Чу бар систони паҳлавони гашти шоҳ

چو بر سیستان پهلوان گشت شاه

Броўҷи сипеҳри маии гашти моҳ

بر اوج سپهر مهی گشت ماه

Ҳамаи сози шаҳраш накӯ карда шуд

همه ساز شهرش نکو کرده شد

Бирав дасти фурмонаш густарда шуд

برو دست فرمانش گسترده شد

Зкорши баду нек бегоҳу гоҳ

ز کارش بد و نیک بی گاه و گاه

Ҳаме шуд хабар назд заҳҳоки шоҳ

همی شد خبر نزد ضحاک شاه

Бадв тира шуд райши андари псич

بدو تیره شد رایش اندر پسیچ

Валикин нёрстш озурд ҳеҷ

ولیکن نیارستش آزرد هیچ

Сӯй систон рафт то бингарад

سوی سیستان رفت تا بنگرد

Яке пеши об зира бугзарад

یکی پیش آب زره بگذرد

з назулу алаф ончӣ боист соз

ز نزل و علف آنچه بایست ساز

Сипаҳбади буруни барад ва шуд пишбоз

سپهبد برون برد و شد پیشباز

Чу шаҳро бидид омад аз пели зер

چو شه را بدید آمد از پیل زیر

Гирифташ ба бар шоҳ ва пурсед дайр

گرفتش به بر شاه و پرسید دیر

Сипаҳбад рикобаш бабўседу ҷуст

سپهبد رکابش ببوسید و جست

Ба дандони пел андар овехт даст

به دندان پیل اندر آویخت دست

Чу чобуки саворӣ ба аспи набард

چو چابک سواری به اسپ نبرد

Зҳомўн ба пел андар омад чу гирд

زهامون به پیل اندر آمد چو گرد

Нигаҳ кард шоҳи он ялии болу брз

نگه کرد شاه آن یلی بال و برز

Ба кафи кӯҳи кӯби аждаҳосор гурз

به کف کوه کوب اژدها سار گرز

Ба зери андараши зиндаи пелӣ чу кӯҳ

به زیر اندرش زنده پیلی چو کوه

Збс бор хуфтону таркиши сутӯҳ

زبس بار خفتان و ترکش ستوه

Ба дили чора Эй гуфт бояд гузид

به دل چاره ای گفت باید گزید

Ки инро кунад душмании нопадид

که این را کند دشمنی ناپدید

Ҷаҳон бо ман ар поки душман буд

جهان با من ار پاک دشمن بود

Азон ба ки ин душмани ман буд

ازآن به که این دشمن من بود

Бузади хаймаи гирди лаби ҳирманд

بزد خیمه گرد لب هیرمند

Бросўд бо хуррамии рӯз чанд

برآسود با خرمی روز چند

Ҳам асрти зи зоўли шдоростаҳ

هم اثرط ز زاول شد آراسته

Басии сохтаи ҳадяу хоста

بسی ساخته هدیه و خواسته

Чу як ҳафтаи гирди гулистон ва равад

چو یک هفته گرد گلستان و رود

Ббўднд бо базм ва раваду сурӯд

ببودند با بزم و رود و سرود

Ба шабгир карданд рои шикор

به شبگیر کردند رای شکار

Ки бади рӯзи нахчиру гоҳи баҳор

که بُد روز نخچیر و گاه بهار

Рухи боғи бади зобри шаста ба нам

رُخ باغ بُد ز ابر شسته به نم

Фишонон зи гули шох бар сари дирам

فشانان ز گل شاخ بر سر درم

зи дарди хазон дар дили зоғи зиғ

ز درد خزان در دل زاغ زیغ

Ҳавои баста аз лашкари моғи меғ

هوا بسته از لشکر ماغ میغ

Шудаи лола аз жолаи пар дар даҳан

شده لاله از ژاله پُر دُر دهن

Зпирўзаҳи пӯшидаи гули перҳан

ز پیروزه پوشیده گل پیرهن

Змиғи равони чарх чун пари чрғ

ز میغ روان چرخ چون پر چرغ

Броўози ромишгар аз мурғи мурғ

بر آواز رامشگر از مرغ مرغ

