Чу бар тираи шеъри шаби дайри боз

چو بر تیره شعر شب دیر باز

Сипеда кашид аз сипедии тароз

سپیده کشید از سپیدی طراز

Фурӯи шасти хури таҳтаи ложвард

فرو شست خور تخته لاژورد

зи симини нқтҳо ба зари оби зард

ز سیمین نقطها به زر آب زرد

Ба дашт омад аз қирвони лашкарӣ

به دشت آمد از قیروان لشکری

Ки бигирифт аз анбӯҳашони кишварӣ

که بگرفت از انبوهشان کشوری

Сипоҳӣ чу ошуфтаи пелони маст

سپاهی چو آشفته پیلان مست

Ҳамаи найзау теғу ханҷар ба даст

همه نیزه و تیغ و خنجر به دست

Гирифтаи сипарҳо зи чарми наҳанг

گرفته سپرها ز چرم نهنگ

БроФкндаҳи бргстўони паланг

برافکنده برگستوان پلنگ

Бпўшидаҳи ҷавшани сарони сипоҳ

بپوشیده جوشن سران سپاه

зи моҳии пашизаи сипеду сиёҳ

ز ماهی پشیزه سپید و سیاه

Яке баҳра хуфтон зи кимхти крг

یکی بهره خفتان ز کیمخت کرگ

Ҳам аз муҳраи моҳёни худу трг

هم از مهرهٔ ماهیان خود و ترگ

Ду лашкари бромихт аз чапу рост

دو لشکر برآمیخت از چپ و راست

Даҳу гири пархоши ҷӯёни бхост

ده و گیر پرخاش جویان بخاست

з ҳар сӯи ҳамеи кӯс заррин заданд

ز هر سو همی کوس زرین زدند

Ду срнои рӯйин ва срғин заданд

دو سرنای رویین و سرغین زدند

Пар аз ранг ёқӯт шуд чеҳри теғ

پر از رنگ یاقوت شد چهر تیغ

Пар аз ашк алмос шуд чашми меғ

پر از اشک الماس شد چشم میغ

Ҳавои пардае гашт чун қӣри тор

هوا پرده‌ای گشت چون قیر تار

зи хишти андрўи пуд ва аз тири тор

ز خشت اندرو پود و از تیر تار

зи наъраи тпони гашт бар чархи ҳўр

ز نعره طپان گشت بر چرخ هور

Ба дигари ҷаҳон ҷунбиш афтоду шӯр

به دیگر جهان جنبش افتاد و شور

Хами чархҳо пок бар ҳам шикаст

خم چرخ‌ها پاک بر هم شکست

Дили кӯҳу ҳомӯн ба ҳам дар нишаст

دل کوه و هامون به هم در نشست

зи баси хӯн равон гашта ҳар сӯ ба таг

ز بس خون روان گشته هر سو به تگ

Замин чун ҷигари ҷӯй ҳо гашта раг

زمین چون جگر جوی‌ها گشته رگ

з бар мағзи кӯбандаи купол буд

ز بر مغز کوبنده کوپال بود

Ба зер аз ялон бар сару бол буд

به زیر از یلان بر سر و بال بود

Шудаи гирд чун зангӣ бе дареғ

شده گرد چون زنگی بی دریغ

з хӯн гашта гирёну хандони зи теғ

ز خون گشته گریان و خندان ز تیغ

Аз он кин ба дарёи даруни моҳён

از آن کین به دریا درون ماهیان

Ҳаме кушта хӯрданд то моҳён

همی کشته خوردند تا ماهیان

Се рӯзи ин чунин буд хӯни рехтан

سه روز اینچنین بود خون ریختن

Бимонаданд гардон аз овихтан

بماندند گردان از آویختن

На касро бади оромиш аз ҷангу тоб

نه کس را بد آرامش از جنگ و تاب

На дар мағзи ҳуш ва на дар дидаи хоб

نه در مغز هوش و نه در دیده خواب

