Васфи инсони дон ки сидқасту сафо

وصف انسان دان که صدق است و صفا

Ботини софии зи кибр ва аз риё

باطن صافی ز کبر و از ریا

Хотири поку дили покиза тар

خاطر پاک و دل پاکیزه تر

Сари холӣ аз хаёли симу зар

سر خالی از خیال سیم و زر

Ҷону дил бо ёди ҷонони доштан

جان و دل با یاد جانان داشتن

Кули оламро адам ангоштан

کل عالم را عدم انگاشتن

Кор солик чист таслиму ризо

کار سالک چیست تسلیم و رضا

Ҷузи ризо тадбир набӯд бо қазо

جز رضا تدبیر نبود با قضا

Пеша кун сабру таваккул дар тариқ

پیشه کن صبر و توکل در طریق

То шӯии зи аҳли тариқат эй рафиқ

تا شوی ز اهل طریقت ای رفیق

Бар таваккули роҳи дайни р вае писар

بر توکل راه دین ر و ای پسر

То биёбӣ манзили хайри албшр

تا بیابی منزل خیر البشر

Ҳар ки кор худ гузорад бо худо

هر که کار خود گذارد با خدا

Ҳақ бисозад кор ӯро аз вафо

حق بسازد کار او را از وفا

Фахр дар фақраст шӯи ҷӯёии фақр

فخر در فقر است شو جویای فقر

То туоне кард бар кунин фахр

تا توانی کرد بر کونین فخر

Ҳон макун дар ҳирси умри худ талаф

هان مکن در حرص عمر خود تلف

Дар қаноати шӯ ки то ёбии шараф

در قناعت شو که تا یابی شرف

Нисбати олӣ агар хоҳии биё

نسبت عالی اگر خواهی بیا

Муттақе шӯ ҳаст нест чун бақо

متقی شو هست نیست چون بقا

Роҳати андари зуҳди дон эй марди кор

راحت اندر زهد دان ای مرد کار

Роғ б дунёсти доими хору зор

راغ ب دنیاست دایم خوار و زار

Ҳар ки гуфтораш на маҳз ҳикматаст

هر که گفتارش نه محض حکمتست

Ин сухани майдон ки айн офатаст

این سخن میدان که عین آفتست

Ҳар ки хомӯшӣ ӯ бе фикри тест

هر که خاموشی او بی فکر تست

Он на хомӯшӣаст айн ғифлатаст

آن نه خاموشیست عین غفلتست

Онкии қонеъ гашт гардад бе ниёз

آنکه قانع گشت گردد بی نیاز

Одамӣ ҳайвон шавад бо ҳирсу оз

آدمی حیوان شود با حرص و آز

Ҳар ки кард аз халқи азлати ошкор

هر که کرد از خلق عزلت آشکار

ӯ саломат дид рӯзи ихтиёр

او سلامت دید روز اختیار

Ҳаст дар ваҳдати саломат эй писар

هست در وحدت سلامت ای پسر

Касрат омад тафриқаи ҷони падар

کثرت آمد تفرقه جان پدر

Чист ваҳдати онки ҳ аз ғайри худо

چیست وحدت آنک ه از غیر خدا

Фарди ое дар хало ва дар мулло

فرد آیی در خلا و در ملا

Аз ҳасади вази кӣна ҳар кӯ даст дошт

از حسد وز کینه هر کو دست داشت

Аз мурувват ӯ илмҳо бар фаррошат

از مروت او علمها بر فراشت

Заррае дар пеши ориф аз вараъ

ذره ای در پیش عارف از ورع

Беҳтар аз савму салоат бо ҷазаъ

بهتر از صوم و صلات با جزع

Ҳар ки ӯ оварад шаҳвати зери по

هر که او آورد شهوت زیر پا

Гашти фориғ аз ҳамаи ранҷу ъно

گشت فارغ از همه رنج و عنا

Ҳар ки сабр оварад рӯзӣ дар бало

هر که صبر آورد روزی در بلا

Гашти бархӯрдор дар ҳар ду саро

گشت برخوردار در هر دو سرا

Онкӣ аз дунё сбксорӣ гузид

آنکه از دنیا سبکساری گزید

ӯ наҷот аз ҳар бало ва ранҷ дид

او نجات از هر بلا و رنج دید

Шуд ҳалоки ҷовдони он бихрд

شد هلاک جاودان آن بیخرد

Кӯ ба худ роҳ ҳасад ме оварад

کو به خود راه حسد می آورد

