Чу омад ба бтхонаҳ ӣ сӯи баҳор

چو آمد به بتخانه ی سو بهار

Яке хона дид аз хушӣ пурнигор

یکی خانه دید از خوشی پرنگار

Зибри ҷазаъу девори пок аз рухом

زبر جزع و دیوار پاک از رخام

Дараш зари пухтаи замини сими хом

درش زر پخته زمین سیم خام

Ба ҳар сӯ бар аз пайкари ахтарон

به هر سو بر از پیکر اختران

Аз айвонаш ангехта пайкарон

از ایوانش انگیخته پیکران

Миён карда дар бурҷи шери офтоб

میان کرده در برج شیر آفتاب

зи ёқӯти рахшон ва дар хўшоб

ز یاقوت رخشان و دُر خوشاب

зи гавҳари яке тахт дар пешгоҳ

ز گوهر یکی تخت در پیشگاه

Бутӣ бар вай аз зару пайкар чу моҳ

بتی بر وی از زر و پیکر چو ماه

Замон то замони дасти бФроштӣ

زمان تا زمان دست بفراشتی

Кушодии кафу бонги бардоштӣ

گشادی کف و بانگ برداشتی

Ҳамон гуҳ шудӣ ҳар ду кафши пуроб

همان گه شدی هر دو کفش پرآب

Бишустӣ бадв рӯйу тан дар шитоб

بشستی بدو روی و تن در شتاب

Аз он об ҳар ков кашид ӣ ба ҷом

از آن آب هر کاو کشید ی به جام

Бидидӣ ба хоби ончӣ будяш ком

بدیدی به خواب آنچه بودیش کام

Дарахтии куҷо хушк монадӣ зи бор

درختی کجا خشک ماندی ز بار

Чу зи он об хӯрдӣ шудӣ миваи дор

چو ز آن آب خوردی شدی میوه دار

Канизони яке хайли пешаш ба пой

کنیزان یکی خیل پیشش به پای

Парии Фши ҳамаи глрху дилрабоӣ

پری فش همه گلرخ و دلربای

Ҳама сохта мезар аз парниён

همه ساخته میزر از پرنیان

зи дебои яке Кретае то миён

ز دیبا یکی کرته ای تا میان

Ҳаме ҳар як аз пари товуси бод

همی هر یک از پر طاووس باد

Задаш ҳар замон ва офарин кард ёд

زدش هر زمان و آفرین کرد یاد

Ба наздики мардон ба тамаъи биҳишт

به نزدیک مردان به طمع بهشت

Шудандӣ ба музд аз паии кори зишт

شدندی به مزد از پی کار زشت

Бидон бути бдодндӣ аз музди чиз

بدان بت بدادندی از مزد چیز

Кунун ҳаст аз ин гӯна дар ҳинд низ

کنون هست از این گونه در هند نیز

Дар он хона дид аз шмни марди шаст

در آن خانه دید از شمن مرد شست

Майонишон яке пери шамъӣ ба даст

میانشان یکی پیر شمعی به دست

Бипурсед азу кин канизон ки анд

بپرسید ازو کاین کنیزان که اند

Чаҳ чизи ин буту пеш ӯ аз чаҳ анд

چه چیز این بت و پیش او از چه اند

Хдоист гуфт ин ва эшон ба ноз

خدایست گفت این و ایشان به ناز

Магас зу ҳаме давр доранд боз

مگس زو همی دور دارند باز

Сипаҳбад бадв гуфт к-эии хираи рой

سپهبد بدو گفت کای خیره رای

Яке нотавонро чаҳ хуонеи худоӣ

یکی ناتوان را چه خوانی خدای

На гуяд на бинад на донад сухан

نه گوید نه بیند نه داند سخن

На некии шиносад на зиштии зи бен

نه نیکی شناسد نه زشتی ز بن

Худоӣ ҷаҳон гуфт онро сазост

خدای جهان گفت آن را سزاست

Ки доно ва бар неку бади подшост

که دانا و بر نیک و بد پادشاست

зи фармон ӯ гашти гетии падед

ز فرمان او گشت گیتی پدید

Ҷузв ҳар чаҳ ҳаст аз бен ӯ офарид

جزو هر چه هست از بن او آفرید

Фазояд замонроу коҳади ҳаме

فزاید زمان را و کاهد همی

Кунад бениёз онкӣ хоҳад ҳаме

کند بی نیاز آنکه خواهد همی

Тавоно худо ӯст бар ҳар чаҳ ҳаст

توانا خدا اوست بر هر چه هست

На ин каш ба як пашша бар нест даст

نه این کش به یک پشه بر نیست دست

Киро аз магас дошт бояд нигоҳ

که را از مگس داشت باید نگاه

зи бад чун буд дигаронро паноҳ

ز بد چون بود دیگران را پناه

Агар на бадӣ аз паии брҳмн

اگر نه بدی از پی برهمن