Каф аз захми судаи миён аз камар

کف از زخم سوده میان از کمر

Дил аз ҷони сутӯҳи омадаи тани зи сар

دل از جان ستوه آمده تن ز سر

Шуд оканда бар мард хуфтон зи гирд

شد آکنده بر مرد خفتان ز گرد

зи хуии дръ ҳо гашта зангор хӯрд

ز خوی درع‌ها گشته زنگار خَورد

зи баси ҷӯши пайкору ранҷу наҳиф

ز بس جوش پیکار و رنج و نهیب

Намонад он замони паҳлавонро шикеб

نماند آن زمان پهلوان را شکیب

Миёни ду саф бо камону каманд

میان دو صف با کمان و کمند

Буруни тохт бар зиндаи пелии баланд

برون تاخت بر زنده پیلی بلند

Ба зер андараш гуфтӣ он пели маст

به زیر اندرش گفتی آن پیل مست

Сипаҳи каши дизӣ буд пӯлоди баст

سپه کش دزی بود پولاد بست

Дизӣ бар сари чори пӯёни сутун

دزی بر سر چار پویان ستون

зи даргоҳи дизи аждаҳоеи нигун

ز درگاه دز اژدهایی نگون

Басон киӣ ҷонвари тизпўӣ

بسان کهی جانور تیزپوی

Чу кӯҳии хурӯшандаи кӯҳӣ бар ӯй

چو کوهی خروشنده کوهی بر اوی

Дадаши хишту нахчири мардони ҷанг

ددش خشت و نخچیر مردان جنگ

Гёҳоши жўпини уқобаши хаданг

گیاهاش ژوپین عقابش خدنگ

зи кФкши ҳамеи ҷӯш бар моҳ шуд

ز کفکش همی جوش بر ماه شد

Замин ҳар куҷо гом зад чоҳ шуд

زمین هر کجا گام زد چاه شد

Сипаҳдор бо аждҳоФши дирафш

سپهدار با اژدهافش درفش

Баров карда аз гирди гетии бунафш

براو کرده از گرد گیتی بنفش

Ба аФриқии андари замони тарҷумон

به افریقی اندر زمان ترجمان

Фиристод ва гуфт эй бади бадгумон

فرستاد و گفت ای بد بدگمان

Агар ҳаст чархи равони ёварат

اگر هست چرخ روان یاورت

Фириштаи ҳамаи осмон аз ?бирт

فرشته همه آسمان از برت

Замини ганҷи дорӣу дарёи паноҳ

زمین گنج داری و دریا پناه

Замонаи раҳеу ситораи сипоҳ

زمانه رهی و ستاره سپاه

Дарахтон шавандат далерони ҷанг

درختان شوندت دلیران جنگ

Ҳамаи баргашон теғ гардад ба чанг

همه برگشان تیغ گردد به چنگ

Шавад кӯҳ хуфтону хуршеди трг

شود کوه خفتان و خورشید ترگ

Кунад ёрии теғу хишти ту марг

کند یاری تیغ و خشت تو مرگ

Бикӯбам ба гурзи гарони сарати паст

بکوبم به گُرز گران سرت پست

Кунам Рахш аз хӯн бирав теғу даст

کنم رخش از خون برو تیغ و دست

Наярзӣ ту ва ҳар чаҳ лашкарати пок

نیرزی تو و هر چه لشکرت پاک

Бар захми гурзам ба як мушти хок

بَرِ زخم گُرزَم به یک مشت خاک

Ба яздон гуноҳят будаст сахт

به یزدان گناهیت بوده‌ست سخت

Кати имрӯзи пеши ман афканди бахт

کت امروز پیش من افکند بخت

Ба зинҳори пеши ойу фармони параст

به زنهار پیش آی و فرمان پرست

Ки то пеши шоҳат барам бастаи даст

که تا پیش شاهت برم بسته دست

