Гуфт дарвешӣ ки рӯзӣ аз қазо

گفت درویشی که روزی از قضا

намешудам андари биёбон бо ризо

می شدم اندر بیابان با رضا

Дар миёни он биёбони маҳиб

در میان آن بیابان مهیب

Ногаҳон дидам яке шахси ғариб

ناگهان دیدم یکی شخص غریب

Бар замини устода ӯ бар ҳар ду по

بر زمین استاده او بر هر دو پا

Волау ҳайрону сари сӯии само

واله و حیران و سر سوی سما

Чашмҳо во карда буд андари ҳаво

چشمها وا کرده بود اندر هوا

Ҳамчуи кӯҳии истодаи по ба ҷо

همچو کوهی ایستاده پا به جا

Назд ӯ рафтам ки то пурсами сухан

نزد او رفتم که تا پرسم سخن

Худ накард ӯ илтифотии сӯии ман

خود نکرد او التفاتی سوی من

Додам овозии ҷавоб ман нагуфт

دادم آوازی جواب من نگفت

Дар аҷаб мондам аз он гуфту шнФт

در عجب ماندم از آن گفت و شنفت

Даст биниҳодам ки то ҷнбонмш

دست بنهادم که تا جنبانمش

ӯ намеҷанбед қатъан мурда вааш

او نمی جنبید قطعاً مرده وش

Ман зи ҳол ӯ аҷаб ҳайрон шудам

من ز حال او عجب حیران شدم

Се шбонрўзии тамом онҷо бидам

سه شبانروزی تمام آنجا بدم

То магар ояд дамӣ бар ҳоли худ

تا مگر آید دمی بر حال خود

Воқифам гирданд ӯ аз неку бад

واقفم گرداند او از نیک و بد

Ҳамчунон он масти ҷоми бихўдӣ

همچنان آن مست جام بیخودی

Буд махмури шароби сармадӣ

بود مخمور شراب سرمدی

ӯ ба худ номад дар он айёми ҳеҷ

او به خود نامد در آن ایام هیچ

Мондам аз ҳолаши аҷаб дар печи печ

ماندم از حالش عجب در پیچ پیچ

Дар муноҷоти омадами к-эии зўолмнн

در مناجات آمدم کای ذوالمنن

Воқифи ин сари пинҳон бе сухан

واقف این سر پنهان بی سخن

Воқифами гардони барин сари ниҳон

واقفم گردان برین سر نهان

Бар дили ман кашф кун ин достон

بر دل من کشف کن این داستان

Андари о Н будам ки хобам дар рабӯд

اندر آ ن بودم که خوابم در ربود

Мурғи ҷонами зини қафас тайрон намӯд

مرغ جانم زین قفس طیران نمود

Дар замон дидам к ҳ омад сӯии ман

در زمان دیدم ک ه آمد سوی من

Пери нӯронӣ ва гуфт эй мумтаҳан

پیر نورانی و گفت ای ممتحن

Дар чаҳ ҳолеи ваз чаҳ ҳайрон гашта Эй

در چه حالی وز چه حیران گشته ای

Ваз чаҳ рӯи оши Фтаҳ ва сар гашта Эй

وز چه رو آش فته و سر گشته ای

Гуфтамаш охир бигӯ ин мард кист

گفتمش آخر بگو این مرد کیست

Ин чунин ҳайрон вау илоҳ баҳр чист

این چنین حیران و و اله بهر چیست

Гуфт ин мардии ки ҳи андари кор ӯ

گفت این مردی ک ه اندر کار او

Гаштае ҳайрон , шинави ҳолаши накӯ

گشته ای حیران، شنو حالش نکو

Зоҳиду обиди бад ӯ ҳафтод сол

زاهد و عابد بد او هفتاد سال

Мштғли андари ибодати лоязол

مشتغل اندر عبادت لایزال

Дар дил ӯ кард ҳақи рӯзии назар

در دل او کرد حق روزی نظر

Чун зи ғайр ҳақ надид онҷои асар

چون ز غیر حق ندید آنجا اثر

Ҷузи муҳаббат ӯ наме ҷуст аз худо

جز محبت او نمی جست از خدا

наменабӯд андари дилаши ҷои ғайр ро

می نبود اندر دلش جا غیر را

Дод ӯро аз муҳаббати баҳра Эй

داد او را از محبت بهره ای

Қадар ӣ ки ъушрии зи ъушрии зарра Эй

قدر ی ک عشری ز عشری ذره ای

Зон муҳаббат инчунин ҳайрон шудаст

زان محبت اینچنین حیران شدست

Аз камоли шавқ зинсон омадаст

از کمال شوق زینسان آمدست

Поиши андари хоку сари сӯии само

پایش اندر خاک و سر سوی سما

Ҳар ду дидаи бози кара дар ҳаво

هر دو دیده باز کره در هوا

То қиёмат инчунин устода аст

تا قیامت اینچنین استاده است

Оташи ишқаш ба ҷон афтода аст

آتش عشقش به جان افتاده است

Ҳақи танишро аз сбоъ ва аз ҳавоам

حق تنش را از سباع و از هوام

Манъи фурм ва даҳаст то явми алқём

منع فرم و ده است تا یوم القیام

Ҷину инс ва бо малики ҷамъ ар шаванд

جن و انس و با ملک جمع ار شوند

Ҳеҷ натавонанд бедораш кунанд

هیچ نتوانند بیدارش کنند

Мақсаду мақсӯд аз эҷоди мо

مقصد و مقصود از ایجاد ما

Ҷуз муҳаббат нест икдм бо худо

جز محبت نیست یکدم با خدا

Ин ҷавобам дод ва рафт аз пеши ман

