Тоъатӣ ки аҷаб оварад ё ғурур

طاعتی که عجب آورد یا غرور

Маъсияти кӯ чун кунад аз ёри давр

معصیت کو چون کند از یار دور

Гуфт пайғамбар ки лўлми тзнбўо

گفت پیغمبر که لولم تذنبوا

Бар шумо будӣ марои хавфи ду ту

بر شما بودی مرا خوف دو تو

Зонка бошад дар гунаҳи аҷзу ниёз

زانکه باشد در گنه عجز و نیاز

Ҳақ ҳаме бахшад чу кардӣ тавбаи боз

حق همی بخشد چو کردی توبه باز

Лек дар тоъати трогар аҷаб ҳаст

لیک در طاعت ت را گر عجب هست

Ҳар ки мъҷби гашт аз дӯзах нараст

هر که معجب گشت از دوزخ نرست

Тоъатии ку аҷабу нихват бор дод

طاعتی ک و عجب و نخوت بار داد

Бадтар аз ҳар маъсият гуфт Авестоад

بدتر از هر معصیت گفت اوستاد

Гуфт безорам аз он тоъат ки ӯ

گفت بیزارم از آن طاعت که او

Мӯҷиб аҷаб омаду кибри ду ту

موجب عجب آمد و کبر دو تو

эй хушо он маъсияти кӯи оқибат

ای خوشا آن معصیت کو عاقبت

Оварад моро ба аҷзу масканат

آورد ما را به عجز و مسکنت

Ҳар ки дод ӯ ҷои нихватро ба сар

هر که داد او جای نخوت را به سر

Тоъаташ чун маъсият омад музир

طاعتش چون معصیت آمد مضر

Ҳар гуноҳии кӯ надомат оварад

هر گناهی کو ندامت آورد

Тоъаташ хон чун саломат оварад

طاعتش خوان چون سلامت آورد

Чун баннои кор бар фақр ва фаност

چون بنای کار بر فقر و فناست

Куфри ин раҳ ҳастӣу кибру раёсат

کفر این ره هستی و کبر و ریاست

Гуфт пайғамбари ании Ни алмзнбин

گفت پیغمبر انی ن المذنبین

Пеши ҳақ ба аз ҳнини алзокрин

پیش حق به از حنین الذاکرین

Нолаҳои зори ошиқи пеши ҳақ

ناله های زار عاشق پیش حق

Бар фиғон зокирон дорад сабақ

بر فغان ذاکران دارد سبق

Ҳар чаҳ рӯ бар аҷз дорад тоъатаст

هر چه رو بر عجز دارد طاعتست

Андарин раҳи аҷаб ва нихват офатаст

اندرین ره عجب و نخوت آفتست

АФтқору аҷз ва дарвешӣ хушаст

افتقار و عجز و درویشی خوشست

Никхўоҳӣ хирондишӣ хушаст

نیکخواهی خیراندیشی خوشست

Нест холии ҳеҷ шӣӣ аз ҳикматӣ

نیست خالی هیچ شئی از حکمتی

Гар шӯй ориф биёбӣ лиззатӣ

گر شوی عارف بیابی لذتی

Ойӣна ҳастӣ чаҳ бошад нестӣ

آیینۀ هستی چه باشد نیستی

Нестии багазингар аблаҳи нестӣ

نیستی بگزین گر ابله نیستی