Ту гуфтӣ ҳавои нофаи кофади ҳаме

تو گفتی هوا نافه کافد همی

Замини ҳалаи сабзи бофади ҳаме

زمین حله سبز بافد همی

Бади окандаи ҳомӯну гардуни ҳама

بُد آکنده هامون و گردون همه

зи мурғони чФолаҳи зи ғурмони рама

ز مرغان چفاله ز غرمان رمه

Бад аз гирди аспон сияҳ гашта ҳўр

بُد از گرد اسپان سیه گشته هور

Ба хами каманди ялони ёли гӯр

به خم کمند یلان یال گور

Саг аз гирди харгӯши андари ситез

سگ از گرد خرگوش اندر ستیز

Дўики гоҳ дар ҳамлаи гуҳ дар ситез

دویک گاه در حمله گه در ستیز

Ба чанголи ковони яке дашти хушк

به چنگال کاوان یکی دشت خشک

Яке хоки бӯён чу аттори машк

یکی خاک بویان چو عطار مشک

Кушодаи камӣни юзи броҳўон

گشاده کمین یوز بر آهوان

Чун дуздии гуҳи ҳамла бар корвон

چون دزدی گه حمله بر کاروان

Зчнголи пурхунаши ҷои камӣн

زچنگال پرخونش جای کمین

Шудаи лола дар лола рӯй замин

شده لاله در لاله روی زمین

зи сами гавазнони замини ҷазаъи ранг

ز سم گوزنان زمین جزع رنگ

Вшӣ гашта регу шх аз хӯни ранг

وشی گشته ریگ و شخ از خون رنگ

Нишаста броҳўи уқоби далер

نشسته بر آهو عقاب دلیر

Чу броспи гардӣ ба новирди чир

چو بر اسپ گردی به ناورد چیر

Дили тиҳу аз чанги туғрул ба доғ

دل تیهو از چنگ طغرل به داغ

Рабояндаи боз аз дили меғи моғ

رباینده باز از دل میغ ماغ

Зшоҳину чрғи осмони бастаи абр

زشاهین و چرغ آسمان بسته ابر

Румон аз ғўи табли бозони ҳужабр

رمان از غو طبل بازان هژبر

Аз афкандаи нахчир бероҳу роҳ

از افکنده نخچیر بی راه و راه

Пар аз куштагони дашт чун размгоҳ

پر از کشتگان دشت چون رزمگاه

Гуҳии бода бар каф ба бонги рубоб

گهی باده بر کف به بانگ رباب

Гуҳ аз рони гӯрон бар оташи кабоб

گه از ران گوران بر آتش کباب

Заҳри теғ ки дидаи бон бо ғарив

ز هر تیغ کُه دیده‌بان با غریو

Збси гирди гардони гурезандаи дев

ز بس گرد گردان گریزنده دیو

Сипаҳбади пиёдаи ҳамеи тохтӣ

سپهبد پیاده همی تاختی

Ба роҳи гавазнони камӣни сохтӣ

به راه گوزنان کمین ساختی

Чу танг омадандӣ биҷустӣ зҷоӣ

چو تنگ آمدندی بجستی ز جای

Гирифтӣ сарв шан фикандӣ зпоӣ

گرفتی سرو شان فکندی ز پای

Сари ваии ду ногуҳ гирифт азкмин

سر وی دو ناگه گرفت از کمین

Ҳаме зад зи хашми ин барони он барӣн

همی زد ز خشم این بر آن آن بر این

Збс кӯфтани зӯри танашони бабрад

ز بس کوفتن زور تنشان ببرد

Сару гардан ҳарду бишикаст хирад

سر و گردن هردو بشکست خرد

Чунин пеши заҳҳок чанде гирифт

چنین پیش ضحاک چندی گرفت

Бирав офарин хонд шоҳ аз шигифт

برو آفرین خواند شاه از شگفت

Ба дил гуфт то зу набинам газанд

به دل گفت تا زو نبینم گزند

Азин кишвараши давр бояд фиканд

ازین کشورش دور باید فکند

Ба боғ омаданд он гуҳ аз дашту роғ

به باغ آمدند آن گه از دشت و راغ