Ва гарна биё ҳар ду аз ному нанг

وگرنه بیا هر دو از نام و ننگ

Бакӯшем пеши ду лашкар ба ҷанг

بکوشیم پیش دو لشکر به جنگ

Бубинем то бар ки сахтӣ буд

ببینیم تا بر که سختی بود

Киро зосмони чирбхтӣ буд

که را زآسمان چیربختی بود

Набояд магар низ хӯни рехтан

نباید مگر نیز خون ریختن

Раҳанд ин ду лашкар аз овихтан

رهند این دو لشکر از آویختن

Дижам гуфташ аФриқии ҷангҷӯӣ

دژم گفتش افریقی جنگجوی

Ки рӯи хираи сари паҳлавонро бигӯӣ

که رو خیره سر پهلوان را بگوی

Ту муштӣ нахурдӣ зи мушти ту беш

تو مشتی نخوردی ز مشت تو بیش

Ҳамон зон гарон оядат мушти хеш

همان زان گران آیدت مشت خویش

Ҷавони каш буд Зуҳрау зӯри тан

جوان کش بود زهره و زور تن

Набинад касе бартар аз хештан

نبیند کسی برتر از خویشتن

Ба Марии бсбоси девии нижанд

به ماری بَسباس دیوی نژند

Чаҳ ҷӯии бузургӣу номи баланд

چه جویی بزرگی و نام بلند

Ки танҳо чу ханҷар ба чанг оядам

که تنها چو خنجر به چنگ آیدم

зи сад чун ту дар ҷанг нанг оядам

ز صد چون تو در جنگ ننگ آیدم

Ба кин бар замон пишдстӣ кунам

به کین بر زمان پیشدستی کنم

Ба як даст бо пел кстӣ кунам

به یک دست با پیل کستی کنم

Агар танат дарёст вари кӯҳи брз

اگر تنت دریاست ور کوهِ بُرز

Бисӯзам ба теғу бадарам ба гурз

بسوزم به تیغ و بدرم به گُرز

Ту панҷаи тан аз лашкарат бар гузин

تو پنجه تن از لشکرت برگزین

Ман аз лашкари хештан ҳамчунин

من از لشکر خویشتن همچنین

Бубинем то дар сафи корзор

ببینیم تا در صف کارزار

Крои зини ду лашкар буд кори зор

کرا زین دو لشکر بود کار زار

Чу эшон з ҳам мебароранд гирд

چو ایشان ز هم می‌برآرند گرد

Ман ва ту шавем он гуҳии ҳам набард

من و تو شویم آن گهی هم نبرد

Бигуфтанд ва ҳар ду зи лашкар чу шер

بگفتند و هر دو ز لشکر چو شیر

Гузиданд панҷоҳ гирди далер

گزیدند پنجاه گرد دلیر

Ба даҳ ҷой кӯшиш барангехтанд

به ده جای کوشش برانگیختند

Баҳами панҷ панҷ андар овехтанд

به هم پنج پنج اندر آویختند

Ҳам оварад сӯй ҳам оварад шуд

هم آورد سوی هم آورد شد

Дару дашт бар чарх новирд шуд

در و دشت بر چرخ ناورد شد

Гуҳи ин ҷусти кину гуҳ ин гуфт ном

گه این جست کین و گه این گفت نام

Гуҳи он теғ бар кафи гуҳи он хами хом

گه آن تیغ بر کف گه آن خم خام

Ҳавои пари туфи хишт ва шамшер шуд

هوا پر تف خشت و شمشیر شد

Дили реги ташнаи зи хӯн сайр шуд

دل ریگ تشنه ز خون سیر شد

Ба кам як замони андари овардгоҳ

به کم یک زمان اندر آوردگاه

Бади афканда ҳар сӯи яке кӣнаи хоҳ

بُد افکنده هر سو یکی کینه خواه

Ба сар бар шудаи хоку хӯни худу трг

به سر بر شده خاک و خون خود و ترگ

