳанги зуд
بدانست هرکس به فرهنگ زود
Ки он захм аз шасти Гаршосб буд
که آن زخم از شست گرشاسب بود
Зад асп аз миёни шоҳи кобул чу бод
زد اسپ از میان شاه کابل چو باد
Сӯии лашкари зобул овоз дод
سوی لشکر زابل آواز داد
з Гаршосб пурсед гуфто куҷост
ز گرشاسب پرسید گفتا کجاست
Диҳедам азуи муждагар бо шумост
دهیدم ازو مژده گر با شماست
Ки бо ӯ ба ҷанг бҳў бӯда ам
که با او به جنگ بهو بوده ام
Ҳамаи кишвари ҳинд паймӯда ам
همه کشور هند پیموده ام
Шунидам ки зоўл бипардохтаст
شنیدم که زاول بپرداختست
Ба шаҳрӣаст конро кунун сохтаст
به شهریست کآنرا کنون ساختست
Яке гуфт нашиносӣ эй рафтаи ҳуш
یکی گفت نشناسی ای رفته هوش
Ки Гаршосб кард ин ҳамаи разми дӯш
که گرشاسب کرد این همه رزم دوش
Ҳам аз раҳ ки омад фиканд ин сарон
هم از ره که آمد فکند این سران
برارد кунун гирди азин дигарон
برآرد کنون گرد ازین دیگران
Ба ҳангом аз эдар гурезед зор
به هنگام از ایدر گریزید زار
Аз он пеши корд кунун корзор
از آن پیش کآرد کنون کارزار
Шаҳ кобул омад ду рухсораи зард
شه کابل آمد دو رخساره زرد
Ба лашкар бар он роз пайдо накард
به لشکر بر آن راز پیدا نکرد
Матарсед гуфто ки Гаршосб нест
مترسید گفتا که گرشاسب نیست
Сиррӣ номдорасту мардии дивист
سری نامدارست و مردی دویست
Шаби ин тирҳоро вай андохтаст
شب این تیرها را وی انداختست
Ҳамин тохтани ногуҳ ӯ сохтаст
همین تاختن ناگه او ساختست
Ба Гаршосб ёвар набояд касам
به گرشاسب یاور نباید کسم
Агар ӯст танҳо ман ӯро бисми
اگر اوست تنها من او را بسم
Шабихун буд пеша ӣ бади дилон
شبیخون بود پیشه ی بد دلان
Азин нанг доранд ҷангии ялон
ازین ننگ دارند جنگی یلان
Агар мо барояшон шабихун кунем
اگر ما برایشان شبیخون کنیم
Ҳамаи обҳо дар шабӣ хӯн кунем
همه آب ها در شبی خون کنیم
Бигуфт ин влшкри ҳама гирд кард
بگفت این ولشکر همه گرد کرد
Бузади кӯс ва бархест сафи набард
بزد کوس و برخاست صف نبرد
Сипаҳро сабки паҳлавон саф кашид
سپه را سبک پهلوان صف کشید
Ҷудои ҷой ҳар саркашии баргузед
جدا جای هر سرکشی برگزید
Ҳамаи хастагонро зи пас боздошт
همه خستگان را ز پس بازداشت
Ба ҷанги онкии шоистаи бади бргмошт
به جنگ آنکه شایسته بد برگماشت
Дароварди пеши аждҳоФши дирафш
درآورد پیش اژدهافش درفش
Шуд аз теғи ҳомӯн чу гардуни бунафш
شد از تیغ هامون چو گردون بنفش
Дам ноӣ рӯйин зи маи бргзшт
دم نای رویین ز مه برگذشت
Ғўи кӯси дашт ва ки андар навишт
غو کوس دشت و که اندر نوشت
Ба ҳамлаи ялон дар фарозу нишеб
به حمله یلان در فراز و نشیب
Аннан гирд карданд тозон ркиб
عنان گرد کردند تازان رکیب
Ба захми сари теғи алмоси чеҳр
به زخم سر تیغ الماس چهر
Ҳаме хӯн фишонданд бар моҳу меҳр
همی خون فشاندند بر ماه و مهر
Шулу хишт чун пуд ва чун тор буд
شل و خشت چون پود و چون تار بود
Чкокок бархест аз трг ва худ
چکاکاک برخاست از ترگ و خود
ЗҳФтми замини гирд пайкор хост
زهفتم زمین گرد پیکار خاست
зи деву парии бонг зинҳор хост
ز دیو و پری بانگ زنهار خاست
Ақиқин шуд аз хӯн ба фарсанги санг
عقیقین شد از خون به فرسنگ سنگ
Фурӯрихт аз чархи харчанги чанг
فروریخت از چرخ خرچنگ چنگ
зи баси ханҷару найза ӣ ҷони ситон
ز بس خنجر و نیزه ی جان ستان
Замини ҳамчуи оташи бад ва Нитсаатон
زمین همچو آتش بد و نیستان
Нигоранда аз хӯни синонҳо замин
نگارنده از خون سنان ها زمین
Гушояндаи марг аз камонҳо камӣн
گشاینده مرگ از کمان ها کمین
Шудаи теғҳо дар сар андохтан
شده تیغ ها در سر انداختن
Чу бозигар аз гӯйҳо бохтан
چو بازیگر از گوی ها باختن