Ки буд аз дар шодӣу базми боғ

که بود از در شادی و بزم باغ

Нахустин шикастанд бархон хумор

نخستین شکستند برخوان خمار

Пас аз базм ва ромиш гирифтанд кор

پس از بزم و رامش گرفتند کار

Шуд аз нолаи он пери суғдӣ ба ҷӯш

شد از ناله آن پیر سغدی به جوش

Ки нофаши бухории براردи хурӯш

که نافش بخاری برآرد خروش

Ҳамон зоғи гавани ҳиндӯии ҳафт чашм

همان زاغ گون هندوی هفت چشم

Баровард фарёд бедарду хашм

برآورد فریاد بی درد و خشم

Гуҳии зндўоФу чаковаки баҳам

گهی زندواف و چکاوک به هم

Сарояндаи дастони ҳамеи зеру Бам

سراینده دستان همی زیر و بم

Қадаҳ чун маи андари кафи саракашон

قدح چون مه اندر کف سرکشان

Барони маи згли шох парвин фишон

برآن مه ز گل شاخ پروین فشان

Бузургони радаи сохтаи брчмн

بزرگان رده ساخته بر چمن

Миёни сунбулу шнблиди всмн

میان سنبل و شنبلید و سمن

Ду дида ба хубони мишкӣни калла

دو دیده به خوبان مشکین کله

Ба булбули ду гӯш ва ба кафи булбула

به بلبل دو گوش و به کف بلبله

Гуҳи хуррамии шоҳ бо фару ком

گه خرمی شاه با فر و کام

Ба ёди сипаҳдори бардошти ҷом

به یاد سپهدار برداشت جام

Ба нахчиру базм ва ба неруии тан

به نخچیر و بزم و به نیروی تن

Фаровонаши бстўд дар анҷуман

فراوانش بستود در انجمن

Туе гуфт аз эзади диламро умед

تویی گفت از ایزد دلم را امید

Ҳам аз бахти ту фаррухиро навид

هم از بخت تو فرخی را نوید

Ба ту дорам эмини дили хеш ро

به تو دارم ایمن دل خویش را

Ба гурзи ту тарсони бидонадяш ро

به گرز تو ترسان بداندیش را

Зиноами туами ком ва ороишаст

ز نام توام کام و آرایشست

Зрнҷи туами ном ва осоишаст

ز رنج توام نام و آسایشست

Збҳрм фидо кардае хештан

ز بهرم فدا کرده‌ای خویشتن

Ба ҳар сахте дошта пеши тан

به هر سختیی داشته پیش تن

Шикастам ба ту ҳар ки бадхоҳ буд

شکستم به تو هر که بدخواه بود

Ба ҷанг ар кнорнг агар шоҳ буд

به جنگ ار کنارنگ اگر شاه بود

Кунун нест бо ман гзорндаҳи кин

کنون نیست با من گزارنده کین

Ҷузи аФриқӣ аз буми ховари замин

جز افریقی از بوم خاور زمین

Ки гуяд зшоҳон касам ёр нест

که گوید ز شاهان کَسَم یار نیست

Ба мардӣ чу ман номбурдор нест

به مردی چو من نامبُردار نیست

Чу даврами зи гуфтан буд пурфусӯс

چو دورم ز گفتن بود پرفسوس

Чу наздик бошам буд чоплус

چو نزدیک باشم بود چاپلوس

Туро роҳзан хонду Маркаш

ترا راهزن خواند و مارکش

Марои деви мардуми хури хираи ҳаш

مرا دیو مردم خور خیره هش

Кунун бояд ин размро сохтан

کنون باید این رزم را ساختن

Туоне магари кин аз ӯ охтн

توانی مگر کین از او آختن

Ҳамон диўкш мнҳросаст ном

همان دیوکش منهراس است نام

Магар каз каманд ту ояд ба дом

مگر کز کمند تو آید به دام

Гар ин кор бидиҳад гаравгари туро

گر این کار بدهد گروگر ترا

Зшоҳии марои ному дигари туро

