Пери Бағдодии ҷунайди он раҳнамо

پیر بغدادی جنید آن رهنما

Чунки шуд андари тариқати пешво

چونکه شد اندر طریقت پیشوا

Ҳар касе карданд оғи аи зи ҳасад

هر کسی کردند آغ ا ز حسد

Гуфтан ӯро пешвое кӣ расад

گفتن او را پیشوایی کی رسد

Сад камол ар ҳаст пӯшоанд ҳасад

صد کمال ار هست پوشاند حسد

Баҳри қулзумро Биҷӯшанд ҳасад

بحر قلزم را بجوشاند حسد

Монеъи ҷумлаи камоли оами ди ҳасад

مانع جمله کمال آم د حسد

Халқи оламро вабол омад ҳасад

خلق عالم را وبال آمد حسد

Гуфт пайғамбари ҳасади имони барад

گفت پیغمبر حسد ایمان برد

Ҳамчуи он оташ ки ҳизумро хӯрд

همچو آن آتش که هیزم را خورد

Аз ҳасад бигузар дро дар роҳи дайн

از حسد بگذر درآ در راه دین

Гар ҳамеи хоҳии шӯии огоҳи дайн

گر همی خواهی شوی آگاه دین

Бо Халифаи оқиби ти ои Ни ҳосидон

با خلیفه عاقب ت آ ن حاسدان

Арз карданд ҳоли ои Ни шайхи замон

عرض کردند حال آ ن شیخ زمان

Кӯ ҳ мегуяд ҳи к-эйот ъ ҷ б

کو ه می گوید ح کایات ع ج ب

намекунанд аз ваии ривоёти аҷаб

می کنند از وی روایات عجب

Зини сухан дар фитна меуфтанд халқ

زین سخن در فتنه می افتند خلق

Мубталои бдъ тӣ гирданд халқ

مبتلای بدع تی گردند خلق

Гуфт бо эшон Халифа дар ҷавоб

گفت با ایشان خلیفه در جواب

Манъ ӯ беҳуҷҷатӣ набӯд савоб

منع او بی حجتی نبود صواب

Зонка бе ҳаҷи т чу кардам манъ ӯ

زانکه بی حج ت چو کردم منع او

Дар миён халқ уфтад гуфту гӯ

در میان خلق افتد گفت و گو

Фитнаи дигари аи зи он пайдо шавад

فتنه دیگر ا ز آن پیدا شود

Кор ӯ зини бештар боло шавад

کار او زین بیشتر بالا شود

Май бибояд озмоиш кард зуд

می بباید آزمایش کرد زود

То ба ҳуҷҷати манъ ӯ битавон намӯд

تا به حجت منع او بتوان نمود

Он Халифа дошт як зебои каниз

آن خلیفه داشت یک زیبا کنیز

Буд дар пеши Халифаи баси азиз

بود در پیش خلیفه بس عزیز

Дар ҷамоли вдри малоҳати дилпазир

در جمال ودر ملاحت دلپذیر

Дар ҳамаи олам ба хӯбӣ бе назир

در همه عالم به خوبی بی نظیر

Бади хлиФи ҳи ошиқ рӯй накӯаш

بد خلیف ه عاشق روی نکوش

Доимо ошуфт ҳи он рангу Буш

دایماً آشفت ۀ آن رنگ و بوش

Гуфт то пӯшади либоси фахриаш

گفت تا پوشد لباس فاخرش

Зуд оройанд ҳар гавани зевараш

زود آرایند هر گون زیورش

Гирди рӯйиши бастаи дарҳои смин

گرد رویش بسته درهای ثمین

Дасту поиши пари з халхол гузин

دست و پایش پر ز خلخال گزین

Як канизи дигараш ҳамроҳ кард

یک کنیز دیگرش همراه کرد

То аз он дарё барангезанд гирд

تا از آن دریا برانگیزند گرد

Дар Фи ли ан ҷо гуфт рӯ эй хубрӯ

در ف ل ان جا گفت رو ای خوبرو

Рӯбарӯи шӯ бо ҷи ?нияд охир бигӯ

روبرو شو با ج نید آخر بگو

Комдми пеши ту эй шайхи аном

کامدم پیش تو ای شیخ انام

Аз сари сидқу зи ихлоси тамом

از سر صدق و ز اخلاص تمام

Зонка дил бигирифтам аз кори ҷаҳон

زانکه دل بگرفتم از کار جهان

Нест моро тоқи ти бори гарон

نیست ما را طاق ت بار گران

Ҳаст моро моли биҳду шумор

هست ما را مال بیحد و شمار

Венаи дилам бо кас намегирад қарор

وین دلم با کس نمی گیرد قرار

Пеши ту аз баҳри ин кори омадам

پیش تو از بهر این کار آمدم

То бигӯям пешат аҳвол надам

تا بگویم پیشت احوال ندم

То биндшии салоҳи кори мо

تا بیندشی صلاح کار ما

Зонка ҳастӣ ту эмому раҳнамо

زانکه هستی تو امام و رهنما

Гар бихоҳӣ ту мро эй пешво

گر بخواهی تو م را ای پیشوا

Моли худ созами ҳамаи пешати фидо

مال خود سازم همه پیشت فدا

Рӯ ба тоъат оварам дар суҳбатат

رو به طاعت آورم در صحبتت

Чун канизон бошам андари хизматат

چون کنیزان باشم اندر خدمتت

Андарин маънии намои саъии балиғ

اندرین معنی نما سعی بلیغ

Рӯй худ бинмо чу хур дар зери меғ

روی خود بنما چو خور در زیر میغ

Рӯи кушодаи хеш бар вай арза кун

رو گشاده خویش بر وی عرضه کن

