Вази он сӯи ҷаҳони паҳлавон бо сипоҳ
وز آن سو جهان پهلوان با سپاه
Биомд ба як манзилии кӣнаи хоҳ
بیآمد به یک منزلی کینه خواه
Ба хайма бапушед рӯй замин
به خیمه بپوشید روی زمین
Дабири нависандаро гуфт ҳин
دبیر نویسنده را گفت هین
Гушой аз хирад бо сари хомаи роз
گشای از خرد با سر خامه راز
Ба аФриқӣ аз ман яке номаи соз
به افریقی از من یکی نامه ساز
Суханҳо дурушти ор аз андоза беш
سخن ها درشت آر از اندازه بیش
Бихонаш ба фармони камарбастаи пеш
بخوانش به فرمان کمربسته پیش
Нависанда кард аз сухани растхез
نویسنده کرد از سخن رستخیز
Ба ангушти мари хомаро гуфт хез
به انگشت مر خامه را گفت خیز
Шуд он хома чун каши бутии дилпазир
شد آن خامه چون کش بتی دلپذیر
Парастандаи дасти чобуки дабир
پرستنده دست چابک دبیر
зи дидаи ҳамеи рехти борони машк
ز دیده همی ریخت باران مشک
Ба мижгон ҳаме рафт кофури хушк
به مژگان همی رفت کافور خشک
Гуҳӣ шуд сӯии хонаи обнӯс
گهی شد سوی خانه آبنوس
Гуҳӣ рӯй симин замин дод бӯс
گهی روی سیمین زمین داد بوس
Нахуст аз сухани номи яздони нигошт
نخست از سخن نام یزدان نگاشت
Ки гашти замон бар ду гӯнаи бдошт
که گشت زمان بر دو گونه بداشت
Саранҷоми гетӣ дар оғози баст
سرانجام گیتی در آغاز بست
Равонро ба боди равони бозбст
روان را به باد روان بازبست
Хами чархи ҷои хур ва моҳ кард
خم چرخ جای خور و ماه کرد
Замини гавҳаронро гиреҳ гоҳ кард
زمین گوهران را گره گاه کرد
Дигар гуфт заҳҳоки шоҳи ҷаҳон
دگر گفت ضحاک شاه جهان
Шунидаст кирдорати андари ниҳон
شنیدست کردارت اندر نهان
Ки ху бар баду ҷанг ва хӯн карда Эй
که خو بر بد و جنگ و خون کرده ای
зи банди хиради сар бурун карда Эй
ز بند خرد سر برون کرده ای
Маро Маркаш хондӣу бдсршт
مرا مارکش خواندی و بدسرشت
Варои номи барадӣ ба дашноми зишт
ورا نام بردی به دشنام زشت
Шудӣ саркаш айдун ки чун аҳриман
شدی سرکش ایدون که چون اهرمن
Набинӣ ҳамеи кас бар аз хештан
نبینی همی کس بر از خویشتن
Кунун комдми размро хостӣ
کنون کآمدم رزم را خاستی
Ҷуз он дидӣ охир ки худ хостӣ
جز آن دیدی آخر که خود خواستی
Ба чунин сипаҳи размсозӣ ҳаме
به چونین سپه رزم سازی همی
Ба зӯри тани хеши нозии ҳаме
به زور تن خویش نازی همی
з кажӣ нашуд рости кор касе
ز کژی نشد راست کار کسی
Ба номӯс растан нишоед басӣ
به ناموس رستن نشاید بسی
Нигаҳ кун ки бар мнҳроси далер
نگه کن که بر منهراس دلیر
Чаҳ оварадам аз гурзу бозуии чир
چه آوردم از گرز و بازوی چیر
ГрФтмш танҳо чу ҷанги омадам
گرفتمش تنها چو جنگ آمدم
Ки дар ҷангаш аз ёри нанги амдм
که در جنگش از یار ننگ امدم
Ҳамаи кишвари рӯм то буми ҳинд
همه کشور روم تا بوم هند
Ба ҳам бар задам то ба дарёии санад
به هم بر زدم تا به دریای سند
На кас дид ёраст брзи маро
نه کس دید یارست برز مرا