Бади оташи з ҳар ҳалқа ӣ дръи пӯш
بد آتش ز هر حلقه ی درع پوش
Забонаи забонаи баровардаи ҷӯш
زبانه زبانه برآورده جوش
Ту гуфтӣ зи бгдохтаҳи зркор
تو گفتی ز بگداخته زرکار
Ҳаво шФшаҳ созад ҳамеи садҳазор
هوا شفشه سازد همی صدهزار
Чу Гаршосби он разм ва пайкор дид
چو گرشاسب آن رزم و پیکار دید
Ҷаҳони пурсавори саф аўбор дид
جهان پرسوار صف اوبار دید
Ба шбрнги маи наъли гардуни навард
به شبرنگ مه نعل گردون نورد
Даромад барафрӯхт гурзи набард
درآمد برافروخت گرز نبرد
Ду дастии ҳамеи кӯфт бар мағзу трг
دو دستی همی کوفت بر مغز و ترگ
Ҳамеи рехти зи алмоси кини заҳри марг
همی ریخت ز الماس کین زهر مرگ
Гуҳи андохти хартуми пелон ба теғ
گه انداخت خرطوم پیلان به تیغ
Барафшонад гуҳи мағзи гардон ба меғ
برافشاند گه مغز گردان به میغ
Куҷои гурз бар захм багумоштӣ
کجا گرز بر زخم بگماشتی
Замин аз бар гови бргоштӣ
زمین از بر گاو برگاشتی
Згрдон ба хами каманд аз камӣн
زگردان به خم کمند از کمین
Ба ҳар ҳамлаи ду ду рабӯдии зи зин
به هر حمله دو دو ربودی ز زین
Сами аспаш аз гирди санги сиёҳ
سم اسپش از گرد سنگ سیاه
Ҳаме кард чун серума дар чашми моҳ
همی کرد چون سرمه در چشم ماه
Дили кӯҳи наълаши ҳаме чок зад
دل کوه نعلش همی چاک زد
Зхўни хирмани лола бар хок зад
زخون خرمن لاله بر خاک زد
Яке пел чун кӯҳи ҳомӯни сипар
یکی پیل چون کوه هامون سپر
Хамаш кард хартуми гирди камар
خمش کرد خرطوم گرد کمر
Бакӯшед каз зинаши орад ба зер
بکوشید کز زینش آرد به زیر
Наҷунбед аз ҷои гирди далер
نجنبید از جای گرد دلیر
Задаш гурзу хунаш аз гулӯи брФшонд
زدش گرز و خونش از گلو برفشاند
зи сари мағзашу чашми беруни ҷаҳонад
ز سر مغزش و چشم بیرون جهاند
Бияфканад дигари зи пелони чаҳор
بیفکند دیگر ز پیلان چهار
Ҳамеи тохти ғурон чу абри баҳор
همی تاخت غران چو ابر بهار
Рамеданд пелон аз он ҷангҷӯӣ
رمیدند پیلان از آن جنگجوی
Сӯии лашкар хеш доданд рӯй
سوی لشکر خویش دادند روی
Фиканданд бисёр ва карданд паст
فکندند بسیار و کردند پست
Дирафши далерон нигун шуд зи даст
درفش دلیران نگون شد ز دست
Бидонаст ҳар кас ки Гаршосбаст
بدانست هر کس که گرشاسبست
Сухани гуфтани шоҳи гўшосбст
سخن گفتن شاه گوشاسبست
Киу дашт аз афкандаи бади нопадид
که و دشت از افکنده بُد ناپدید
Гурезандаи каси ду ба як ҷо надид
گریزنده کس دو به یک جا ندید
Саворон румон гашта беҳушу ҳол
سواران رمان گشته بی هوش و هال
Пиёдаи зи пелон шудаи поймол
پیاده ز پیلان شده پایمال
Ба роҳӣ дигар ҳар яке гашта гум
به راهی دگر هر یکی گشته گم
з бар каркас ва ғӯл тозон ба дам
ز بر کرکس و غول تازان به دم
Чўшби қатраи қатраи хуии сндрўс
چوشب قطره قطره خوی سندروس
Пароканд бар гунбади обнӯс
پراکند بر گنبد آبنوس
Даҳ ва шаш ҳазор озмудаи савор
ده و شش هزار آزموده سوار
Гирифта шуду куштаи панҷаи ҳазор
گرفته شد و کشته پنجه هزار
Саропардау хаймау хоста
سراپرده و خیمه و خواسته
Силеҳу сутурони ороста
سلیح و ستوران آراسته
Ҳама гирд карданд аз андоза беш
همه گرد کردند از اندازه بیش
Ҷудои баради азу ҳар касе баҳри хеш
جدا برد ازو هر کسی بهر خویش
Гирифторён бо ҳама ҳар чаҳ буд
گرفتاریان با همه هر چه بود
Сипаҳбад ба зоўл фиристод зуд
سپهبد به زاول فرستاد زود
Даҳ ва ду ҳазор аз далерони гирд
ده و دو هزار از دلیران گرد
Гузин карду дигар ба асрти супурд
گزین کرد و دیگر به اثرط سپرد
Мрўро ба зоўл фиристод боз
مرورا به زاول فرستاد باز
Шуд ӯ сӯии коўл ба кини разми соз
شد او سوی کاول به کین رزم ساز