Чор қисманд соликони роҳи дайн
چار قسم اند سالکان راه دین
Ҳол ҳар якро змн бишинав яқин
حال هر یک را زمن بشنو یقین
Аввалин маҷзӯб солик омадаст
اولین مجذوب سالک آمدست
Коўл аз ҷазба ба ҳақ восил шудаст
کاول از جذبه به حق واصل شدست
Ҳақ фиристодаш ба сӯии халқи зуд
حق فرستادش به سوی خلق زود
То ки халқони ҷаҳонро раҳ намӯд
تا که خلقان جهان را ره نمود
Бо ҳамаи қурбӣ ки дорад бо худо
با همه قربی که دارد با خدا
Аз риёзат нест як соъати ҷудо
از ریاضت نیست یک ساعت جدا
Зонка ҳар кӯи муқтадоӣ роҳ шуд
زانکه هر کو مقتدای راه شد
Аз баду неки мақоми ого ҳ шуд
از بد و نیک مقام آگا ه شد
Гар набошад дар амали собити қадам
گر نباشد در عمل ثابت قدم
Чун раҳанд халқро аз дасти ғам
چون رهاند خلق را از دست غم
Муқтадо чун дар риёзат қоимаст
مقتدا چون در ریاضت قایمست
Тобеъашро майл тоъат доимаст
تابعش را میل طاعت دایمست
Зонка бошад тобеъи аъмоли пер
زانکه باشد تابع اعمال پیر
Ҳар мурӣди содиқ аз сидқи замир
هر مرید صادق از صدق ضمیر
Дигари онкии шаъни ҳақ биғоит аст
دیگر آنکه شأن حق بیغایت است
Ҳар замонаши навъи дигар оят аст
هر زمانش نوع دیگر آیت است
Чунки маърӯфаст биҳди лоҷарам
چونکه معروف است بیحد لاجرم
Маърифат биғоит ояд низ ҳам
معرفت بیغایت آید نیز هم
Умрҳогар ӯ риёзат ме кунад
عمرها گر او ریاضت می کند
Рӯзу шабро сарф тоъат ме кунад
روز و شب را صرف طاعت می کند
Дам бидам бинад ҷамоли дигар ӯ
دم بدم بیند جمال دیگر او
Лоҷарами доим буд дар ҷусту ҷӯ
لاجرم دایم بود در جست و جو
Гар ду сад соли аи ндрин раҳ ме равад
گر دو صد سال ا ندرین ره می رود
Ҳар дам аз ҳар навъ ҳайрон ме шавад
هر دم از هر نوع حیران می شود
Дар намоз аз бас ки бар пои истод
در نماز از بس که بر پا ایستاد
Оқибат дар поши омоси аўФтод
عاقبت در پاش آماس اوفتاد
Ҳоли пайғамбари нигар бо он камол
حال پیغمبر نگر با آن کمال
Фостқм будаш хитоб аз зулҷалол
فاستقم بودش خطاب از ذوالجلال
Сӯра тоҳо бидон нозил шудаст
سورۀ طه بدان نازل شدست
Ғайрати халқи ҷаҳон ин омадаст
غیرت خلق جهان این آمدست
Раҳнамоеи лоиқ он комиласт
رهنمایی لایق آن کاملست
Кӯи зи худ фонӣ , ба ҷонон восиласт
کو ز خود فانی، به جانان واصلست
Нест акмал дар тариқат зу касе
نیست اکمل در طریقت زو کسی
Ҷузи худо ӯро набошад мӯнисӣ
جز خدا او را نباشد مونسی
Солҳо бояд фалак бар сар равад
سالها باید فلک بر سر رود
Токаи перӣ инчунин пайдо шавад
تاکه پیری اینچنین پیدا شود
Ва он дувумро солик маҷзӯб хон
و آن دوم را سالک مجذوب خوان
Кӯ сулӯкӣ кард ва аз ҳастӣ бараст
کو سلوکی کرد و از هستی برست
Дар риёзат дар ибодати солҳо
در ریاضت در عبادت سالها
Кард саъйу гашти қобили ҷазба ро
کرد سعی و گشت قابل جذبه را
Чун дил ӯ қоби л анвор шуд
چون دل او قاب ل انوار شد
Ҷони покаши қобил асрор шуд
جان پاکش قابل اسرار شد
Шоҳбози ҷазба ӯро дар рабӯд
شاهباز جذبه او را در ربود
Ҷон ӯ шуд муҳаррами базми шуҳуд
جان او شد محرم بزم شهود
Дар мақоми васли ҷонон роҳ ёфт
در مقام وصل جانان راه یافت
Аз худои ҷону дил огоҳ ёфт
از خدا جان و دل آگاه یافت
Инчунин комил биҷӯгар раҳравӣ
اینچنین کامل بجو گر رهروی
То зи васли дӯст бо баҳраи шӯй
تا ز وصل دوست با بهره شوی
Пас сими маҷзӯби мутлақ май шимур
پس سیم مجذوب مطلق می شمر
Кӯи зи тоби нур ҳақ шуд бихбр
کو ز تاب نور حق شد بیخبر
Доимои ҳайрон дидор худост