Ҳар ки айби дигарон пеш ту кард

هر که عیب دیگران پیش تو کرد

Назд эшон заҳри айбат беш хӯрд

نزد ایشان زهر عیبت بیش خورد

Аҳли дунёи бут парастӣ ме кунанд

اهل دنیا بت پرستی می کنند

Дуғи хӯрдаи ҳарза мастӣ ме кунанд

دوغ خورده هرزه مستی می کنند

Гар ҳузур дил набошад дар намоз

گر حضور دل نباشد در نماز

Ҷузи уқубати зўчаҳи ҳосили гӯии боз

جز عقوبت زوچه حاصل گوی باز

Дил ки ӯ пайвасти ҳ бо ҷонон буд

دل که او پیوست ه با جانان بود

Аз салоати доимўни шодон буд

از صلات دایمون شادان بود

Бар дар дил бош ҳозири рӯзу шаб

بر در دل باش حاضر روز و شب

То наёбади роҳи даврии ғайри раб

تا نیابد راه دوری غیر رب

Ман бузургӣ дар тавозуъ ёфтам

من بزرگی در تواضع یافتم

Аз такаббур рӯй дил бар тофтам

از تکبر روی دل بر تافتم

Ман раёсат дар насиҳат дида ам

من ریاست در نصیحت دیده ام

Нсҳи халқонро ба ҷон бгзидаҳ ам

نصح خلقان را به جان بگزیده ام

Ман мурувват ёфтам дар сидқи дил

من مروت یافتم در صدق دل

Ҷон ки бисдқ аст хорасту хаҷал

جان که بیصدق است خوارست و خجل

Ҳар ки ӯ бо маърифат шуд ошно

هر که او با معرفت شد آشنا

наменабинад дар ду олами ғайр ро

می نبیند در دو عالم غیر را

Гуфт ориф ман надидам ҳеҷ шиӣӣ

گفت عارف من ندیدم هیچ شیئی

Ҷуз ки ҳақ дидам аён дар нақши вай

جز که حق دیدم عیان در نقش وی

Пеши орифи ҷузи худо мавҷӯд нест

پیش عارف جز خدا موجود نیست

Ғайр ҳақ баргӯ ки худ маъбуд кист

غیر حق برگو که خود معبود کیست

Дарди ишқу меҳнату андӯҳу ғам

درد عشق و محنت و اندوه و غم

Шеваи ошиқ буд беКиев ва кам

شیوۀ عاشق بود بی کیف و کم

Сидқ он бошад ки бо халқи ҷаҳон

صدق آن باشد که با خلق جهان

Ҳар чаҳ бошад май намоеи худ ҳамон

هر چه باشد می نمایی خود همان

Чист ихлоси онкӣ аз ғайри худо

چیست اخلاص آنکه از غیر خدا

Ҷону дилсозӣ мубарро эй Фтӣ

جان و دل سازی مبرا ای فتی

Худ футувват чист эсорасту афв

خود فتوت چیست ایثار است و عفو

Ҳаламу нсҳу халқ дар мастӣу сҳў

حلم و نصح و خلق در مستی و صحو

Ҳар чаҳ дории рӯи фидоӣ ёр кун

هر چه داری رو فدای یار کن

Бо вуҷӯди эҳтиёҷ эсор кун

با وجود احتیاج ایثار کن

Чунки қудрат ёфтӣ шукрони он

چونکه قدرت یافتی شکران آن

Афв кун консти тарзи ошиқон

عفو کن کآنست طرز عاشقان

Ҳалами пешовар ба ҳангоми ғазаб

حلم پیش آور به هنگام غضب

То шӯии мақбулу муҳаррам назд раб

تا شوی مقبول و محرم نزد رب

Бо адуоти панд додан мардумӣаст

با عدوات پند دادن مردمیست

Ҳар ки ин ҳар чор дорад одамӣаст

هر که این هر چار دارد آدمیست

Халқ нек омад сифоти одамӣ

خلق نیک آمد صفات آدمی

Дев ва дад дорад зи халқи бади камӣ

دیو و دد دارد ز خلق بد کمی

Ҳар ки собир дар балоӣ ёр нест

هر که صابر در بلای یار نیست

Даъвии ишқаши биҷуз пиндор нест

دعوی عشقش بجز پندار نیست

Дар ҷафои дӯст ҳар кӯ собираст

در جفای دوست هر کو صابرست

Аз балои ҷон ғминш шокираст

از بلا جان غمینش شاکرست

Нест шокир ҳар ки аз дидори дӯст

نیست شاکر هر که از دیدار دوست