На бартофт ки боди гурзи маро
نه برتافت که باد گرز مرا
Кунун гар нагирӣ раҳи кеҳтарӣ
کنون گر نگیری ره کهتری
Ниёе бар шаҳ ба Фрмонбрӣ
نیایی بر شه به فرمانبری
Ба хоки орм аз моҳи гоҳи туро
به خاک آرم از ماه گاه ترا
Барандозами ин боргоҳи туро
براندازم این بارگاه ترا
Танати пеши чанголи шерон барам
تنت پیش چنگال شیران برم
Сарат бар синони сӯии Эрон барам
سرت بر سنان سوی ایران برم
Ба қртос бар шуд парокандаи ҳарф
به قرطاس بر شد پراکنده حرف
Басони сафи моғ бар сӯии барф
بسان صف ماغ بر سوی برف
Чу номаи зи хома ба поён расед
چو نامه ز خامه به پایان رسید
Сипаҳбади фиристодае баргузед
سپهبد فرستاده ای برگزید
Дигар дод чанде паёми дурушт
دگر داد چندی پیام درشت
Фиристодаи пӯяндаи нома ба мушт
فرستاده پوینده نامه به مشت
Чу омад ба назд шаҳи қирвон
چو آمد به نزد شه قیروان
Варо дид хандону равшани равон
ورا دید خندان و روشن روان
Дар айвонӣ аз дар тобон чу ҳўр
در ایوانی از در تابان چو هور
Замини ҷазаъу девори зару булӯр
زمین جزع و دیوار زر و بلور
Ду сад конгресси гардиши афрошта
دو صد کنگره گردش افراشته
Ба ёқӯт ва дар поки бнгоштаҳ
به یاقوت و در پاک بنگاشته
Баробараши як сафаи дигари зи зар
برابرش یک صفه دیگر ز زر
Замини симу бомаши зи ҷазаъу гуҳар
زمین سیم و بامش ز جزع و گهر
Чиҳил тахти заррини дарави шоҳвор
چهل تخت زرین درو شاهوار
Чаҳ аз зараши поя чаҳ аз зар нигор
چه از زرش پایه چه از زر نگار
Майонаш сутуни чори бФрохтаҳ
میانش ستون چار بفراخته
Сипеду бунафш аз гуҳари сохта
سپید و بنفش از گهر ساخته
Чунон ҳар сутунӣ ки аз рангу тоб
چنان هر ستونی که از رنگ و تاب
Гирифтӣ зи дидор ӯ дидаи об
گرفتی ز دیدار او دیده آب
Маин масҷиди қирвонро кунун
مهین مسجد قیروان را کنون
Бимонадаст гӯйанд аз он ду сутун
بماندست گویند از آن دو ستون
Наҳуфта ба зарбафти чинии тароз
نهفته به زربفت چینی طراز
Гшоиндшони рӯзи одинаи боз
گشایندشان روز آدینه باز
БроФрози Тахтии зи зар буд шоҳ
برافراز تختی ز زر بود شاه
Ба кафи гурз ва бар сари зи гавҳари кулоҳ
به کف گرز و بر سر ز گوهر کلاه
Фириста чу боист нома бидод
فرسته چو بایست نامه بداد
Нависанда бар шаҳ ҳаме кард ёд
نویسنده بر شه همی کرد یاد
Ба чавгони фарҳанги пери куҳан
به چوگان فرهنگ پیر کهن
Ба майдони дроФкнди гӯии сухан
به میدان درافکند گوی سخن
Бигуфт ончӣ буд аз паёми дурушт
بگفت آنچه بود از پیام درشت
Ту гуфтӣ ки шамшер дорад ба мушт
تو گفتی که شمشیر دارد به مشت
Барафрӯхт аФриқӣ аз кину хашм
برافروخت افریقی از کین و خشم
Бипардохт дил бар фириста зи чашм
بپرداخت دل بر فرسته ز چشم
Бифармуд то даст силӣ кунанд
بفرمود تا دست سیلی کنند
Ба силии қФогҳш нилӣ кунанд
به سیلی قفاگهش نیلی کنند
Дурудаши самани барги перии зи бен