این جوابم داد و رفت از پیش من

Ман шудам бедору ҳайрони зини сухан

من شدم بیدار و حیران زین سخن

Ҳар куҷои султони ишқаши ҷокнд

هر کجا سلطان عشقش جاکند

Сад ҷаҳон дар ҳар нафас шайдо кунад

صد جهان در هر نفس شیدا کند

эй Карими манъаму прўдгор

ای کریم منعم و پرودگار

зи йени муҳаббати шамае бар мо гумор

ز ین محبت شمه ای بر ما گمار

То азин фикру хаёлоти аҷаб

تا ازین فکر و خیالات عجب

Вораад ин ҷони пари ранҷу тъб

وارهد این جان پر رنج و تعب

Пардаи номӯсро барҳами дард

پردۀ ناموس را برهم درد

Нанги бигузорад з ҳастӣ бугзарад

ننگ بگذارد ز هستی بگذرد

Масти ҷом ишқ гардад он чунон

مست جام عشق گردد آن چنان

Каз худии ҳаргизи наёбад ӯ нишон

کز خودی هرگز نیابد او نشان

Маҳв гардад дар ҷамол бо камол

محو گردد در جمال با کمال

Фориғ ояд аз фироқ ва аз висол

فارغ آید از فراق و از وصال

Нест гардад ӯ з ҳастӣ муҷоз

نیست گردد او ز هستی مجاز

Бехабар ояд зи нозу вази ниёз

بی خبر آید ز ناز و وز نیاز

Аз ғами дунёии дуну малику мол

از غم دنیای دون و ملک و مال

Хотираш осӯда бошад лоязол

خاطرش آسوده باشد لایزال

Парда ӯ боз бархезад зи роҳ

پردۀ او باز برخیزد ز راه

Ёбад ӯ бе мо ва ман қурби илоҳ

یابد او بی ما و من قرب اله

Аз муҳаббат гардад ӯ мҳбў б ҳақ

از محبت گردد او محبو ب حق

Гарчи толиб буд , шуд матлӯби ҳақ

گرچه طالب بود، شد مطلوب حق

Қӯт ва қӯт ёбад аз дидори дӯст

قوت و قوت یابد از دیدار دوست

Фонӣ аз худгаштау боқӣ ба ӯст

فانی از خودگشته و باقی به اوست

Рафт аз фикру хаёлу хоби хур

رفت از فکر و خیال و خواب خور

Аз ғами дунёӣ дун шуд бихбр

از غم دنیای دون شد بیخبر

Пеш ӯ яксони намояди мадҳу зм

پیش او یکسان نماید مدح و ذم

Гашти фориғ аз вуҷӯд ва аз адам

گشت فارغ از وجود و از عدم

Ончунон маҳваст дар нури бақо

آنچنان محو است در نور بقا

Кӯ намедонад бақоро аз фано

کو نمی داند بقا را از فنا

ё р бинад пеш ӯ ағёри Н ӣ сет

یا ر بیند پیش او اغیار ن ی ست

Ғии ри ҷонон дар ҷаҳон диёр нест

غی ر جانان در جهان دیار نیست

Ҷузи назар бар ҳасани ҷони афзои ёр

جز نظر بر حسن جان افزای یار

Нест ӯро дар ду олами ҳеҷ кор

نیست او را در دو عالم هیچ کار

Чун дуе бархест , ҷумла ваҳдатаст

چون دویی برخاست ، جمله وحدتست

То напиндорӣ мақом касратаст

تا نپنداری مقام کثرتست

Ҳар ки ҳ ӯро дидаи бино буд

هر ک ه او را دیدۀ بینا بود

Ҳар чаҳ бинад , ҳақ дар ӯ пайдо буд

هر چه بیند ، حق در او پیدا بود

Ҳар ки дорад дар ҷаҳони нақши вуҷӯд

هر که دارد در جهان نقش وجود

Ҷумлаи мроти ҷамоли дӯст буд

جمله مرآت جمال دوست بود

Гар ту ҳастӣ дар ҷаҳони соҳибназар

گر تو هستی در جهان صاحبنظر

Дар ҷаи аи Ни мангар ба рӯй ӯ нигар

در جه ا ن منگر به روی او نگر

Дида бар дидор ӯ дорем мо

دیده بر دیدار او داریم ما

Ғайри ҳасанаш дар назари норими мо

غیر حسنش در نظر ناریم ما

Ҳар ки зи анвори илоҳӣ баҳра ёфт

هر که ز انوار الهی بهره یافت

Меҳр нураш дид каз ҳар зарра тофт

مهر نورش دید کز هر ذره تافت

ӯст маънӣ , ҷумла олам сӯратаст

اوست معنی ، جمله عالم صورتست

ӯ китоби ҳи р чаҳ бинӣ оятаст

او کتاب ه ر چه بینی آیتست

ӯ чу дарё ва ду олами мавҷи дон

او چو دریا و دو عالم موج دان

ӯ майу ҷумлаи ҷаҳонро ҷом хон

او می و جمله جهان را جام خوان

Дида равшан биору нури байн

دیدۀ روشن بیار و نور بین

Дил мсФӣ кун , биҳишту ҳури байн

دل مصفی کن ، بهشت و حور بین

Ҳақ чу ҷону ҷумлаи олам чун тан аст

حق چو جان و جمله عالم چون تن است

Ҳамчуи хур дар коиноти ин равшан аст

همچو خور در کاینات این روشن است

Сӯрати касрат ҳиҷоб ваҳдатаст

صورت کثرت حجاب وحدتست

Гарчи ваҳдатро зуҳӯр аз касратаст

گرچه وحدت را ظهور از کثرتست

Нест ғайр аз ёр дар олами аён

نیست غیر از یار در عالم عیان

Дар ҳақиқат ӯст пайдоу ниҳон

در حقیقت اوست پیدا و نهان