Ба каф теғашон гашта маншури марг

به کف تیغشان گشته منشور مرگ

Чу аз нима хам ёфт болои рӯз

چو از نیمه خم یافت بالای روز

Ба ховар шитобид гетӣ фурӯз

به خاور شتابید گیتی فروز

зи хайл Фриқӣ набад мондаи кас

ز خیل فریقی نبد مانده کس

Яке буд аз эрониёни куштаи бас

یکی بود از ایرانیان کشته بس

Хурӯш дароӣу ғў ноӣу кӯс

خروش درای و غو نای و کوس

Баромади зи эрониёни брФсўс

برآمد ز ایرانیان بر فسوس

Шаҳи қирвони рухи пар аз ранг шуд

شه قیروان رخ پر از رنگ شد

Аз афсӯси Гаршосб дилтанг шуд

از افسوس گرشاسب دلتنگ شد

Хурӯшед кокнўни маро ва турост

خروشید کاکنون مرا و تراست

Ба наздик ӯ тохт аз қалби рост

به نزدیک او تاخت از قلب راست

Яке хишти шоҳин зу морпеч

یکی خشت شاهی پر ماز و پیچ

Ба каф дошт каз печи носуди ҳеҷ

به کف داشت کز پیچ ناسود هیچ

Бузад бар сари пелу бргоштш

بزد بر سر پیل و برگاشتش

Бар ин гӯшу зи он гӯши бгзоштш

بر این گوش و زآن گوش بگذاشتش

Задаш дайгарӣ бар қафои ногаҳон

زدش دیگری بر قفا ناگهان

Ки рстш чу дандони бурун аз даҳон

که رستش چو دندان برون از دهان

Хурӯшии бузади пелу бФтоди паст

خروشی بزد پیل و بفتاد پست

Сабки паҳлавони ҷусту бФрохти даст

سبک پهلوان جَست و بفراخت دست

Чунон кӯфт бар сараши гурз аз камӣн

چنان کوفت بر سرش گُرز از کمین

Ки зераш билразед нимӣ замин

که زیرش بلرزید نیمی زمین

Бромихти мағзаш ба хӯн ва ба хок

برآمیخت مغزش به خون و به خاک

Сипаҳ рӯй бргошт аз ҷанги пок

سپه روی برگاشت از جنگ پاک

Гурезон чунон шуд дар он гирди гирд

گریزان چنان شد در آن گرد گرد

Каз анбаи ҳамеи мард бар марди мард

کز انبه همی مَرد بر مَرد مرد

Чу шабро даванда наванд сиёҳ

چو شب را دونده نوند سیاه

Ҳама тан шуд аблақи зи тобандаи моҳ

همه تن شد ابلق ز تابنده ماه

Ҳамаи дашт бад равад хӯн тохта

همه دشت بد رود خون تاخته

Силеҳу дирафшу срондохтаҳ

سلیح و درفش و سر انداخته

Касе раст ков шуд ба шаҳри андарун

کسی رست کاو شد به شهر اندرون

Дигар кушта шуд онкӣ монад аз бурун

دگر کشته شد آنکه ماند از برون

Силеҳу салб ҳар чаҳ бар дашту кӯҳ

سلیح و سلب هر چه بر دشت و کوه

Бади афканда аз хайли ховари гуруҳ

بد افکنده از خیل خاور گروه

Ҳама барграфтанд Эрони сипоҳ

همه برگرفتند ایران سپاه

Каси андар шумориш надонист роҳ

کس اندر شمارش ندانست راه

Чунинасту зингўнаҳ то бад басаст

چنینست و زینگونه تا بد بسست

Зиён касе суд дигар касаст

زیان کسی سود دیگر کسست

Яке то наёбади ғами рафтаи чиз

یکی تا نیابد غم رفته چیز

Бидон ҳам нагардад яке шод низ

