Шабии бади зи маҳтоб чун рӯзи пок

شبی بد ز مهتاب چون روز پاک

зи сад майли пайдои баланд аз муғок

ز صد میل پیدا بلند از مغاک

Ба ҳам нуру торикии омехта

به هم نور و تاریکی آمیخته

Чу дайну гунаҳи дарҳами овехта

چو دین و گنه درهم آویخته

Замин яксар аз сояи вази нури моҳ

زمین یکسر از سایه وز نور ماه

Ба кирдори аблақи сипеду сиёҳ

به کردار ابلق سپید و سیاه

Ма аз чархи тобон чаҳ аз гирди нил

مه از چرخ تابان چه از گرد نیل

Ба рӯзи оинаи тобад аз пушти пел

به روز آینه تابد از پشت پیل

Намоянда бар гунбади тизпўӣ

نماینده بر گنبد تیزپوی

Ду пайкари ту гўӣӣ чу зарринаи гӯй

دو پیکر تو گوئی چو زرینه گوی

Чунон хайли парвин ба дидору тоб

چنان خیل پروین به دیدار و تاب

Ки ақдии зи лؤлؤи гусаста дар об

که عقدی ز لؤلؤ گسسته در آب

Чу тарагии мау гирд ӯ шоди вирд

چو ترگی مه و گرد او شاد ورد

Чу ноўрдгоаҳи ялӣ дар набард

چو ناوردگاه یلی در نبرد

Чу дарёии симини равшани ҳаво

چو دریای سیمین روشن هوا

Замон ва замин карда дигари наво

زمان و زمین کرده دیگر نوا

Ту гуфтӣ дар айвонӣ аз обнӯс

تو گفتی در ایوانی از آبنوس

Маи чордаҳи бади яке нави арӯс

مَه چارده بد یکی نو عروس

Шаби қиргўнши ду зулфи бахам

شب قیرگونش دو زلف بخم

Ситораи зи гардиши нисори дирам

ستاره ز گردش نثار درم

Яке фарш симин кашида ҷаҳон

یکی فرش سیمین کشیده جهان

Замини зери он фарш яксар ниҳон

زمین زیر آن فرش یکسر نهان

Бпўшидаҳи шаб бар паранд сиёҳ

بپوشیده شب بر پرند سیاه

Яке шеъри симобӣ аз нури моҳ

یکی شعر سیمابی از نور ماه

Барафрӯхта чеҳри моҳ аз паранд

برافروخته چهر ماه از پرند

Дар тиргиш осмон карда банд

در تیرگیش آسمان کرده بند

Чу лавҳи забарҷади сипеҳру зи сим

چو لوح زبرجد سپهر و ز سیم

Ситора бирав нуқта ва моҳ мем

ستاره برو نقطه و ماه میم

Дарин шаби сипаҳбади миёни басти танг

درین شب سپهبد میان بست تنگ

Ҳаме кард бар нури маҳтоби ҷанг

همی کرد بر نور مهتاب جنگ

Пиёдаи ҳамеи тохт ҳар сӯ ки хост

پیاده همی تاخت هر سو که خواست

Киро гурз кин зад дигар брнхост

که را گرز کین زد دگر برنخاست

зи баси сар ки теғаш ҳаме кард пахш

ز بس سر که تیغش همی کرد پخش

Замин кард гулгун ва ма кард Рахш

زمین کرد گلگون و مه کرد رخش

Бдонсони зи гурзаши қазо зор шуд

بدانسان ز گرزش قضا زار شد

Ки аз пои бФтод ва бемор шуд

که از پای بفتاد و بیمار شد

Чунон марги гашт аз синонаш ба дард

چنان مرگ گشت از سنانش به درد

Ки бар хештан низ нафрини бикрад

که بر خویشتن نیز نفرین بکرد

зи душмани саворӣ ба бргстўон

ز دشمن سواری به برگستوان

Ҳамеи тохт монанди кӯҳии равон

همی تاخت مانند کوهی روان

Ҳаме зад чапу рости шамшери тез

همی زد چپ و راست شمشیر تیز

Фиканд андари эрониёни растхез

فکند اندر ایرانیان رستخیز

Сипаҳбад ба зери дарахтӣ ба кин

سپهبد به زیر درختی به کین

Бади устода чун дид ҷуст аз камӣн

بد استاده چون دید جست از کمین

Гирифташ дами аспу барҷои бдошт

گرفتش دم اسپ و برجا بداشت

зи болои сар чун фалохани бгошт

ز بالای سر چون فلاخن بگاشت

Ҳам аз боди бндохти сад гом беш

هم از باد بنداخت صد گام بیش

Дигар саракашонро дроФкнди пеш

دگر سرکشان را درافکند پیش

Сипаҳро з ҳар сӯ пароканда кард

سپه را ز هر سو پراکنده کرد

зи сар ҳар муғокӣ ҷрокндаҳ кард

ز سر هر مغاکی جراکنده کرد

Вази онҷо ба лшгргҳши бозгашт

وز آنجا به لشگرگهش بازگشت

Бросўду бад то шаби андари гузашт

برآسود و بد تا شب اندر گذشت

Чу оҳхти хури теғи заррини з бар

چو آهخت خور تیغ زرین ز بر

Ниҳон кард аз ӯ моҳи симини сипар

نهان کرد از او ماه سیمین سپر

Камарбаст Гаршосб бар ҷангу кин

کمربست گرشاسب بر جنگ و کین

Нишонд аз чиҳил сӯи сипаҳ дар камӣн

نشاند از چهل سو سپه در کمین

Зинои набардии баромади хурӯш

زنای نبردی برآمد خروش

Ғўи кӯс дар лашкари афканди ҷӯш