ز شاهی مرا نام و دیگر ترا

Сипаҳбад чунин гуфт бо шаҳриёр

سپهبد چنین گفت با شهریار

Ки андрҷҳони мар туро кист ёр

که اندرجهان مر ترا کیست یار

Ҳамеи офтоби фалаки фару тоб

همی آفتاب فلک فر و تاب

Зтоҷ ту гирад чу маи зоФтоб

ز تاج تو گیرد چو مه زآفتاب

Замони бандаи кирдори ранҷури тест

زمان بنده کردار رنجور تست

Замини ганҷу хуршеди ганҷури тест

زمین گنج و خورشید گنجور تست

Зсисд чу аФриқӣу мнҳрос

ز سیصد چو افریقی و منهراس

Ба фарат наёрад дили ман ҳарос

به فرّت نیارد دل من هراس

Ҳам акнӯн чу оҳанг роҳ оварам

هم اکنون چو آهنگ راه آورم

Сари ҳардуашони пеш шоҳ оварам

سر هردوشان پیش شاه آورم

Чу аз мегарон шуд сари бодаи хор

چو از می گران شد سر باده خوار

Сетаи гашти ромишгар ва мегусор

سته گشت رامشگر و میگسار

Збстон пароканда шуд анҷуман

ز بستان پراکنده شد انجمن

Ҳамон бо гул ва май чмони брчмн

همان با گل و می چمان بر چمن

Нишаст аз ниҳон бо падари паҳлавон

نشست از نهان با پدر پهلوان

Ба тадбири раҳ то шудан чун тавон

به تدبیر ره تا شدن چون توان

Змҳрши падари гашт бо дарди ҷуфт

ز مهرش پدر گشت با درد جفت

Зшоаҳ ин набоист пзрФт гуфт

ز شاه این نبایست پذرفت گفت

Ки ҳркори ков бо ту гуяд ҳаме

که هرکار کاو با تو گوید همی

Зтрси ту марг ту ҷӯяд ҳаме

ز ترس تو مرگ تو جوید همی

Бихон бар змҳмонти навгар куҳан

بخوان بر ز مهمانت نو گر کهن

Зсисди яке рост машну сухан

ز سیصد یکی راست مشنو سخن

Набояд бади эмин ба неруии хеш

نباید بُد ایمن به نیروی خویش

Ки ноед ба ҳангоми ҳркори пеш

که ناید به هنگام هرکار پیش

?герат зӯр бошад зпилони басӣ

گرت زور باشد ز پیلان بسی

Буд ҳам ба зӯр аз ту афзӯн касе

بود هم به زور از تو افزون کسی

Раҳеи сахти душвори шшмоҳаҳ беш

رهی سخت دشوار ششماهه بیش

Ҳамаи кӯҳу дарё ва бешаст пеш

همه کوه و دریا و بیشه‌ست پیش

Сипоҳии ҳазорон фузун аз ҳазор

سپاهی هزاران فزون از هزار

Сипаҳи каш чу аФриқии номдор

سپه کش چو افریقی نامدار

Ҳам андари кафи мнҳроси аждаҳо

هم اندر کف منهراس اژدها

ГроФтд ба чора нагардад раҳо

گر افتد به چاره نگردد رها

Яке нараҳ деваст прхошҷўӣ

یکی نره دیوست پرخاشجوی

Ки ҳркш бибинад шавад ҳуши азуӣ

که هرکه‌ش ببیند شود هوش ازوی

Згрдўни уқоби орад аз ки паланг

ز گردون عقاب آرد از کُه پلنگ

Збишаҳи ҳужабру зи дарёи наҳанг

ز بیشه هژبر و ز دریا نهنگ

Чу се бози як мард паҳноӣ ӯст

چو سه باز یک مرد پهنای اوست

Чиҳил раши даризои болой ӯст

چهل رش درازای بالای اوست

Маро низ як бораи перии шикаст

مرا نیز یکباره پیری شکست

Шикастӣ ки ҳаргизи ншоидши баст

شکستی که هرگز نشایدش بست

Рабӯд аз сари ман смўри сиёҳ

ربود از سر من سمور سیاه

Ба ҷояши ниҳод аз ҳўосли кулоҳ

به جایش نهاد از حواصل کلاه