دایماً حیران دیدار خداست
Аз хаёли ақл ва донишҳо ҷудост
از خیال عقل و دانشها جداست
Аз худӣ бигузашт ва восил шуд ба дӯст
از خودی بگذشت و واصل شد به دوست
Масти сармад аз медидор ӯст
مست سرمد از می دیدار اوست
ӯ зи мастии гашт аз худ бихбр
او ز مستی گشت از خود بیخبر
Дигаронро чун шавад ӯ роҳбар
دیگران را چون شود او راهبر
Мӯҳтасиби инкори эшон гар кунад
محتسب انکار ایشان گر کند
Ғайрати ҳақ дар дамаш бесар кунад
غیرت حق در دمش بی سر کند
Куштаанд ин қавм бар хон худо
کشته اند این قوم بر خوان خدا
Кӣ буд инкори ин мисатони раво
کی بود انکار این مستان روا
Рӯ ба сидқ дил биҷӯ зи эшон назар
رو به صدق دل بجو ز ایشان نظر
Мункир тобеъ машав эй бихбр
منکر تابع مشو ای بیخبر
Чоруминаши солик беҷазба аст
چارمینش سالک بی جذبه است
Кӯ сулӯкӣ кард ва аз ҳастӣ бараст
کو سلوکی کرد و از هستی برست
ӯ ба ақли хеши ин раҳ ме равад
او به عقل خویش این ره می رود
Чун надорад ишқ кӣ восил шавад
چون ندارد عشق کی واصل شود
Чун нашуд ҳолаш ба кӯии ишқи паст
چون نشد حالش به کوی عشق پست
Аз меҳастӣаст ӯ пайвастаи маст
از می هستی است او پیوسته مست
ё надорад пер то покаш кунад
یا ندارد پیر تا پاکش کند
ё ниҳон дорад аз ӯ аҳволи худ
یا نهان دارد از او احوال خود
Дар иродат гар шудӣ ӯ мустақӣм
در ارادت گر شدی او مستقیم
Бо ғами ҳиҷрони куҷо будӣ надим
با غم هجران کجا بودی ندیم
Сади роҳи соликони ҳақи параст
سد راه سالکان حق پرست
Дар миёни пардаи халқ бад шудаст
در میان پرده خلق بد شدست
Солик беҷазба чун восил нашуд
سالک بی جذبه چون واصل نشد
Дар тариқати лоҷарам комил нашуд
در طریقت لاجرم کامل نشد
Чун нашуд восил набошад раҳнамо
چون نشد واصل نباشد رهنما
Зу мҷуи чизе ки ҳаст ӯ бенаво
زو مجو چیزی که هست او بینوا
Бош меҳмони кар ӣам ан эй писар
باش مهمان کر یم ان ای پسر
Бо лӣимон кам нишин ҷони падар
با لئیمان کم نشین جان پدر
Ҳар чаҳ ҷӯӣ аз маҳали худ биҷавӣ
هر چه جویی از محل خود بجوی
Бо зимистон аз гул ва райҳон магӯӣ
با زمستان از گل و ریحان مگوی
Инчунин касро агар тобеъи шӯй
اینچنین کس را اگر تابع شوی
Раҳ наёбӣ оқибати гардии ғўӣ
ره نیابی عاقبت گردی غوی
Зини чаҳор он ҳар ду коўл гуфта шуд
زین چهار آن هر دو کاول گفته شد
Муршид роҳанд ва ин дар суфта шуд
مرشد راهند و این در سفته شد
Зини ду кохри шарҳ эшон дода ам
زین دو کآخر شرح ایشان داده ام
Раҳбарии ҳаргизи ниёи яд беш ва кам
رهبری هرگز نیا ید بیش و کم
Венаи яке аз худпарастӣ бенавост
وین یکی از خودپرستی بینواست
Ваон дигар аз нури ҳақ дар худ фаност
وان دگر از نور حق در خود فناست
Ин якеро мастии худ парда аст
این یکی را مستی خود پرده است
Ваон яке худро дар ӯ гум карда аст
وان یکی خود را در او گم کرده است
Ин яке аз худ раҳи ҳақ баста аст
این یکی از خود ره حق بسته است
Ваон дигар аз худ зҳқ ворастаа аст
وان دگر از خود زحق وارسته است
Зонка ӯ маҷзӯб мутлақ абтараст
زانکه او مجذوب مطلق ابترست
Сӯрат ӯ заҳр ва маънӣ шукраст
صورت او زهر و معنی شکرست
Раҳбари роҳи тариқат ӯ буд
رهبر راه طریقت او بود
Кӯ ба аҳком шариъат ме равад
کو به احکام شریعت می رود
Солик бе ҷазбаи худ огоҳ нест
سالک بی جذبه خود آگاه نیست
Воқифи ин манзил ва ин роҳ нест
واقف این منزل و این راه نیست
Аз раҳу манзил чу воқиф нест ӯ
از ره و منزل چو واقف نیست او
Раҳнамое чун кунад охир бигӯ
رهنمایی چون کند آخر بگو