Ба айвони кобул шаҳ оварад рӯй

به ایوان کابل شه آورد روی

Биёмад нишаст аз бар тахти ӯй

بیامد نشست از بر تخت اوی

Гуҳар ёфт чандон зҳргўнаҳи соз

گهر یافت چندان زهرگونه ساز

Кигар бшмрии умр бояд дароз

که گر بشمری عمر باید دراز

Чаҳ бар пелу уштур чаҳ бар говмеш

چه بر پیل و اشتر چه بر گاومیش

Ба асрт фиристод аз андоза беш

به اثرط فرستاد از اندازه بیش

Яке корвони бади ҳамаи симу зар

یکی کاروان بُد همه سیم و زر

Ба кобули сиррӣ зу ба зобул дигар

به کابل سری زو به زابل دگر

Аз он пас ба тахти маӣ бар нишаст

از آن پس به تخت مهی بر نشست

Ба шодӣ ба нахчир ва май баради даст

به شادی به نخچیر و می برد دست

Канизони глрхи фузун аз ҳазор

کنیزان گلرخ فزون از هزار

Ба даст омадаш ҳар яке чун баҳор

به دست آمدش هر یکی چون بهار

Майонишон яке моҳи дилхоҳ буд

میانشان یکی ماه دلخواه بود

Ки духти шаҳ ва бар батон шоҳ буд

که دخت شه و بر بتان شاه بود

Нигорӣ кигар чеҳраш аз чархи меҳр

نگاری که گر چهرش از چرخ مهر

Бидидӣ бидодӣ бар он чеҳри меҳр

بدیدی بدادی بر آن چهر مهر

Ба рухсори хубаш бар аз ҳар нигор

به رخسار خوبش بر از هر نگار

Машшота шудаи моҳро рӯзгор

مشاطه شده ماه را روزگار

зи раҳи бардаи рафтори сарви равон

ز ره برده رفتار سرو روان

з анбар зада нуқта бар арғавон

ز عنبر زده نقطه بر ارغوان

Ду сӯсанаши пари пайкари некӯӣ

دو سوسنش پر پیکر نیکوی

Ду бодоми пари серумаи ҷодӯӣ

دو بادام پر سرمه جادوی

Ба хандаи лабаши лола май сиришт

به خنده لبش لاله می سرشت

Чу бар лолаи жола ба боғи биҳишт

چو بر لاله ژاله به باغ بهشت

Ҳазораш гиреҳи сунбули пари шикан

هزارش گره سنبل پر شکن

Ба ҳам бар зираи созу чнбрФкн

به هم بر زره ساز و چنبرفکن

Сар ҳар шикани машкро мояи дор

سر هر شکن مشک را مایه دار

Хам ҳар гиреҳ бар гулии сояи дор

خم هر گره بر گلی سایه دار

Ба меҳраши дили паҳлавони гашти рост

به مهرش دل پهلوان گشت راست

зи модараш дар ҳоли вайро бхўост

ز مادرش در حال وی را بخواست

Чунон шефта шуд бидон длФриб

چنان شیفته شد بدان دلفریب

Ки бе ӯ замонӣ накардӣ шикеб

که بی او زمانی نکردی شکیب

зи нахчир чун боз пардохтӣ

ز نخچیر چون باز پرداختی

Ҳамаи базм бо моҳрухи сохтӣ

همه بزم با ماهرخ ساختی

Канизаки ҳамеи ташнаи хӯни ӯй

کنیزک همی تشنه خون اوی

Ба дарди падар зу шудаи кӣнаи ҷӯй

به درد پدر زو شده کینه جوی

Чунон сохт бо модар он шавам баҳр

چنان ساخت با مادر آن شوم بهر

Ки бикашади ҷаҳони паҳлавонро ба заҳр

که بکشد جهان پهلوان را به زهر

Ҳувайдои ҳаме буд хомӯшу нарм

هویدا همی بود خاموش و نرم

Ҳаме кард боз аз ниҳони доғи гарм

همی کرد باز از نهان داغ گرم

Ба гоҳе ки омад зи нахчири боз

به گاهی که آمد ز نخچیر باز

Ҷаҳони паҳлавони дидаи ранҷи дароз

جهان پهلوان دیده رنج دراز

Ба ҳам духтару модари зишти рой

به هم دختر و مادر زشت رای

Ситоданд пешаш парастиш намой

ستادند پیشش پرستش نمای

Гирифтаи парии чеҳраи ҷоми булӯр

گرفته پری چهره جام بلور

Пар аз лаъл май чун дрФшндаҳи ҳўр

پُر از لعل می چون درفشنده هور

Чу нахчир кардӣ кунун сур кун

چو نخچیر کردی کنون سور کن

Ба май мондагӣ аз танат давр кун

به می ماندگی از تنت دور کن

Ҷаҳон паҳлавон кард зӣ май нигоҳ

جهان پهلوان کرد زی می نگاه

Ҳама ҷом медид гашта сиёҳ

همه جام‌ می دید گشته سیاه

Ба ёд омадаш гуфта брҳмн

به یاد آمدش گفته برهمن

Гирифташ ба хур гуфт бар ёди ман

گرفتش به خور گفت بر یاد من

Ду гулнори духтар чу динор шуд

دو گلنار دختر چو دینار شد

Ду ҷазаъаши зи лؤлؤи садаф вор шуд

دو جزعش ز لؤلؤ صدف وار شد

Ба нокоми азуи бастад ва ҳам ба ҷой

به ناکام ازو بستد و هم به جای

Бихӯраду биФтод бе ҷони зи пой

بخورد و بیفتاد بی جان ز پای

Дили модар аз дард шуд нотавон

دل مادر از درد شد ناتوان

Биҷӯшед бо хашми дили паҳлавон

بجوشید با خشم دل پهلوان

Ба ханҷари тан ҳар дуро пора кард

به خنجر تن هر دو را پاره کرد

Саронишони з тан кунад ва бар бора кард

سرانشان ز تن کند و بر باره کرد

Ҳар он ков натарсад зи дастони зан

هر آن کاو نترسد ز دستان زن

Азу дар ҷаҳони рой дониш мазан

ازو در جهان رای دانش مزن

Зани нек дар хона нозасту ганҷ

زن نیک در خانه نازست و گنج

Зани бад чу девасту мори шиканҷ

زن بد چو دیوست و مار شکنج

зи дастони зан ҳар ки нотарси кор

ز دستان زن هر که ناترس کار

Равон бо хирад несташ созгор

روان با خرد نیستش سازگار

Занон чун дарахтанд сабзи ошкор

زنان چون درختند سبز آشکار

Валек аз ниҳон заҳр доранд бор

ولیک از نهان زهر دارند بار

Ҳунарашон ҳаминаст кандар гуҳар

هنرشان همینست کاندر گهر

Ба гоҳи зиҳаи мардуми оранд бар

به گاه زهه مردم آرند بر

Чу пурдухт аз он ҳар ду зани паҳлавон

چو پردخت از آن هر دو زن پهلوان

Якеро гузид аз миёни гӯон

یکی را گزید از میان گوان

Марвро ба кобул ба шоҳии нишонд

مرو را به کابل به شاهی نشاند

Ба завол шуд ва як ма онҷо бимонад

به زوال شد و یک مه آنجا بماند

Асирон ки бигирифт дар корзор

اسیران که بگرفت در کارزار

Фиристод зии систони сӣ ҳазор

فرستاد زی سیستان سی هزار

Ки савганд будаш ба яздони пок

که سوگند بودش به یزدان پاک

Ки онҷо ба хӯнашон кунад гули зи хок

که آنجا به خونشان کند گِل ز خاک