Яке дасти перии бузад бар барам

یکی دست پیری بزد بر برم

Ки тоҷ ҷавонӣ фиканд аз серум

که تاج جوانی فکند از سرم

Ба рӯзи ҷавонӣ ба зӯри ду пой

به روز جوانی به زور دو پای

Чу боди бузони ҷстмии ман зи ҷой

چو باد بزان جستمی من ز جای

Зпирӣ кунун гоҳи хез ва нишаст

ز پیری کنون گاه خیز و نشست

Ҳамеи пойро ёр бояд ду даст

همی پای را یار باید دو دست

Ба тирӣ задам сахти гашти замон

به تیری زدم سخت گشتِ زمان

Кзон тир шуд тири пуштами камон

کز آن تیر شد تیرِ پشتم کمان

Нўидисти перӣ ки маргаши хиром

نویدیست پیری که مرگش خرام

Фиристаст мӯии сипедаши паём

فرسته‌ست موی سپیدش پیام

Касеро куҷои зиндагонӣ буд

کسی را کجا زندگانی بود

Зхрдии умеди ҷавонӣ буд

ز خُردی امید جوانی بود

Умеди ҷавон то буд пер низ

امید جوان تا بود پیر نیز

Ба ҷузи марги умеди перон чаҳ чиз

بجز مرگ امید پیران چه چیز

Сипаҳбад ба мижгон шуд абрбҳор

سپهبد به مژگان شد ابر بهار

Ба посух дижам гуфташанда мадор

به پاسخ دژم گفتش انده مدار

Надорад ғам аз пеши дониш пазир

ندارد غم از پیش دانش پذیر

Ба чизе ки хоҳад бадани ногузир

به چیزی که خواهد بُدن ناگزیر

Сар аз перӣ арча шавад хушки бед

سر از پیری ارچه شود خشک بید

Зиздон набояд баридани умед

ز یزدان نباید بریدن امید

На ҳар кови ҷавони зндгониш беш

نه هر کاو جوان زندگانیش بیش

Басо пер монад ва ҷавон рафт пеш

بسا پیر ماند و جوان رفت پیش

Ба хонаи нишастан буд кори зан

به خانه نشستن بود کار زن

Буруни кори мардони шамшерзан

برون کار مردان شمشیرزن

Тани ранҷи нодидаро ноз нест

تن رنج نادیده را ناز نیست

Ки бо коҳилии ноз анбоз нест

که با کاهلی ناز انباز نیست

Нишоед маӣ ёфт беранҷу бим

نشاید مهی یافت بی رنج و بیم

Ки бе ранҷи норади кас аз санги сим

که بی رنج نارد کس از سنگ سیم

Ба дарёии жарф онкӣ ҷӯяд садаф

به دریای ژرف آنکه جوید صدف

Бибоядаш ҷони брнҳодн ба каф

ببایدش جان برنهادن به کف

Бузургии яке гавҳари прбҳост

بزرگی یکی گوهر پربهاست

Варои ҷои дрком нар аждаҳост

ورا جای در کام نر اژدهاست

Чу хоҳии сӯии он гуҳари дасти барад

چو خواهی سوی آن گهر دست برد

Агар маи шӯйгар бхоидти хирад

اگر مه شوی گر بخایدت خرد

Ба як ҳафтаи зони пас ҳамаи кори роҳ

به یک هفته زآن پس همه کار راه

Бисозед ва шуд пеши заҳҳоки шоҳ

بسازید و شد پیش ضحاک شاه

Ситудаш басии шоҳ ва чанде навохт

ستودش بسی شاه و چندی نواخت

Ббоист ӯ корҳоро бсохт

ببایستِ او کارها را بساخت

Бидодаш ҳиўни ду кӯҳони ҳазор

بدادش هیون دو کوهان هزار

Ҳамаи борашони олати корзор

همه بارشان آلت کارزار

Ҳазор дигар хаймаи гӯнаи гаван

هزار دگر خیمهٔ گونه‌گون

Ба бргстўони пели сесад фузун

به برگستوان پیل سیصد فزون

Ду сад теғу сдбдраҳи динори ганҷ