بدان هم نگردد یکی شاد نیز

Замин то ба ҷое науфтад муғок

زمین تا به جایی نیفتد مغاک

Дигар ҷой боло нагирад зи хок

دگر جای بالا نگیرد ز خاک

Сипаҳдор аз он пас бар шаҳри танг

سپهدار از آن پس بر شهر تنگ

Ҳаме буд се рӯзу номад ба ҷанг

همی بود سه روز و نامد به جنگ

Чаҳорум чу зад гунбади ложвард

چهارم چو زد گنبد لاژورد

Ба кҳсор бар чатри дебои зард

به کهسار بر چتر دیبای زرد

Ба зории бузургони он буму шаҳр

به زاری بزرگان آن بوم و شهر

Бирафтанд назд сипаҳбади ду баҳр

برفتند نزد سپهبد دو بهر

Кафан дар бару бараҳнаи пойу сар

کفن در بر و برهنه پای و سر

Яке кӯдаки хирад ҳар як ба бар

یکی کودک خرد هر یک به بر

Вагар гӯнаи гаван ҳадя оростанд

وگر گونه‌گون هدیه آراستند

Ваз ӯ пӯзиш бекарон хостанд

وز او پوزش بی کران خواستند

Ки аФриқӣ ар гум шуд аз ройу роҳ

که افریقی ار گم شد از رای و راه

з бадбахтӣ оварад бар худ сипоҳ

ز بدبختی آورد بر خود سپاه

Ситам карда бар мо ва бар ҷони хеш

ستم کرده بر ما و بر جان خویش

Кунун ҳар чаҳ кард аз бад омадаш пеш

کنون هر چه کرد از بد آمدش پیش

Агар зод мардӣ кунад паҳлавон

اگر زاد مردی کند پهلوان

Бубахшад ба мо бе гуноҳони равон

ببخشد به ما بی گناهان روان

Вар афканд хоҳад сари мо зи тан

ور افکند خواهد سر ما ز تن

Шудем инак аз пешаши андари кафан

شدیم اینک از پیشش اندر کفن

Вази ин кӯдаконгар дилаши кӣнаи ҷӯй

وز این کودکان گر دلش کینه جوی

Бабрем сарашони ҳамаи пеши ӯй

ببریم سرشان همه پیش اوی

Сипаҳбад ба ҷон эминӣ додашон

سپهبد به جان ایمنی دادشان

Сӯии хона дилхуш фиристодашон

سوی خانه دلخوش فرستادشان

Пас он гирди солорро хонд пеш

پس آن گرد سالار را خواند پیش

Ки пзрФтаҳ будаш ба зинҳори хеш

که پذرفته بودش به زنهار خویش

Варо кард бар қирвони шаҳриёр

ورا کرد بر قیروان شهریار

Ба шодӣ шудандаш ҳамаи шаҳри ёр

به شادی شدندش همه شهر یار

Нисору гуҳари рехташ ҳар касе

نثار و گهر ریختش هر کسی

з ҳар гӯнаи бурданди ҳадяи басӣ

ز هر گونه بردند هدیه بسی

Аз он пас ки солори бади шоҳи гашт

از آن پس که سالار بد شاه گشت

Баланди афсараш ҳамбар моҳи гашт

بلند افسرش همبر ماه گشت

Ҷаҳонро чунин пой бозӣ басаст

جهان را چنین پای بازی بسست

з ҳар ранги найранг созӣ басаст

ز هر رنگ نیرنگ سازی بسست

Якеро зи моҳии расонад ба моҳ

یکی را ز ماهی رساند به ماه

Якеро змоаҳи андари орад ба чоҳ

یکی را ز ماه اندر آرد به چاه

Яке чизи гирди орад аз ҳар дарӣ

یکی چیز گرد آرد از هر دری

Кашад ранҷ ва осон хӯрд дайгарӣ

کشد رنج و  آسان خورد دیگری

