Волии иқлӣми ирфони боязид

والی اقلیم عرفان بایزید

Онкии доим буд ишқаш бар мазид

آنکه دایم بود عشقش بر مزید

Гуфт ҳақ фармуд илҳомии бадал

گفت حق فرمود الهامی بدل

Омад овозӣу эъломии бадал

آمد آوازی و اعلامی بدل

Ки хазинаи мо з ҳар ҷинсӣ пар аст

که خزینه ما ز هر جنسی پر است

Андарин ганҷина ҳар нақдӣ дарост

اندرین گنجینه هر نقدی دراست

Тоъати мақбули худ ӣнҷо басӣ аст

طاعت مقبول خود اینجا بسی است

Хизмати лоиқи басӣ бо ҳар касе аст

خدمت لایق بسی با هر کسی است

Илму асрору маориф беҳад аст

علم و اسرار و معارف بی حد است

Зуҳду тақво беҳисобу биъдост

زهد و تقوی بی حساب و بیعداست

Ин ашороту ародоту фунун

این اشارات و ارادات و فنون

Худ з бисёреаст аз аҳсоءи фузун

خود ز بسیاریست از احصاء فزون

Гар марои хоҳии биё чизе биор

گر مرا خواهی بیا چیزی بیار

Кон набошад назд ман эй марди кор

کان نباشد نزد من ای مرد کار

Гуфтам он чизе ки набӯд мари туро

گفتم آن چیزی که نبود مر ترا

Худ чаҳ бошад гӯи илоҳии мари маро

خود چه باشد گو الهی مر مرا

Гуфт он аҷзасту хорӣу ниёз

گفت آن عجز است و خواری و نیاز

Нестӣу дарду сӯзи ҷонгдоз

نیستی و درد و سوز جانگداز

Фақру мискинии зи худ овораге

فقر و مسکینی ز خود آوارگی

Длшкстаҳ бӯдану бечорагӣ

دلشکسته بودن و بیچارگی

Орифонро инчунин омад хитоб

عارفان را اینچنین آمد خطاب

Хештани байн кӣ буд зи аҳли савоб

خویشتن بین کی بود ز اهل صواب

Марди раънои дон ки аз ҳақ ғофиласт

مرد رعنا دان که از حق غافلست

Дар тариқи аҳл ирфон ҷоҳиласт

در طریق اهل عرفان جاهلست

Раҳравонеи кандарин раҳ рафта анд

رهروانی کاندرین ره رفته اند

Инчунин ҳушёру огаҳ рафта анд

اینچنین هشیار و آگه رفته اند

Ҳастӣ худ аз миён бардоштанд

هستی خود از میان برداشتند

Хешро маъдӯм маҳз ингоштанд

خویش را معدوم محض انگاشتند

Дояи худро биҷустанд ин Фриқ

دایۀ خود را بجستند این فریق

Бихўд аз худ рафтаанд андари тариқ

بیخود از خود رفته اند اندر طریق

Кардаанд эшон ба роҳи зўолмнн

کرده اند ایشان به راه ذوالمنن

Злу хориро шиори хештан

ذل و خواری را شعار خویشتن

Дар хур ориф набошад мо ва ман

در خور عارف نباشد ما و من

Андарин раҳ бе манӣ бояд шудан

اندرین ره بی منی باید شدن

Чун ту ман гӯйӣ буд бе шаки ду ман

چون تو من گویی بود بی شک دو من

Ман куҷо гунҷад ба роҳи зўолмнн

من کجا گنجد به راه ذوالمنن

Баҳри ҷинати зоҳидиро ҷуст ва ҷӯаст

بهر جنت زاهدان را جست و جوست

Дар дил ошиқ нагунҷад ғайри дӯст

در دل عاشق نگنجد غیر دوست

Ошиқонатро ба ҷон бошад мурӣд

عاشقانت را به جان باشد مرید

Ҳар касе кӯи лиззат ишқат чашид

هر کسی کو لذت عشقت چشید