دو صد تیغ و صد بدره دینار گنج

Здибои шроъу саропардаи панҷ

ز دیبا شراع و سراپرده پنج

Чиҳил ходим аз ридгони тароз

چهل خادم از رِیْدکان طراز

Ҳазор аспи ҷангӣ ба зарринаи соз

هزار اسپ جنگی به زرینه ساز

Чу панҷаи ҳазор аз ялони сипоҳ

چو پنجه هزار از یلان سپاه

Ббди паҳлавони шоду бардошти роҳ

ببد پهلوان شاد و برداشت راه

зи хуишони якеро ба ҷояши нишонд

ز خویشان یکی را به جایش نشاند

Сипаҳи зии биёбон Кирмон баранд

سپه زی بیابان کرمان براند

Сӯй Бобул оварад заҳҳок рӯй

سوی بابل آورد ضحاک روی

Дигар сӯ сипаҳдор шуд роҳи ҷӯй

دگر سو سپهدار شد راه جوی

Ҳамаи раҳ ба ҳар шаҳру ободи ҷой

همه ره به هر شهر و آباد جای

Бдндши бузургон парастиш намой

بُدندش بزرگان پرستش نمای

Чунин то ба наздик тнҷаҳ расед

چنین تا به نزدیک طنجه رسید

Ҳамаи марзи дарё сипаҳ густаред

همه مرز دریا سپه گسترید

Шаҳи тнҷаҳи бади саркашии номдор

شه طنجه بُد سرکشی نامدار

Ҳамаш ганҷ ва ҳам лашкар бе шумор

همش گنج و هم لشکر بی شمار

зи барбари замини сӯии ховари дарун

ز بربر زمین سوی خاور درون

Зики моҳа раҳ дошт кишвари фузун

ز یک ماهه ره داشت کشور فزون

Чўогаҳ шуд аз паҳлавони шоди гашт

چو آگه شد از پهلوان شاد گشت

Пароканд назулу алафи кӯҳу дашт

پراکند نزل و علف کوه و دشت

Гиромӣ писар дошт ҳаштод ва панҷ

گرامی پسر داشت هشتاد و پنج

Ҳамаи дархури тоҷи шоҳӣу ганҷ

همه درخور تاج شاهی و گنج

Пазира фиристодашон сар ба сар

پذیره فرستادشان سر به سر

Басии гӯнаи гавани ҳадя бо ҳар писар

بسی گونه‌گون هدیه با هر پسر

Ҳамаи шаҳр аз озину дебоу соз

همه شهر از آذین و دیبا و ساز

Биёрост чун коргоҳи тароз

بیاراست چون کارگاه طراز

Дар айвонаш созед бар тахти ҷой

در ایوانش سازید بر تخت جای

Миёни баст чун бандаи пешаш ба пой

میان بست چون بنده پیشش به پای

Ду ҳафта ҳаме дошташ миҳмон

دو هفته همی داشتش میهمان

Барафшонад ганҷӣ дигар ҳарзмон

برافشاند گنجی دگر هر زمان

Збси гӯнаи гавани некуиҳои ӯй

زبس گونه‌گون نیکویی‌های اوی

Дил паҳлавон шуд бадви мҳрҷўӣ

دل پهلوان شد بدو مهرجوی

Чунин гуфт кин кардӣ аз роҳи рост

چنین گفت کاین کردی از راه راست

Ки аз кордонон ва шоҳон сазост

که از کاردانان و شاهان سزاست

Хуии ҳаркас аз тухмаш ояд ба бор

خوی هرکس از تخمش آید به بار

Згл буи бошад халидани зи хор

ز گل بوی باشد خلیدن ز خار

Хуии ҳаркас аз гавҳари тан буд

خوی هرکس از گوهر تن بود

Згли буи ва аз хори хстн буд

ز گل بوی و از خار خستن بود

Гар аз ҳеҷ сӯи душмании кӣнаи ҷӯй

گر از هیچ سو دشمنی کینه جوی

Туро ҳаст ҷое ба ман бозгуӣ

ترا هست جایی به من بازگوی

Ки гар ҳаст ма чун набард оварам

که گر هست مه چون نبرد آورم

Згрдўни сараши зер гирд оварам

ز گردون سرش زیر گرد آورم

