Вази он ҷои сипаҳи баради зии қирвон
وز آن جا سپه برد زی قیروان
Ки гирад ба теғ аз Фриқии равон
که گیرد به تیغ از فریقی روان
Бар марзи аФриқиаҳ бо сипоҳ
بَر مرز افریقیه با سپاه
Чу омад шуд ин огаҳӣ назд шоҳ
چو آمد شد این آگهی نزد شاه
Ки заҳҳок аз Эрони сипоҳӣ ба ҷанг
که ضحاک از ایران سپاهی به جنگ
Фиристод ва инак расиданди танг
فرستاد و اینک رسیدند تنگ
Ҳамоно ки афзӯни зи панҷаи ҳазор
همانا که افزون ز پنجه هزار
Саворанд кини ҷӯйу ханҷари гузор
سواراند کین جوی و خنجر گزار
Ма аз пел гардӣаст солорашон
مه از پیل گردیست سالارشان
Трозндаҳи разму пайкорашон
طرازنده رزم و پیکارشان
Далерӣ ки чун рой ҷавшан кунад
دلیری که چون رای جوشن کند
зи ханҷар ба шаби рӯз равшан кунад
ز خنجر به شب روز روشن کند
Ба рӯбаҳи шуморади гуҳи шӯри шер
به روبه شمارد گه شور شیر
Ду пели оради осон ба як зӯри зер
دو پیل آرد آسان به یک زور زیر
Чу гардад савор аз баландии сараш
چو گردد سوار از بلندی سرش
Аз абри аўФтди занг бар мғФрш
از ابر اوفتد زنگ بر مغفرش
Буд бо каманд аз бар пели маст
بود با کمند از بر پیل مست
Чу бар кӯҳи шери аждаҳое ба даст
چو بر کوه شیر اژدهایی به دست
Ба сари барзанади ханҷари мағзи ков
به سر برزند خنجر مغز کاو
Броҳнҷд аз пушти моҳӣу гов
برآهنجد از پشت ماهی و گاو
Яке деви дижхим чун мнҳрос
یکی دیو دژخیم چون منهراس
Бибаст ва ҷаҳон кард азу бе ҳарос
ببست و جهان کرد ازو بی هراس
Чу душман ба ҷанг ту ёзид чанг
چو دشمن به جنگ تو یازید چنگ
Шавад чир агар сустии оре ба ҷанг
شود چیر اگر سستی آری به جنگ
Намад зуд баркаш чу шуд зи об тар
نمد زود برکش چو شد ز آب تر
Ки то беш монад гронбортр
که تا بیش ماند گرانبارتر
Ҷаҳони зини хабар бар шаҳи қирвон
جهان زین خبر بر شه قیروان
Чунон шуд ки ҳамгӯна шуд қирвон
چنان شد که همگونه شد قیروان
Бдндши се солори Фрмонгзор
بدندش سه سالار فرمانگزار
Якеро супурд аз ялони садҳазор
یکی را سپرد از یلان صدهزار
Дирафш ва калла додашу аспу соз
درفش و کله دادش و اسپ و ساز
Фиристод мари ҷангро пишбоз
فرستاد مر جنگ را پیشباز
Бар шаҳри Фоси ин ду лашкар ба ҳам
بر شهر فاس این دو لشکر به هم
Расиданд бар манзилӣ беш ва кам
رسیدند بر منزلی بیش و کم
Ҳамон гуҳи фиристодае раҳи шинос
همان گه فرستاده ای ره شناس
зи солори аФриқӣ аз шаҳри Форс
ز سالار افریقی از شهر فاس
Бар паҳлавон бо паёмии дурушт
بر پهلوان با پیامی درشت
Биёмад шитобандаи нома ба мушт
بیامد شتابنده نامه به مشت
Чунин гуфт каз рои марди хирад
چنین گفت کز رای مرد خرد
Раҳи боди сорӣ на андар хӯрд
رَهِ بادساری نه اندر خورد
Кас аз боди сорӣ диловар мабод
کس از بادساری دلاور مباد
Ки бидиҳад сар аз боди сорӣ ба бод
که بدهد سر از بادساری به باد
Сипаҳро чу меҳтари сбкср буд
سپه را چو مهتر سبکسر بود
Шикастани гуҳи кини сабктар буд
شکستن گهِ کین سبکتر بود
Турои ҷанг бо шоҳ мо орзӯаст
ترا جنگ با شاه ما آرزوست
Гумонеи барии кови забун чун бҳўст
گمانی بری کاو زبون چون بهوست
Ндонӣ ки чун ӯ шавад разм кӯш
ندانی که چون او شود رزم کوش
Замона ба зинҳор гирад хурӯш
زمانه به زنهار گیرد خروش
Сари ханҷараш хӯн кунад оби абр
سر خنجرش خون کند آب ابر
Сами чармааш доғи чарми ҳужабр
سم چرمه اش داغ چرم هژبر
Кадомин диловар ки дар кӣнаи гоҳ
کدامین دلاور که در کینه گاه
Ба пешонӣ аш кард ёради нигоҳ
