Зоҳидӣ дар вақти султони боязид

زاهدی در وقت سلطان بایزید

Буд дар бастом дар тақвои ваҳид

بود در بسطام در تقوی وحید

Буд баси соҳиби қабул ва бо табаъ

بود بس صاحب قبول و با تبع

Дар миёни шаҳри шуҳра дар вараъ

در میان شهر شهره در ورع

Соими алдҳр ва ба шаби қоим чу шамъ

صایم الدهر و به شب قایم چو شمع

Доим аз хавфаши равон дар дидаи дмъ

دایم از خوفش روان در دیده دمع

Ҳаргиз ӯ аз суҳбати султони дайн

هرگز او از صحبت سلطان دین

Боязиди он шоҳи арбоби яқин

بایزید آن شاه ارباب یقین

Худ набад холии зи ихлосӣ ки дошт

خود نبد خالی ز اخلاصی که داشت

Бдмлозми субҳу шому асру чошт

بدملازم صبح و شام و عصر و چاشت

Чун шунидӣ гуфтаҳои боязид

چون شنیدی گفته های بایزید

Зон сухан завқаш шудӣ доими мазид

زان سخن ذوقش شدی دایم مزید

Шайхи рӯзӣ дар мақоми авлиё

شیخ روزی در مقام اولیا

Рамзҳо мегуфт бо аҳли сафо

رمزها می گفت با اهل صفا

Гуфт зоҳиди шайхи дайнро к-эии эмом

گفت زاهد شیخ دین را کای امام

Муддати сӣ сол акнӯн шуд тамом

مدت سی سال اکنون شد تمام

Ки ба рӯзи охир ҳамеша соимм

که به روز آخر همیشه صایمم

Шаби ҳамаи шаб дар ибодати қоимам

شب همه شب در عبادت قایمم

Кардаам пайвастаи тарки хобу хур

کرده ام پیوسته ترک خواب و خور

Зончаҳ мегӯйӣ намеёбам асар

زانچه می گویی نمی یابم اثر

намекунам тасдиқи ин аҳволу фан

می کنم تصدیق این احوال و فن

Дӯст медорам ҳамеша ин сухан

دوست می دارم همیشه این سخن

Худ намедонам ҳиҷоби мо з чист

خود نمی دانم حجاب ما ز چیست

Воқифам кун чун зи ту пӯшида нест

واقفم کن چون ز تو پوشیده نیست

Боязидаш гуфт сад сол дигар

بایزیدش گفت صد سال دگر

Рӯз то шаб бо ҳамаи шаб то саҳар

روز تا شب با همه شب تا سحر

Дар намоз ва рӯза бошӣ доимо

در نماز و روزه باشی دایماً

Ҳам нахоҳад буд бӯеи зини туро

هم نخواهد بود بویی زین ترا

Гуфт зоҳиди шайхро кохр чаро

گفت زاهد شیخ را کآخر چرا

Сад роҳам чист гӯи баҳри худо

سد راهم چیست گو بهر خدا

Шайх гуфташ зонка маҳҷӯбӣ ба худ

شیخ گفتش زانکه محجوبی به خود

Ҳастӣ ту ҳаст дар роҳи ту сад

هستی تو هست در راه تو سد

Гуфт зоҳид чист дардамро даво

گفت زاهد چیست دردم را دوا

Ту табибӣ кун алоҷи ҷони мо

تو طبیبی کن علاج جان ما

Шайх гуфт ӯро ки ту ҳаргизи қабул

شیخ گفت او را که تو هرگز قبول

наменахоҳӣ кард ва хоҳӣ шуд малул

می نخواهی کرد و خواهی شد ملول

Гуфт шихои ман ним марди фузул

گفت شیخا من نیم مرد فضول

Ҳар чаҳ фармое ба ҷон дорам қабул

هر چه فرمایی به جان دارم قبول

Шайх гуфт ӯро ҳамин соъат бирав

شیخ گفت او را همین ساعت برو

Ришу мӯии сари тарошу поки шӯ

ریش و موی سر تراش و پاک شو

Ҷомау дастор бар кун эй салим

جامه و دستار بر کن ای سلیم

Бар миёни банди як азорӣ аз гилӣм

بر میان بند یک ازاری از گلیم

Тубраи пари ҷўз дар гардан фикан

توبرۀ پر جوز در گردن فکن

Рӯ ба бозор онгаҳе бе мо ва ман

رو به بازار آنگهی بی ما و من

Шох ҳастиро бикун аз бех ва бен

شاخ هستی را بکن از بیخ و بن

Кӯдакон ҳар маҳалат гирд кун

کودکان هر محلت گرد کن

Гӯ ки як силӣ ҳар он кӯ зад маро

گو که یک سیلی هر آن کو زد مرا

Май даҳуми як ҷўзш аз баҳри худо

می دهم یک جوزش از بهر خدا

Дар тамоми шаҳри гирду гӯи чунин

در تمام شهر گرد و گو چنین

Аз сари сидқу зи ихлосу яқин

از سر صدق و ز اخلاص و یقین

Ҳар куҷо ки май шиноси Ни ди мари туро

هر کجا که می شناس ن د مر ترا

Ҳамчунин мекун ки аинстти даво

همچنین می کن که اینستت دوا

Зонка ин ҳастӣ ҳиҷоб муҳкам аст

زانکه این هستی حجاب محکم است

Ин сад аз сади Сикандар кӣ кам аст

این سد از سد سکندر کی کم است

Гуфт зоҳид кӣ тавонам кард ин

گفت زاهد کی توانم کرد این

Гӯи давои дигар эй донои дайн

گو دوای دیگر ای دانای دین

Шайх гуфт ӯро ки аввал гуфтамат

شیخ گفت او را که اول گفتمت