Ҳрони кори кон бар наёяд ба зар

هرآن کار کآن برنیاید به زر

Барояд ба шамшеру зӯру ҳунар

برآید به شمشیر و زور و هنر

Бадв гуфт коидр ба дарёи дарун

بدو گفت کایدر به دریا درون

Пас кишварами ҳафтае раҳи фузун

پسِ کشورم هفته‌ای ره فزون

Ҷзирӣ бузургаст бо рангу буи

جزیری بزرگست با رنگ و بوی

Ду сад майли раҳи лоқтаҳи номи ӯй

دو صد میل ره لاقطه نام اوی

Ду раҳи садҳазор аз ялон мард ҳаст

دو ره صدهزار از یلان مرد هست

Накӯ рӯй лекини ҳамаи бути параст

نکو روی لیکن همه بُت پرست

Ҷуз аз чарм мишон напушанд чиз

جز از چرم میشان نپوشند چیز

Забонӣ дигаргуна гӯйанд низ

زبانی دگرگونه گویند نیز

Гуҳ разм доранд хуфтону трг

گه رزم دارند خفتان و ترگ

зи дандони моҳӣу кимхти крг

ز دندان ماهی و کیمخت کرگ

Буд гурзҳошони сари гӯсфанд

بود گرزهاشان سر گوسفند

Зада дар сари дстўории баланд

زده در سر دستواری بلند

Ба санги фалохани зи сдгоми хор

به سنگ فلاخن ز صد گام خوار

Бидӯзанд дар хараи мехи устувор

بدوزند در خره میخ استوار

Аз эшон якеу зи мо даҳ ба ҷанг

از ایشان یکیّ و ز ما ده به جنگ

Забунашон буд шери ҷангӣ ба чанг

زبونشان بود شیر جنگی به چنگ

На аз бимашон сӯй дарёст роҳ

نه از بیمشان سوی دریاست راه

На аз дасташони кишварамро паноҳ

نه از دستشان کشورم را پناه

Ба пайкорашон нестам чораи чиз

به پیکارشان نیستم چاره چیز

На зоҳни силеҳии тавон барад низ

نه زآهن سلیحی توان برد نیز

Ки киашон ҳамаи санг оҳан кашаст

که کهشان همه سنگ آهن کشست

Дарии тангу раҳ дар миёни нохўшст

دری تنگ و ره در میان ناخوشست

Дарони раҳи зкФи теғу мғФри зср

درآن ره ز کف تیغ و مِغفر ز سر

Биппарад ба кирдор мурғ биппар

بپرد به کردار مرغ بپر

Ҳамаи кӯҳаш аз оҳани гӯнаи гаван

همه کوهش از آهن گونه‌گون

Силеҳаст овехтаи сарнигӯн

سلیحست آویخته سرنگون

Яке марди фарзонаи зоирони замин

یکی مرد فرزانه زایران زمین

Чунин гуфт бо паҳлавон гузин

چنین گفت با پهلوان گزین

Кигар сайри брснги оҳани рубой

که گر سیر بر سنگ آهن ربای

Бимолӣ нёҳнҷди оҳани зҷоӣ

بمالی نیاهنجد آهن ز جای

Ба сирка аз он пас чу шӯйяши боз

به سرکه از آن پس چو شوییش باز

Дигар раҳ кашад наздаш оҳани фароз

دگر ره کشد نزدش آهن فراز

Кунун ҳрслиҳӣ ки аз оҳанаст

کنون هر سلیحی که از آهنست

Агар ханҷару трг агар ҷавшанаст

اگر خنجر و ترگ اگر جوشنست

Ба киштӣ ба сайр андарун кун ниҳон

به کشتی به سیر اندرون کن نهان

Чунон кард пас паҳлавони ҷаҳон

چنان کرد پس پهلوان جهان

Даҳ ва ду ҳазор аз сипаҳ бар шимурд

ده و دو هزار از سپه برشمَرد

Ба ҳафтод киштӣ пароканда кард

به هفتاد کشتی پراکنده کرد

Дигар назд ъам зода онҷо бимонад

دگر نزد عم زاده آنجا بماند

Бабрад ончӣ боист ва киштӣ баранд

ببرد آنچه بایست و کشتی براند