Ҷудо кардамӣ поки саратони зи тан

جدا کردمی پاک سرتان ز تن

Чунон каз брҳмни пазируфта буд

چنان کز برهمن پذیرفته بود

На бад кард бар кас на хорӣ намӯд

نه بد کرد بر کس نه خواری نمود

Вази онҷои сипаҳи сӯй коўл кашид

وز آنجا سپه سوی کاول کشید

Бршҳри лашкар фурӯд оваред

برشهر لشکر فرود آورید

Ҳамаи шаҳр агар мард агар зан баданд

همه شهر اگر مرد اگر زن بدند

Ба шеван ба бозор ва барзан баданд

به شیون به بازار و برزن بدند

Бидон куштагони мӯяи бади чапу рост

بدان کشتگان مویه بد چپ و راست

Чу диданди лашкар дигар мӯя хост

چو دیدند لشکر دگر مویه خاست

Ҳаме гуфт кобули шаҳ аз ғам ба дард

همی گفت کابل شه از غم به درد

Набошад чунин тунду хунхораи мард

نباشد چنین تند و خونخواره مرد

Ки хӯни сарони рехти чандини ҳазор

که خون سران ریخت چندین هزار

Дигар бора ҷӯяд ҳамеи корзор

دگر باره جوید همی کارزار

Наоне яке нома наздаш набшат

نهانی یکی نامه نزدش نبشت

Хату хӯни дидаи баҳами брсршт

خط و خون دیده بهم برسرشت

Ки бар як гунаҳгар бгштми зи роҳ

که بر یک گنه گر بگشتم ز راه

Фитодам ба подоФраҳи сад гуноҳ

فتادم به پادافره صد گناه

Ҳамаи буму шаҳрами сар бетан аст

همه بوم و شهرم سر بی تن است

Ба ҳар хона бар куштагон шеван аст

به هر خانه بر کشتگان شیون است

зи яздон ва аз рӯз ангехтан

ز یزدان و از روز انگیختن

Биандеш ва бас кун зхўни рехтан

بیندیش و بس کن زخون ریختن

Агар зии ту зинҳор ёбам дуруст

اگر زی تو زنهار یابم درست

Ҳамон бож бидиҳам ки буд аз нахуст

همان باژ بدهم که بود از نخست

Туро то буми зери паймони бум

ترا تا بوم زیر پیمان بوم

Рикоби турои бандаи фармони бум

رکاب ترا بنده فرمان بوم

Сипаҳбад барошуфт вгФтои зи ҷанг

سپهبد برآشفت وگفتا ز جنگ

Чу монадӣ шудӣ сӯии найрангу ранг

چو ماندی شدی سوی نیرنگ و رنگ

Ҳар он ков ба некии ниҳону ошкор

هر آن کاو به نیکی نهان و آشکار

Диҳад панд ва ӯ худ буд зшткор

دهد پند و او خود بود زشتکار

Чу шамъӣ буд кӯ кам ва беш ро

چو شمعی بود کو کم و بیش را

Диҳад нуру сӯзади тани хеш ро

دهد نور و سوزد تن خویش را

Ту хуишони ман кушта ва он ту ман

تو خویشان من کشته و آن تو من

Куҷо рост бошад дил ҳар ду тан

کجا راست باشد دل هر دو تن

Кдиўр куҷо бификанад дами мор

کدیور کجا بفکند دمّ مار

Кунад мори мари даст ӯро Фкор

کند مار مر دست او را فکار

Ҳаме то ба дам бинад ин ва он ба даст

همی تا به دُم بیند این و آن به دست

зи дил душманишон нахоҳад нишаст

ز دل دشمنیشان نخواهد نشست

Бад-ӣни некӯии эминии ноидт

بدین نیکوی ایمنی نایدت

На нозаши бад-ӣни лашкари аФзоидт

نه نازش بدین لشکر افزایدت

Ки фардо ба ҷӯии обҳо хӯн кунам

که فردا به جوی آب ها خون کنم

Гар ин шаҳр чархаст ҳомӯн кунам

گر این شهر چرخست هامون کنم

Ба ханҷари танат реза хоҳад бадан

به خنجر تنت ریزه خواهد بُدن

Сарат бар сар найза хоҳад бадан

سرت بر سر نیزه خواهد بُدن

Яке теғ нав дорам алмоси гаван

یکی تیغ نو دارم الماس گون

Ба захм ту хоҳамаш кард озмӯн

به زخم تو خواهمش کرد آزمون

Дадонро сӯии лашкари тести гӯш

ددان را سوی لشکر تست گوش

Ки кӣ хӯнашони гурзами орад ба ҷӯш

که کی خونشان گُرزَم آرد به جوش

Синонам ба мағз ту дорад умед

سنانم به مغز تو دارد امید

Ҳамин додаам каркасонро навид

همین داده ام کرکسان را نوید