На зу шояд эмини бадани рӯзи ноз

نه زو شاید ایمن بدن روز ناز

На навмеди гаштан ба рӯзи ниёз

نه نومید گشتن به روز نیاز

Басои кас ки сад соларо кори пеш

بسا کس که صد ساله را کار پیش

Ҳаме кард ва рӯзӣ набад зинда беш

همی کرد و روزی نبد زنده بیش

Басои солиёни бастаи дарбанду чоҳ

بسا سالیان بسته دربند و چاه

Ки шуд рӯзи дигари худованди ҷоҳ

که شد روز دیگر خداوند جاه

Ҷаҳони ҷовдон бо касе ром нест

جهان جاودان با کسی رام نیست

Ба як хуи буриши ҳаргиз ором нест

به یک خو برش هرگز آرام نیست

Диҳандаст лекин ба ҳар рӯйу сон

دهنده‌ست لیکن به هر روی و سان

Ба каси чизи надиҳади ҷузи он касон

به کس چیز ندهد جز آن کسان

Ба шодии бдордт бар беш ва кам

به شادی بداردت بر بیش و کم

Аз он пас дилатро сипорад ба ғам

از آن پس دلت را سپارد به غم

Яке миҳмон хон пар хостаст

یکی میهمان خوان پر خواسته‌ست

Ту меҳмон замин хон оростаст

تو مهمان زمین خوان آراسته‌ست

Бихӯр зуди азуи миҳмони вори сайр

بخور زود ازو میهمان وار سیر

Ки меҳмон намонад ба як ҷои дайр

که مهمان نماند به یک جای دیر

Чаҳ бояд ки ранҷ фузӯнӣ барем

چه باید که رنج فزونی بریم

Ба душман бимонем ва худ бигузарем

به دشمن بمانیم و خود بگذریم

Пас он хираи солор бемағзу ҳуш

پس آن خیره سالار بی مغز و هوش

Ки Гаршосб байняш бибареду гӯш

که گرشاسب بینیش ببرید و گوش

Бабрад аз маони марди садро зи роҳ

ببرد از مهان مرد صد را ز راه

Чунон сохт каз бомдоди пагоҳ

چنان ساخت کز بامداد پگاه

Чу ояд нишинад бар шоҳи дайр

چو آید نشیند بر شاه دیر

Гуруҳаши ниҳони дръу ханҷар ба зер

گروهش نهان درع و خنجر به زیر

Бибаранди ногуҳи сари шоҳи паст

ببرند ناگه سر شاه پست

Бигиранд шаҳр ва бароранд даст

بگیرند شهر و برآرند دست

Касе бар шаҳи он роз бикшод зуд

کسی بر شه آن راز بگشاد زود

Шаҳ аз вижагон ҳар ки шоиста буд

شه از ویژگان هر که شایسته بود

Сголид бо ридгони сарой

سگالید با ریدکان سرای

Ҳамаи теғу ҷавшан ба зери қабоӣ

همه تیغ و جوشن به زیر قبای

Дирафши шаби тира чун шуд нигун

درفش شب تیره چون شد نگون

Дамид оташ аз гунбади обгун

دمید آتش از گنبد آبگون

Нишаст аз баргоҳ бар шоҳи нав

نشست از بر گاه بر شاه نو

Маон раҳ кушоданд бар роҳи рӯ

مهان ره گشادند بر راه رو

Чу пеш омад он баданаони богуруҳ

چو پیش آمد آن بدنهان با گروه

БроФрохти сари шоҳи дониш пажӯҳ

برافراخت سر شاه دانش پژوه

Бадв гуфт к-эии ғмри танбали сгол

بدو گفت کای غمر تنبل سگال

Ҳамеи хештан бар ман ореи ҳам?ил

همی خویشتن بر من آری همال

Куҷо ояд аз Ғарми кори ҳужабр