Ту нахоҳӣ кард кин корӣаст сахт

تو نخواهی کرد کاین کاریست سخت

Ғайр аз ин худ нест дардатро даво

غیر از این خود نیست دردت را دوا

Ҳаст ин дармони дардати зоҳдо

هست این درمان دردت زاهدا

Дар раҳи мавлои ҳиҷоби зини бтар

در ره مولی حجاب زین بتر

Нест раҳравро агар дории хабар

نیست رهرو را اگر داری خبر

Солҳо гарчи риёзат ҳо кашид

سالها گرچه ریاضت‌ها کشید

Чун нараст аз худ висол ҳақ надид

چون نرست از خود وصال حق ندید

Ҷон ӯ чун восил ҷонон нашуд

جان او چون واصل جانان نشد

Дардмандонро аз ӯ дармон нашуд

دردمندان را از او درمان نشد

Аз чунин солик наёяд раҳбарӣ

از چنین سالک نیاید رهبری

Чун нашуд ӯ аз ҳиҷоби худ барӣ

چون نشد او از حجاب خود بری

Чун ба васли дӯст ӯро раҳ нашуд

چون به وصل دوست او را ره نشد

Аз раҳу манзили зи ҳақ огаҳ нашуд

از ره و منزل ز حق آگه نشد

Соликонро раҳнамое чун кунад

سالکان را رهنمایی چون کند

Дар тариқати пешвое чун кунад

در طریقت پیشوایی چون کند

Чун ба васли дӯст ӯро нест бор

چون به وصل دوست او را نیست بار

Рӯи сари худ гиру даст аз вай бидор

رو سر خود گیر و دست از وی بدار

Вар на саргардони шӯии сар дам кунӣ

ور نه سرگردان شوی سر دم کنی

Дар худӣ бе шаки худоро гум кунӣ

در خودی بی شک خدا را گم کنی

Дар раҳи ҳақи солкои бихўди дарой

در ره حق سالکا بیخود درآی

Ҳамчуи он зоҳиди Марви роҳи худоӣ

همچو آن زاهد مرو راه خدای

Гарчи умрӣ дар риёзат ме гузошт

گرچه عمری در ریاضت می‌گذاشت

Чунки нагузашт аз худӣ судӣ надошт

چونکه نگذشت از خودی سودی نداشت

Чун шӯии давр аз худӣ бар мо рисӣ

چون شوی دور از خودی بر ما رسی

То ту бо хешӣ буд васлаши маҳол

تا تو با خویشی بود وصلش محال

эй дил аз мардони ҳақ ғофил машав

ای دل از مردان حق غافل مشو

Ҷон ба ишқи ин ҷамоат кун гарав

جان به عشق این جماعت کن گرو

Бо ту гуфтам муҷмалии зи аҳволи шан

با تو گفتم مجملی ز احوال شان

То бадонеи зини нишонҳо ҳолашон

تا بدانی زین نشانها حالشان

Гар худо ҷӯӣ биҷӯ ин қавм ро

گر خدا جویی بجو این قوم را

Зонка эшонанд хосони худо

زانکه ایشانند خاصان خدا

Сади роҳи хеш дон ҳастӣ худ

سد راه خویش دان هستی خود

Нест шӯ зин ҳастӣу пастии худ

نیست شو زین هستی و پستی خود

Гар ҳамеи хоҳӣ ки бинӣ рӯй ёр

گر همی خواهی که بینی روی یار

Хешро аз парда ҳастӣ барор

خویش را از پردۀ هستی برآر

Ҳар ки ӯ дар раҳ гирифтор худаст

هر که او در ره گرفتار خودست

Доимои маҳҷӯб аз ёр худаст

دایماً محجوب از یار خودست

Пардаи худ аз миён бурдор зуд

پردۀ خود از میان بردار زود

Дар пас парда бибин дидори зуд

در پس پرده ببین دیدار زود

Нестӣ аз хеши айн васл ӯст

نیستی از خویش عین وصل اوست

Бигузар аз ҳастӣ дилатгар васл ҷӯаст

بگذر از هستی دلت گر وصل جوست

То ту бо хешӣ буд васлаши маҳол

تا تو با خویشی بود وصلش محال

Бихўд аз худшӯ ки то ёбии висол

بیخود از خودشو که تا یابی وصال

Худпарастии кори маҳҷӯбон буд

خودپرستی کار محجوبان بود

Нестии ин дардро дармон буд

نیستی این درد را درمان بود

Ҳар ки худ аз хеш холӣ карда аст

هر که خود از خویش خالی کرده است

Гӯии давлат аз миён ӯ барда аст

گوی دولت از میان او برده است

Пок кун занги дуе аз хештан

پاک کن زنگ دویی از خویشتن

То зи худ бинии ҷамоли зўолмнн

تا ز خود بینی جمال ذوالمنن

Пок кун ойӣнаи дилро зи занг

پاک کن آیینه دل را ز زنگ

То бибинӣ ҳар чаҳ хоҳии бидрнг

تا ببینی هر چه خواهی بیدرنگ

Сози ҷорубии зи ишқ эй марди кор

ساز جاروبی ز عشق ای مرد کار

Хонаи дилро брўб аз ҳар ғубор

خانۀ دل را بروب از هر غبار

Аз ғубори хеши худро пок кун

از غبار خویش خود را پاک کن

Пас ба худ дидори ёр идрок кун

پس به خود دیدار یار ادراک کن

Сади худро аз раҳи худ давр кун

سد خود را از ره خود دور کن

Вази висолаши ҷони вдли пар нур кун

وز وصالش جان ودل پر نور کن