Ҳаш аз шоҳ кобул бишуд кин шунид

هُش از شاه کابل بشد کاین شنید

Ба ҷанг аз сипаҳи пушт гармӣ надид

به جنگ از سپه پشت گرمی ندید

Ҳамаи лашкараш низ пеш аз ситез

همه لشکرش نیز پیش از ستیز

Баданд аз ниҳони як як андари гурез

بدند از نهان یک یک اندر گریز

Ббд то дами шаби ҷаҳон тор кард

ببد تا دم شب جهان تار کرد

Савории сад аз вижагон ёр кард

سواری صد از ویژگان یار کرد

На аз ҷуфташ омад на аз ганҷи ёд

نه از جفتش آمد نه از گنج یاد

Гурезони сӯии мўлтони сари ниҳод

گریزان سوی مولتان سر نهاد

Сипаҳбад хабар ёфт ҳам дар замон

سپهبد خبر یافت هم در زمان

Бишуд дар пайаш ҳамчуи боди дмон

بشد در پی اش همچو باد دمان

Ҳам аз гирди раҳ чун расед андрўӣ

هم از گرد ره چون رسید اندروی

Дроҳихти гурзи гарони ҷангҷӯӣ

درآهیخت گُرز گران جنگجوی

Ду дастӣ чунон задаш бар сари зкин

دو دستی چنان زدش بر سر زکین

Ки болоаш паҳноаш шуд дар замин

که بالاش پهناش شد در زمین

Саворонашро бози пас басти даст

سوارانش را باز پس بست دست

Ба лашкар гуҳ оварад ва бификанад паст

به لشکر گه آورد و بفکند پست

зи коўл ба гардун барафканад хок

ز کاول به گردون برافکند خاک

Сипаҳи дасти тороҷи бурданди пок

سپه دست تاراج بردند پاک

Сӯии бом ҳар хона доданд рӯй

سوی بام هر خانه دادند روی

Шуд аз новдонҳо равони хӯн ба ҷӯй

شد از ناودان ها روان خون به جوی

Ҳамаи шаҳру буми оташ ва гирд хост

همه شهر و بوم آتش و گرد خاست

з ҳар сӯи хурӯши зан ва мард хост

ز هر سو خروش زن و مرد خاست

Ба саҳрои яке ҳафтаи нокоста

به صحرا یکی هفته ناکاسته

Кашиданд лашкари ҳамеи хоста

کشیدند لشکر همی خواسته

Зану марди пеши сипаҳбад ба роҳ

زن و مرد پیش سپهبد به راه

Давиданд гирёну Фрёдхўоаҳ

دویدند گریان و فریادخواه

Збси бонгу фарёди хираду бузург

زبس بانگ و فریاد خرد و بزرگ

Ббхшўдшони паҳлавони сутург

ببخشودشان پهلوان سترگ

Сипаҳро зи бади даст кӯтоҳ кард

سپه را ز بد دست کوتاه کرد

Пас оҳанги сӯй дар шоҳ кард

پس آهنگ سوی در شاه کرد

Ба раҳ дар миёни бади яке танги кӯй

به ره در میان بُد یکی تنگ کوی

Занӣ дид покизау хуб рӯй

زنی دید پاکیزه و خوب روی

Ҳамеи ҷуст аз номдорони нишон

همی جُست از نامداران نشان

Ки Гаршосби кови афсари саракашон

که گرشاسب کاو افسر سرکشان

Бигӯед то андарин хонаи зуд

بگویید تا اندرین خانه زود

Бияёд ки дорадаш бисёр суд

بیاید که داردش بسیار سود

Сипаҳбад бидонаст кони ёФаҳи зан

سپهبد بدانست کان یافه زن

Ҳамонаст каш гуфта бади брҳмн

همان است کش گفته بُد برهمن

Якеро ки бади душманаш дар наҳуфт

یکی را که بد دشمنش در نهفت

Биоварад ва Гаршосб инаст гуфт

بیاورد و گرشاسب اینست گفت

Фиристод бо ӯ ба хонаи дарун

فرستاد با او به خانه درون

Наоне зани ҷодӯии пурфусун

نهانی زن جادوی پرفسون

Яке Асияи санги бади сохта

یکی آسیا سنگ بد ساخته

зи болои даҳлези бФрохтаҳ

ز بالای دهلیز بفراخته

Чу марди андари он хона биниҳод пой

چو مرد اندر آن خانه بنهاد پای

Фрўҳшт бар вай бикушташ ба ҷой

فروهشت بر وی بکشتش به جای

Сипаҳбад шуд огоҳ ва оташ фурухт

سپهبد شد آگاه و آتش فروخت

Зани ҷодӯӣу хона ҳар ду бсухт

زن جادوی و خانه هر دو بسوخت

Сипоси фаровон ба дил ёд кард

سپاس فراوان به دل یاد کرد

Ки зони бади таниши эзад озод кард

که زآن بد تنش ایزد آزاد کرد