کجا آید از غرم کار هژبر

Куҷо оварад гирди борон чу абр

کجا آورد گرد باران چو ابر

Чу гул кӣ диҳад бори хори дурушт

چو گل کی دهد بار خار درشت

Гуҳар чун садаф кӣ диҳад снгпшт

گهر چون صدف کی دهد سنگپشت

Нахустинат кӯи ганҷу фару маӣ

نخستینت کو گنج و فّر و مهی

Ки ҷӯии ҳамеи тахту тоҷи шаҳӣ

که جویی همی تخت و تاج شهی

На бар ҷой ҳар кори носозўор

نه بر جای هر کار ناسازوار

Буд чун пулии зи онсӯии ҷӯйбор

بود چون پلی ز آنسوی جویبار

Тани ғндаҳро пой бояд нахуст

تن غنده را پای باید نخست

Пас он гоҳи халхолаш бояд ҷуст

پس آنگاه خلخالش باید جست

Чунон дон ки бахти бадат хор кард

چنان دان که بخت بدت خوار کرد

Ҷаҳон хӯрдату боз нушхор кард

جهان خوردت و باز نشخوار کرد

Набад дар хури паҳлавони ин ҳунар

نبد در خور پهلوان این هنر

Ки гӯшт бурид ва набаред сар

که گوشت برید و نبرید سر

Пас аз хашм фармуд ва гуфто диҳед

پس از خشم فرمود و گفتا دهید

Ҳамаи дасту ханҷар ба хӯн бар наед

همه دست و خنجر به خون برنهید

Дилу мағз солор карданд чок

دل و مغز سالار کردند چاک

Гуруҳонашро сар буриданд пок

گروهانش را سر بریدند پاک

Фиканданд танашон ба раҳи яксара

فکندند تنشان به ره یکسره

Саронишон заданд аз бар конгресс

سرانشان زدند از بر کنگره

Ки то ҳар ки бинад бидонади дуруст

که تا هر که بیند بداند درست

Ки бо шаҳ набояд зи дили кӣнаи ҷуст

که با شه نباید ز دل کینه جست

Раҳеро шудан дар дами мори вшир

رهی را شدن در دم مار و شیر

Аз он ба ки бар шоҳ бошад далер

از آن به که بر شاه باشد دلیر

Замона чунинаст нопойдор

زمانه چنینست ناپایدار

Гуҳи ин рости душман гуҳ онрост ёр

گه این راست دشمن گه آن راست یار

Ду дастаст мари чархро коргар

دو دستست مر چرخ را کارگر

Бад-ӣн теғ дорад ба дигари гуҳар

بدین تیغ دارد به دیگر گهر

Якеро ба гавҳар тавонгар кунад

یکی را به گوهر توانگر کند

Якеро тан аз теғ бесар кунад

یکی را تن از تیغ بی سر کند

Чу зон кин шуд огаҳи сипаҳдори гӯ

چو زآن کین شد آگه سپهدار گو

Ббди шод ва омад бар шоҳи нав

ببد شاد و آمد بر شاه نو

Писандид ва гуфт аз ту чунин сзид

پسندید و گفت از تو چونین سزید

Ки зиштӣаст банд бидонро калид

که زشتیست بند بدان را کلید

Спҳристи шоҳии варои меҳри гоҳ

سپهریست شاهی ورا مهر گاه

Буруҷаши дижу ахтаронаши сипоҳ

بروجش دژ و اخترانش سپاه

Арӯсӣаст хубяши божу дирам

عروسیست خوبیش باژ و درم

Сари теғи перояи кобӣни қалам

سر تیغ پیرایه کابین قلم

Ба саҳм ва сикка дошт бояд шаҳӣ

به سهم و سکه داشت باید شهی

Ки чун ин ду набӯд напояд маӣ