То магари бФрибд ӯро ин сухан

تا مگر بفریبد او را این سخن

Омад он мҳрўи равони пеши ҷунайд

آمد آن مهرو روان پیش جنید

То магари сози ди зи раънои пеши сайд

تا مگر ساز د ز رعنا پیش صید

Ончӣ таълимаш намӯд андар наҳуфт

آنچه تعلیمش نمود اندر نهفت

ӯ ду сад чандон ҳама бо шайх гуфт

او دو صد چندان همه با شیخ گفت

Як назар бар рӯй ои Ни зебо нигор

یک نظر بر روی آ ن زیبا نگار

АўФтоди он шайхро бе ихтиёр

اوفتاد آن شیخ را بی اختیار

Сар ба пеши афканди шайхи Авестоад

سر به پیش افکند شیخ اوستاد

Гашти хомӯшу ҷавоби зани надод

گشت خاموش و جواب زن نداد

Лаҳза Эй шуд сар баровард он замон

لحظه ای شد سر برآورد آن زمان

Кард оҳии дарднок аз сӯзи ҷон

کرد آهی دردناک از سوز جان

Оҳро чун дар рухи он зан дамид

آه را چون در رخ آن زن دمید

Дар хусуф афтоду ҷон аз вай парид

در خسوف افتاد و جان از وی پرید

Бар наомад зу нафас дар ҳоли мард

بر نیامد زو نفس در حال مرد

Бар сари як имтиҳони ҷонро супурд

بر سر یک امتحان جان را سپرد

Имтиҳон ӯ лё ҳар кӯ кунад

امتحان او لیا هر کو کند

Хешро бар теғ фӯлодӣ занад

خویش را بر تیغ فولادی زند

Ин ҷамоатро ки бе мо ва мананд

این جماعت را که بی ما و منند

Имтиҳон кам кун ки беҷонат кунанд

امتحان کم کن که بی جانت کنند

Ходима шуд бо дили андӯҳгин

خادمه شد با دل اندوهگین

Бо Халифа гуфт ҳои ли шро чунин

با خلیفه گفت حا ل ش را چنین

Шуд Халифаи биқрор аз дарду ғам

شد خلیفه بیقرار از درد و غم

Оташӣ афтод дар вай аз надам

آتشی افتاد در وی از ندم

Гуфт ҳар нодон ки бо аҳли дилон

گفت هر نادان که با اهل دلان

Он кунад ки менабояд кард он

آن کند که می نباید کرد آن

Ин бибинад ки набояд диданаш

این ببیند که نباید دیدنش

Зини гулистони ин буд гул чиданаш

زین گلستان این بود گل چیدنش

Пас Халифа гуфт мард инчунин

پس خلیفه گفت مرد اینچنین

Пеш худ натавон талаб кардани яқин

پیش خود نتوان طلب کردن یقین

Дар замон бархест шуд пеши ҷунайд

در زمان برخاست شد پیش جنید

Гуфт к-эии лутфи худоро гашта сайд

گفت کای لطف خدا را گشته صید

Чун дилат медод кохри он чунон

چون دلت می داد کآخر آن چنان

Зори сӯзии моҳи рӯеи ҳамчуи ҷон

زار سوزی ماه رویی همچو جان

Гуфт шайхаши к-эии амири алмؤмнин

گفت شیخش کای امیر المؤمنین

Раҳми ту бар муъминон омад чунин

رحم تو بر مؤمنان آمد چنین

Хостии чли солаи тоъи аи ти маро

خواستی چل ساله طاع ا ت مرا

Ин сулӯк ва ин риёзоти маро

این سلوک و این ریاضات مرا

Ин ҳамаи бихўобӣ ва ҷон канданам

این همه بیخوابی و جان کندنم

Дар талаби пайвастаи хӯнҳо хӯрданам

در طلب پیوسته خونها خوردنم

То диҳӣ бар боди ҷӯҷуи хирманам

تا دهی بر باد جوجو خرمنم

Ман кӣм то дар миён гӯям манам

من کیم تا در میان گویم منم

Феъли ҳақи дон ҳар чаҳ карданд авлиё

فعل حق دان هر چه کردند اولیا

Зонка дар ҳақ гаштаанд эшон фано

زانکه در حق گشته اند ایشان فنا

Дар мё бо авлиёи андари набард

در میا با اولیا اندر نبرد

Чун чунин кардӣ чунин хоҳанд кард

چون چنین کردی چنین خواهند کرد

Сидқи пешовар ки то бинии аён

صدق پیش آور که تا بینی عیان

Ончӣ доданд авлиё аз ваии нишон

آنچه دادند اولیا از وی نشان

Имтиҳони шайхи дайн гар ме кунӣ

امتحان شیخ دین گر می کنی

Дасти ҳайрати бскаҳ бар сар ме занад

دست حیرت بسکه بر سر می زند

Дар ҳақиқати имтиҳони аҳли ҳақ

در حقیقت امتحان اهل حق

Имтиҳони ҳақ буд бе ҳеҷ диқ

امتحان حق بود بی هیچ دق

Гар надории сидқу ихлосу яқин

گر نداری صدق و اخلاص و یقین

Дар раҳи мардони мар ва ҷое нишин

در ره مردان مر و جایی نشین

Гар ба пешати феъли эшон бад намӯд

گر به پیشت فعل ایشان بد نمود

Он зи ҷаҳли тест эй марди ънўд

آن ز جهل تست ای مرد عنود