Баҳр бе поёни ирфони боязид

بحر بی پایان عرفان بایزید

Онкии чашми даҳр мисли ӯ надид

آنکه چشم دهر مثل او ندید

Гуфт чун аз боязидии ман бурун

گفت چون از بایزیدی من برون

Омадам дигар надидам чанд ва чун

آمدم دیگر ندیدم چند و چون

Чун назар кардам ба чашмами бишкӣ

چون نظر کردم به چشمم بیشکی

Ошиқу маъшӯқро дидам яке

عاشق و معشوق را دیدم یکی

Толибу матлӯби айни икдгр

طالب و مطلوب عین یکدگر

Гашт дар ҳар ҷо ба исмии мштҳр

گشت در هر جا به اسمی مشتهر

Ки дуеро ҳаст дар ваҳдати маҳол

که دویی را هست در وحدت محال

Андарин манзил буд касрати маҳол

اندرین منزل بود کثرت محال

Нест ӣнҷои ҷузи яке имону куфр

نیست اینجا جز یکی ایمان و کفر

Дар баёни ин забон омад ба меҳр

در بیان این زبان آمد به مهر

Дар пас дар хештанро боздор

در پس در خویشتن را بازدار

Пас дрои бихўди даруни мардонаи вор

پس درآ بیخود درون مردانه وار

То бибинӣ худ ба чашми дили аён

تا ببینی خود به چشم دل عیان

Ончӣ ман кардам дарин маънии баён

آنچه من کردم درین معنی بیان

ӯст айни ҷумлаи ашё эй писар

اوست عین جمله اشیا ای پسر

Бо ту гуфтам рози пинҳони сари басар

با تو گفتم راز پنهان سر بسر

Ҳар касе кӯ дида гуяд ин сухан

هر کسی کو دیده گوید این سخن

Хоки поиши тўтёӣ дида кун

خاک پایش توتیای دیده کن

Вар ба тақлидаст гуфтораш хатост

ور به تقلید است گفتارش خطاست

Нест раҳбари раҳзан роҳ худост

نیست رهبر رهزن راه خداست

Фарқ кардани ҷуз ба тавфиқи худо

فرق کردن جز به توفیق خدا

Нест мумкини аҳдно ё рбни а

نیست ممکن اهدنا یا ربن ا

Аз худои тавфиқи ҷӯи андари ҷаҳон

از خدا توفیق جو اندر جهان

То бадонеи раҳни мо аз раҳзанон

تا بدانی رهن ما از رهزنان

Ҳар яке даъвӣ ки ҳон мо раҳбарем

هر یکی دعوی که هان ما رهبریم

Ҳодии аи Ни роҳи ҳақро сарварии м

هادی ا ن راه حق را سروری م

Лутф ӯ гар нест моро дастгир

لطف او گر نیست ما را دستگیر

Дон ки шайтон ақлҳо созад асир

دان که شیطان عقلها سازد اسیر

Пас паноҳовар ба ҳақ аз макри дев

پس پناه آور به حق از مکر دیو

То амони ёбии магар аз макру рию

تا امان یابی مگر از مکر و ریو

ри аҳрўро раҳзанони биҳднд

ر اهرو را رهزنان بیحدند

Алҳзри толиб ки аъдоӣ баданд

الحذر طالب که اعدای بدند

Ҳар яке навъе фиребат ме диҳанд

هر یکی نوعی فریبت می دهند

Ҳар замони домӣ дигаргун ме ниҳанд

هر زمان دامی دگرگون می نهند

Он якеро доми шайхии лӯту банг

آن یکی را دام شیخی لوت و بنگ

Ваон дигарро шаклҳои шӯху шнг

وان دگر را شکلهای شوخ و شنگ

Ваон яке дуздии ди ҳи ҳури Фи комилон

وان یکی دزدی د ه حر ف کاملان

Ваон барад аз роҳи мушти ҷоҳилон

وان برد از راه مشت جاهلان

Ваон дигарро дом шайхӣ шуд риё

وان دگر را دام شیخی شد ریا

Шед взрқш карда давр аз кибриё

شید وزرقش کرده دور از کبریا

Гар бипурсӣ гуяд он тақвост ин

گر بپرسی گوید آن تقواست این

Алҳзри зини раҳзанони роҳи дайн

الحذر زین رهزنان راه دین

Ваон яке тақлид дастовез кард

وان یکی تقلید دستاویز کرد

Ҳар дам аз ҳиялат бар оради оҳи сард

هر دم از حیلت بر آرد آه سرد

Яъне оҳ аз оташи савдои ёр

یعنی آه از آتش سودای یار

Бо дили сӯзонаму ҷисми фигор

با دل سوزانم و جسم فگار

Несташ ҷузи дарду сӯзи молу ҷоҳ

نیستش جز درد و سوز مال و جاه

Бо гадоӣ гуяд ӯ ҳастам чу шоҳ

با گدایی گوید او هستم چو شاه

Ботинаши олӯдаи ҳирсу ҳасад

باطنش آلودۀ حرص و حسد

ӯ ба зоҳир кард тақворо санад

او به ظاهر کرد تقوی را سند

То фиребади оми колонъом ро

تا فریبد عام کالانعام را

Доимо густарда дорад дом ро

دایماً گسترده دارد دام را

Мурғи аъамӣ чун набинад дом ӯ

مرغ اعمی چون نبیند دام او

Сарнигӯн уфтад ба домаши комҷу

سرنگون افتد به دامش کامجو

Лек шаҳбозӣ ки аз нури илоҳ

لیک شهبازی که از نور اله

Дида равшан гардад ва ояд зи чоҳ

دیده روشن گردد و آید ز چاه

Дидаро бикшоду дом ва дона дид

دیده را بگشاد و دام و دانه دید

Аз ҷафои банд ва зиндон вораед

از جفای بند و زندان وارهید

Роҳ комил шуд тариқи эътидол

راه کامل شد طریق اعتدال

Ноқисони саргаштаи тӣаи залол

ناقصان سرگشتۀ تیه ضلال

Васфи инсонияти ахлоқи ҳасан

وصف انسانیت اخلاق حسن

Не чу ҳайвони бандаи шаҳват шудан

نی چو حیوان بندۀ شهوت شدن

Бо ту гӯям ман сифоти комилон

با تو گویم من صفات کاملان

То бадонеи комилон аз ноқисон

تا بدانی کاملان از ناقصان