که چون این دو نبود نپاید مهی

Ба кори шаҳӣ ҳар ки сустӣ кунад

به کار شهی هر که سستی کند

Бар ӯ ҳаркасии чира дастӣ кунад

بر او هرکسی چیره دستی کند

Накукорӣ ар чаҳ бар аз хуш хуӣаст

نکوکاری ار چه بر از خوش خوییست

Басии ҷои зиштӣ ба аз некуӣаст

بسی جای زشتی به از نیکوییست

Аз он пас яке моҳи дили шодмон

از آن پس یکی ماه دل شادمان

Бадаш бо маони сипаҳи миҳмон

بدش با مهان سپه میهمان

Ниҳони ганҷи аФриқӣ аз зери хок

نهان گنج افریقی از زیر خاک

Ҳама ҳар чаҳ гуфтанд бардошти пок

همه هر چه گفتند برداشت پاک

Ҳамон ҷо бар қирвон бо сипоҳ

همان جا بر قیروان با سپاه

Ҳаме буд дили шодмони ҳафт моҳ

همی بود دل شادمان هفت ماه

Бузургону шоҳони ховари замин

بزرگان و شاهان خاور زمین

зи барбар дигар сарварон ҳамчунин

ز بربر دگر سروران همچنین

Ҷудои гӯнаи гавани ҳадя ҳо сохтанд

جدا گونه‌گون هدیه‌ها ساختند

Яке ганҷ ҳар як бипардохтанд

یکی گنج هر یک بپرداختند

Шудаи окандаи наздикаш аз божу сов

شده آکنده نزدیکش از باژ و ساو

зи динори ганҷии чиҳил чарми гов

ز دینار گنجی چهل چرم گاو

зи харгоҳ ва аз фаршу пардаи сарой

ز خرگاه و از فرش و پرده سرای

Ки донад шимурд ончаш омад ба ҷой

که داند شمرد آنچه‌ش آمد به جای

ТроиФи бад аз пели сесад фузун

طرایف بد از پیل سیصد فزون

Ҳам аз бори дебои ҳазорон ҳиўн

هم از بار دیبا هزاران هیون

Дигар чораи сад бахтӣу бисрок

دگر چاره صد بختی و بیسراک

Ба сандӯқҳо бори бади сими пок

به صندوق‌ها بار بد سیم پاک

Ду сад шохи марҷон ба зар карда банд

دو صد شاخ مرجان به زر کرده بند

Ки ҳар шох аз он бади дарахтии баланд

که هر شاخ از آن بد درختی بلند

Ду сад дарҷ дару ақиқу булӯр

دو صد درج در و عقیق و بلور

Ҳазор ва чиҳил танг хазу смўр

هزار و چهل تنگ خز و سمور

зи зангӣу нўбии сияҳтар зи қор

ز زنگی و نوبی سیه‌تر ز قار

Дигар гӯнаи гавани барда бе шумор

دگر گونه‌گون بردهٔ بی شمار

Ҳазор астари ?зинаи тези гом

هزار استر زینی تیز گام

Саросар ба заррину симини стом

سراسر به زرین و سیمین ستام

Ҳазор аз итобӣ хаз ранги ранг

هزار از عتابی خز رنگ رنگ

Штрўори сад пӯстҳои паланг

شتروار صد پوست‌های پلنگ

зи мӯии самандари саду шасти азор

ز موی سمندر صد و شست ازار

Ки накунад бар ӯ оташи тизкор

که نکند بر او آتش تیز کار

Заррофаи чиҳил гардани афрошта

زرافه چهل گردن افراشته

Ҳамаи тан чу дебои бнгоштаҳ

همه تن چو دیبای بنگاشته

Ҳамаи барад аз он ҷойгаҳ бо сипоҳ

همه برد از آن جایگه با سپاه

Ба сӯии қротиаҳи бардошти роҳ

به سوی قراطیه برداشت راه