درودش سمن برگ پیری ز بن
Бурид аз даҳонаш дарахти сухан
برید از دهانش درخت سخن
Ба хорӣу дашном ва захмаш баранд
به خواری و دشنام و زخمش براند
Ду солор будаш з лашкар бихонад
دو سالار بودش ز لشکر بخواند
Ду раҳи сад ҳазор аз далерони хеш
دو ره صد هزار از دلیران خویش
Бадишони супурд ва фиристод пеш
بدیشان سپرد و فرستاد پیش
Фириста бар паҳлавон шуд пагоҳ
فرسته بر پهلوان شد پگاه
Хабар додаш аз кори шоҳу сипоҳ
خبر دادش از کار شاه و سپاه
зи кӣна ба хӯни паҳлавони шасти чанг
ز کینه به خون پهلوان شست چنگ
Сабк бо сипаҳ шудпазира ба ҷанг
سبک با سپه شد پذیره به جنگ
Ду лашкари баробар чу саф сохтанд
دو لشکر برابر چو صف ساختند
Дирафш аз бар ма барафрохтанад
درفش از بر مه برافراختند
Шуд аз муҳра бар меҳри гардуни хурӯш
شد از مهره بر مهر گردون خروش
Дам ноӣ дар гетии афканди ҷӯш
دم نای در گیتی افکند جوش
Замин бо ма аз гирди анбози гашт
زمین با مه از گرد انباز گشت
зи ховари зи баси бими хури бозгашт
ز خاور ز بس بیم خور بازگشت
Шуд аз саҳми печони наҳанги андари об
شد از سهم پیچان نهنگ اندر آب
Ба ки бачаи бгзошти парони уқоб
به که بچه بگذاشت پران عقاب
Ду лашкар ба як раҳ ба ҳам бар заданд
دو لشکر به یک ره به هم بر زدند
Гуҳии гурзи кини гоҳ ханҷар заданд
گهی گرز کین گاه خنجر زدند
зи баси куштаи чархи анба ҷон гирифт
ز بس کشته چرخ انبه جان گرفت
зи баси хӯни дили хора марҷон гирифт
ز بس خون دل خاره مرجان گرفت
зи гардони ховари саворӣ чун абр
ز گردان خاور سواری چون ابر
Буруни тохт бо хишт ва бо худу габр
برون تاخت با خشت و با خود و گبر
Сафи хайли Эрон пароканда кард
صف خیل ایران پراکنده کرد
Куҷои тохти ҳомӯн пурафканда кард
کجا تاخت هامون پرافکنده کرد
Чу омад бар паҳлавони сипоҳ
چو آمد بر پهلوان سپاه
Варо дид бар пел дар қалбгоҳ
ورا دید بر پیل در قلبگاه
Бар ӯ хиштӣ аз гирди бндохти тафт
بر او خشتی از گرد بنداخت تفت
Ту гуфтӣ ситораи з гардун бирафт
تو گفتی ستاره ز گردون برفت
Наомад газандӣ ба гирди далер
نیامد گزندی به گرد دلیر
Ҳам он гуҳи зи пели жёни ҷусти зер
هم آن گه ز پیل ژیان جست زیر
Гиребонаш бо дасту ханҷар ба мушт
گریبانش با دست و خنجر به مشت
Гирифту зи зин бар замин зад бикушт
گرفت و ز زین بر زمین زد بکشت
Ҳам аз ҷои тан бар сипаҳ барфаканд
هم از جای تن بر سپه برفکند
Ҳамаи шебу болои тан ва сар фиканд
همه شیب و بالا تن و سر فکند
Бад-ӣни даст найза бидон теғи тез
بدین دست نیزه بدان تیغ تیز
Ба ҳар ду ҳамеи ҷусти разму ситез
به هر دو همی جست رزم و ستیز
Ба найзаи зи пел ва ба ханҷари зи зин
به نیزه ز پیل و به خنجر ز زین
Ялонро ҳаме зад нигун бар замин
یلان را همی زد نگون بر زمین
Ду солори аФриқӣ аз ҷанг ӯ
دو سالار افریقی از جنگ او
Бимонаданд бечора дар чанг ӯ