به پیشانی اش کرد یارد نگاه
Чу бошад яке теғ дар мушт ӯ
چو باشد یکی تیغ در مشت او
Ба аз чун ту сесад як ангушт ӯ
به از چون تو سیصد یک انگشت او
Таба кардӣ аз хирагии рои хеш
تبه کردی از خیرگی رای خویش
Ба гӯри омдстӣ ба ду пои хеш
به گور آمدستی به دو پای خویش
Валикин кунун комдӣ бо сипоҳ
ولیکن کنون کآمدی با سپاه
Ба ҳангоми пеши ойу зинҳори хоҳ
به هنگام پیش آی و زنهار خواه
Аз он пеши кати бастаи зии шаҳриёр
از آن پیش کت بسته زی شهریار
Барам пӯзишат наояд он гуҳ ба кор
برم پوزشت نآید آن گه به کار
Чу бишунид азинсони сипаҳдори гирд
چو بشنید ازینسان سپهدار گرد
Фиристодаро дасти дашноми барад
فرستاده را دست دشنام برد
Ба ханҷари забонаши зи бен баст кард
به خنجر زبانش ز بُن پست کرد
зи мӯяши занах чун каф даст кард
ز مویش زنخ چون کف دست کرد
Забони бадаши теғӣ ба гоҳи паём
زبان بدش تیغی به گاه پیام
Шуд он теғаши андари замон бе ниёам
شد آن تیغش اندر زمان بی نیام
Биомди яке пери кофури мӯӣ
بیآمد یکی پیر کافور موی
зи пас боз шуд кӯдакии хуб рӯй
ز پس باز شد کودکی خوب روی
Чаҳ кардани забон бар бадии комкор
چه کردن زبان بر بدی کامکار
Чаҳ дар остини доштани гурзаи мор
چه در آستین داشتن گَرزه مار
Забонро бпоӣ аз бидонадяшу дӯст
زبان را بپای از بداندیش و دوست
Ки наздиктар душман сарат ӯст
که نزدیکتر دشمن سرت اوست
Чунин гуфт доно ки бо хашму ҷӯш
چنین گفت دانا که با خشم و جوش
Забонами яке баста шераст зуаш
زبانم یکی بسته شیرست زوش
Ба банди хиради дарҳамии боимш
به بند خرد درهمی بایمش
Ки бикашадами тарсам чу бгшоимш
که بکشدم ترسم چو بگشایمش
Фиристодаро чун бринсон баранд
فرستاده را چون برینسان براند
Ҳамон гуҳи сипаҳи размро брншонд
همان گه سپه رزم را برنشاند
Диҳии бад ба роҳи ардиаҳи номи ӯй
دهی بُد به راه اردیه نام اوی
Яке бешаи гардиши пар аз рангу буи
یکی بیشه گردش پر از رنگ و بوی
Ҳамаи бешаи зайтӯну хурмои дарахт
همه بیشه زیتون و خرما درخت
Дарави лашкари душмани афкандаи рахт
درو لشکر دشمن افکنده رخت
Биёмад ба ҳангоми хуршеди зард
بیامد به هنگام خورشید زرد
ФрўкўФт ногоҳ кӯси набард
فروکوفت ناگاه کوس نبرد
з ҳар сӯи парокандаи размии бсохт
ز هر سو پراکنده رزمی بساخت
Сипаҳро зи беша ба ҳомӯн битохт
سپه را ز بیشه به هامون بتاخت
Шуд аз гирди раҳи шасти гардони гиреҳ
شد از گرد ره شست گردان گره
Гарон кард ёли ялонро зира
گران کرد یال یلان را زره
Баромад аз Эронӣу ховарӣ
برآمد از ایرانی و خاوری
Набардӣ ки шуд чарх бар доварӣ
نبردی که شد چرخ بر داوری
Ҷаҳони бешаи шери ғуррандаи гашт
جهان بیشه شیر غرنده گشت
зи тири абри пари марги парандаи гашт
ز تیر ابر پر مرگ پرنده گشت
зи тўФидни буқ ва аз бонги тез
ز توفیدن بوق و از بانگ تیز
Ҳамаи бешаи бад чун хазони барги рез
همه بیشه بد چون خزان برگ ریز
Ба хӯн дар наҳанг аз шинои доштан
به خون در نهنگ از شنا داشتن
Сетаи гашту шер аз сар ӯ боштн
سته گشت و شیر از سر او باشتن
зи ханҷари ҳамаи дашти хнҷир буд
ز خنجر همه دشت خنجیر بود
Каманд аз ялони дому занҷир буд
کمند از یلان دام و زنجیر بود
Яли паҳлавони гурзи кӯшиш ба чанг
یل پهلوان گرز کوشش به چنگ
Ҳамеи ҷусти тезу ҳамеи ҷусти ҷанг
همی جست تیز و همی جست جنگ
Ба кин то шаб омад ҳаме ҷанг кард
به کین تا شب آمد همی جنگ کرد
Шаби тира ҳам барнагашт аз набард
شب تیره هم برنگشت از نبرد