غو کوس در لشکر افکند جوش

Дамид оташ аз ханҷари обгун

دمید آتش از خنجر آبگون

Чаҳ оташ ки туфи ҷони бадаши дӯди хӯн

چه آتش که تف جان بدش دود خون

Ҳаво шуд чу сўкии зи гирди набард

هوا شد چو سوکی ز گرد نبرد

Замин чун пар аз хӯни тани куштаи мард

زمین چون پر از خون تن کشته مرد

зи баси гирд бар кард гардун чун нил

ز بس گرد بر کرد گردون چون نیل

Ту гуфтӣ ҳаво буд пари зиндаи пел

تو گفتی هوا بود پر زنده پیل

Ҳамаи ишку хартум пелон занад

همه یشک و خرطوم پیلان زند

зи хишти далерону хами каманд

ز خشت دلیران و خم کمند

Чунин гуфт пас паҳлавон бо сипоҳ

چنین گفت پس پهلوان با سپاه

Ки ин беша бадхоҳ дорад паноҳ

که این بیشه بدخواه دارد پناه

Гурезони яке сӯй ҳомӯн кашид

گریزان یکی سوی هامون کشید

Магарашон аз ин беша берун кашид

مگرشان از این بیشه بیرون کشید

Ялони сипаҳ пушт бартофтанд

یلان سپه پشت برتافتند

зи пас душманон тез бишитофтанд

ز پس دشمنان تیز بشتافتند

Пас аз дашт ва ки хайли Эрони замин

پس از دشت و که خیل ایران زمین

Замин кушоданд ногуҳи чиҳил сӯи камӣн

زمین گشادند ناگه چهل سو کمین

Гирифтандашон дар миёни пеш ва пас

گرفتندشان در میان پیش و پس

Аз эшон намонданд бисёр кас

از ایشان نماندند بسیار کس

Чаҳ бар марди асп ва чаҳ бар аспи мард

چه بر مرد اسپ و چه بر اسپ مرد

Бади афтода ҳар ҷои пари хӯну гирд

بد افتاده هر جای پر خون و گرد

Ҳамаи дили хадангу ҳамаи мағзи хок

همه دل خدنگ و همه مغز خاک

Ҳамаи коми хӯну ҳамаи ҷомаи пок

همه کام خون و همه جامه پاک

Яке дръ дар бар сар аз гурзи паст

یکی درع در بر سر از گرز پست

Якеро сари афтодаи ханҷар ба даст

یکی را سر افتاده خنجر به دست

Бикуштанд чандон ки натавон шимурд

بکشتند چندان که نتوان شمرد

Гирифтани дигари бузургону хирад

گرفتن دیگر بزرگان و خرد

Гирифтори гашти онкии солор буд

گرفتار گشت آنکه سالار بود

Чу дидаш ҳамон гуҳи сипаҳдори зуд

چو دیدش همان گه سپهدار زود

Бияфканад бинӣ ва ду гӯши мард

بیفکند بینی و دو گوش مرد

Ба даҳ ҷои пешониаш доғ кард

به ده جای پیشانی اش داغ کرد

Бадв гуфт рӯ ҳамчунин роҳҷўӣ

بدو گفت رو همچنین راهجوی

зи ман ҳар чаҳ дидӣ ба шоҳат бигӯӣ

ز من هر چه دیدی به شاهت بگوی

Ба ту ин бадиҳо ки кардам дуруст

به تو این بدی ها که کردم درست

Мукофоти он бади сухан ҳои туаст

مکافات آن بد سخن های توست

Бидон гӯнаи солори зору табоҳ

بدان گونه سالار زار و تباه

Ҳаме шуд диҳии пеш аш омад ба роҳ

همی شد دهی پیش اش آمد به راه

Яке перзан дид полизбон

یکی پیرزن دید پالیزبان

Азуи хост то бошадаш мизбон

ازو خواست تا باشدش میزبان

Зан пер нашнохт ӯро ва гуфт

زن پیر نشناخت او را و گفت

Агар хӯрд хоҳӣ ва ҷой наҳуфт

اگر خورد خواهی و جای نهفت

Гузорат наёрам ки руз кун шёр

گزارت نیارم که رز کن شیار

Нагӯям ки хоковар андари кўор

نگویم که خاک آور اندر کوار

Замонии бад-ӣни доси гандуми дарав

زمانی بدین داس گندم درو

Бикун поки полезам аз хору ху

بکن پاک پالیزم از خار و خو

Чунон кард ҳар чанд солор буд

چنان کرد هر چند سالار بود

Ки бади гснаҳу сахти ноҳор буд

که بد گسنه و سخت ناهار بود

Сабки ҷусти кадбонуии гандаи пер

سبک جست کدبانوی گنده پیر

Ба ҳам нону хурмо ва кашкину шер

به هم نان و خرما و کشکین و شیر

Бпхт ва биоварад пешаши ниҳод

بپخت و بیاورد پیشش نهاد

Бихӯрад ва бар шоҳ шуд бомдод

بخورد و بر شاه شد بامداد

Ман инак чунинам зи пешати бпоӣ

من اینک چنین ام ز پیشت بپای

На ҳуш ва на гӯш ва на бинии биҷой

نه هوش و نه گوش و نه بینی بجای

Вагар бозпурсии зи дигари касон

و گر بازپرسی ز دیگر کسان

Бихӯраданд даии мағзашони каркасон

بخوردند دی مغزشان کرکسان

Шаҳ аз ғам дар кӣнаро боз кард

شه از غم در کینه را باز کرد

Дигар раҳи сипаҳи размро соз кард

دگر ره سپه رزم را ساز کرد