بماندند بیچاره در چنگ او
Сипаҳ низ тарсндаи гаштанди пок
سپه نیز ترسنده گشتند پاک
зи хӯни ҳамчу шингарф шуд рӯй хок
ز خون همچو شنگرف شد روی خاک
Яке зони ду солори ҳушёртар
یکی زآن دو سالار هشیارتر
Хирадмандтар буд бедор тар
خردمند تر بود بیدار تر
Ба дил гуфт каз шоҳ шуд тоҷу тахт
به دل گفت کز شاه شد تاج و تخت
Ҳамин паҳлавонаст пирӯзи бахт
همین پهلوانست پیروز بخت
Кунун пеш аз ин кин кшФтаҳи сипоҳ
کنون پیش از این کاین کشفته سپاه
Шикасти орад ва кор гардад табоҳ
شکست آرد و کار گردد تباه
Бар паҳлавон рафт бояд маро
بر پهلوان رفت باید مرا
Каз ӯ ҳар чаҳ хоҳам барояд маро
کز او هر چه خواهم برآید مرا
Ҳар он ков ба ҳар кор бинад зи пеш
هر آن کاو به هر کار بیند ز پیش
Пушаймон нагардад зи кирдори хеш
پشیمان نگردد ز کردار خویش
Бтар корро чора бояд гузид
بتر کار را چاره باید گزید
Ки осонтарин чора ояд падед
که آسان ترین چاره آید پدید
Сабк бо тании сад сарони сипоҳ
سبک با تنی صد سران سپاه
Бар паҳлавон рафт зинҳори хоҳ
بر پهلوان رفت زنهار خواه
Басӣ чиз додаш ҷаҳони паҳлавон
بسی چیز دادش جهان پهلوان
Пазируфти шоҳяш бар қирвон
پذیرفت شاهیش بر قیروان
Ҳамон гуҳ ба кин бо сипаҳи ҳамлаи барад
همان گه به کین با سپه حمله برد
Ҳар он кас ки буд аз далерони гирд
هر آن کس که بود از دلیران گرد
зи куштаи чунон гашти болоу паст
ز کشته چنان گشت بالا و پست
Ки ҳомӯни зи марказ фурӯтар нишаст
که هامون ز مرکز فروتر نشست
Ба қалби онкии солори бад кушта шуд
به قلب آنکه سالار بد کشته شد
Бидонадяшро бахт баргашта шуд
بداندیش را بخت برگشته شد
Саворон буриданд бар гстўон
سواران بریدند برگستوان
Фиканданд хуфтону ханҷари гарон
فکندند خفتان و خنجر گران
Яке хости зинҳор ва дигар гурехт
یکی خواست زنهار و دیگر گریخت
Диловари зи бади дил фузунтар гурехт
دلاور ز بد دل فزونتر گریخت
Чунин то дар қирвони зи асбу мард
چنین تا در قیروان ز اسب و مرد
Ҳамаи куштаи бади роҳи пари хӯну гирд
همه کشته بد راه پر خون و گرد
зи баси хӯн ки ҳар ҷои пошида буд
ز بس خون که هر جای پاشیده بود
Замини ҳамчу рӯй харошида буд
زمین همچو روی خراشیده بود
Чу оварад чарх аз ситораи сипоҳ
چو آورد چرخ از ستاره سپاه
Шаб қиргўн шуд грўси сиёҳ
شب قیرگون شد گروس سیاه
Маи андари камони баради симини сипар
مه اندر کمان برد سیمین سپر
Миёни басти ҷавзо ба заррини камар
میان بست جوزا به زرین کمر
Сипаҳбад бар марзи шаҳри вдўд
سپهبد بر مرز شهر ودود
Бузади хайма то лашгар омад фурӯд
بزد خیمه تا لشگر آمد فرود
Бар аФриқӣ аз ғами ҷаҳон танг шуд
بر افریقی از غم جهان تنگ شد
Дигар раҳи сӯии чора ҷанг шуд
دگر ره سوی چاره جنگ شد
Ҳамаи шаб ба кори сипаҳи сохтан
همه شب به کار سپه ساختن
Напардохт аз ганҷи пардохтан
نپرداخت از گنج پرداختن