ӯ ба худ бардорад ва лаззот ҷӯаст

او به خود بردارد و لذات جوست

Ҳар ки дорад лиззатӣ аз ҷӯади ёр

هر که دارد لذتی از جود یار

Ҳаст андари кори ишқаши марди кор

هست اندر کار عشقش مرد کار

Ҳар ки дорад он ҷамоли ҷонФзо

هر که دارد آن جمال جانفزا

Лиззати олам муҳайё шуд варо

لذت عالم مهیا شد ورا

Ошиқонрогар ба дӯзах ҷо кунӣ

عاشقان را گر به دوزخ جا کنی

Дӯзахашро ҷинат алмоўӣ кунӣ

دوزخش را جنت الماوی کنی

Дӯзах аз хуии хуши ҳурии сиришт

دوزخ از خوی خوش حوری سرشت

Дилкашасту тоза чун боғи биҳишт

دلکش است و تازه چون باغ بهشت

Гар биҳишт аз ҷилваи ?ут холӣ шавад

گر بهشت از جلوه ات خالی شود

Ошиқ дил додаро дӯзах буд

عاشق دل داده را دوزخ بود

Вар буд ҷинат ба дӯзахи ҷилва гар

ور بود جنت به دوزخ جلوه گر

Ошиқонро ҳаст ҷинат дар си қи р

عاشقان را هست جنت در س ق ر

Ҷинату дӯзах касеро дар хур аст

جنت و دوزخ کسی را در خور است

Каз дарахти ишқи ҷонаш бе бараст

کز درخت عشق جانش بی برست

Пеш мо роҳаст ҳар ҷо дӯзахаст

پیش ما راهست هر جا دوزخست

Гар ҷаҳони ҷон буд гар барзахаст

گر جهان جان بود گر برزخست

Дӯзаху ҷинат яқин бишинав ки чист

دوزخ و جنت یقین بشنو که چیست

Ҷузи фироқу ҷузи висол дӯст нест

جز فراق و جز وصال دوست نیست

Ҳар ки аз халқи ҷаҳон азлат гузид

هر که از خلق جهان عزلت گزید

Аз балоу ранҷ ва меҳнат вораед

از بلا و رنج و محنت وارهید

Ҳар кро инсаст бо халқи ҷаҳон

هر کرا انس است با خلق جهان

Аз саломат давр бошад бегмон

از سلامت دور باشد بیگمان

Ҳақи таъолии бандаро чун дӯст дошт

حق تعالی بنده را چون دوست داشت

Дарду андӯҳу бало бар вай гумошт

درد و اندوه و بلا بر وی گماشت

Ҳар крои машғӯл дунё карда анд

هر کرا مشغول دنیا کرده اند

Ҷон ӯ мағзуб мавло карда анд

جان او مغضوب مولی کرده اند

Ҳар ки дунё бар дил ӯ сард шуд

هر که دنیا بر دل او سرد شد

Фориғ аз ранҷу ъно ва дард шуд

فارغ از رنج و عنا و درد شد

Тарки дунё дар тариқати асли дон

ترک دنیا در طریقت اصل دان

Тоъату сайру сулӯкаш фаръ хон

طاعت و سیر و سلوکش فرع خوان

Ҳар чаҳ машғӯлат кунад аз ёди дӯст

هر چه مشغولت کند از یاد دوست

Дон ки назд орифон дунё ҳамӯаст

دان که نزد عارفان دنیا هموست

Ҳар чаҳ гардад дар тариқи ҳақи ҳиҷоб

هر چه گردد در طریق حق حجاب

Ҳаст он дунёи з ман бишинав ҷавоб

هست آن دنیا ز من بشنو جواب

Чист дунёи монеъи роҳи худо

چیست دنیا مانع راه خدا

Неи қумошу малику молу Асия

نی قماش و ملک و مال و آسیا

Ҳар чаҳ мегардад василаи маърифат

هر چه می گردد وسیله معرفت

Беҳтарин тоъат омад дар сифат

بهترین طاعت آمد در صفت

Ҳар чаҳ аз ҳақ давр меандоз ди т

هر چه از حق دور می انداز د ت

Куфри роҳаш гар бихонӣ шоядат

کفر راهش گر بخوانی شایدت

Ҳар чаҳ аз роҳи худо монеъ шавад

هر چه از راه خدا مانع شود

Куфр бошад тарки он воҷиб буд

کفر باشد ترک آن واجب بود

Ғайр ҳақ магузор дар дил эй фақир

غیر حق مگذار در دل ای فقیر

То бигардӣ дар ҳамаи олами амир

تا بگردی در همه عالم امیر