Исои Марям ки рӯҳи аллоҳ буд
عیسی مریم که روح اللّه بود
Вази ҳамаи асрори ҳақи огоҳ буд
وز همه اسرار حق آگاه بود
Гуфт бо уммат бигӯед эй гуруҳ
گفت با امت بگویید ای گروه
Илм дар дарёст ё дар дашту кӯҳ
علم در دریاست یا در دشت و کوه
ё зи болои фалак ё зери хок
یا ز بالای فلک یا زیر خاک
То шӯй гоҳе зибр гоҳе муғок
تا شوی گاهی زبر گاهی مغاک
Илм дар ҷону дилат бсрштаҳ анд
علم در جان و دلت بسرشته اند
Тухми дониш дар заминат кушта анд
تخم دانش در زمینت کشته اند
Ганҷи донишро дарин кунҷи хароб
گنج دانش را درین کنج خراب
Кардаанд пинҳони ту аз худ бозёб
کرده اند پنهان تو از خود بازیاب
Манба илмаст дилҳои шумо
منبع علم است دلهای شما
Чун малики шӯ бо адаби пеши худо
چون ملک شو با ادب پیش خدا
То бадонеи илмҳои анбиё
تا بدانی علمهای انبیا
Кашф гардад бар ту ҳоли авлиё
کشف گردد بر تو حال اولیا
Рози пинҳони пеши ту пайдо шавад
راز پنهان پیش تو پیدا شود
Илм ояд ҷаҳлҳо расво шавад
علم آید جهلها رسوا شود
Офтоби илм чун тобон шавад
آفتاب علم چون تابان شود
Мушкили олами ?бирт осон шавад
مشکل عالم برت آسان شود
Гар шӯии бедори азин хоби гарон
گر شوی بیدار ازین خواب گران
Сад нишони ёбии зи ёр бе нишон
صد نشان یابی ز یار بی نشان
Махзани асрори раббонии туе
مخزن اسرار ربانی تویی
Вончаҳи ту ҷӯёии онии ҳам туе
وانچه تو جویای آنی هم تویی
Кӣ барандозади ниқоби асрори дайн
کی براندازد نقاب اسرار دین
То бибинад муҳаррамии зи аҳли яқин
تا ببیند محرمی ز اهل یقین
Кашфи ин маънии талаби зи иршоди пер
کشف این معنی طلب ز ارشاد پیر
То зи меҳр ӯ шӯии бадари мунир
تا ز مهر او شوی بدر منیر
Илми маънӣ аз китобу Авестоад
علم معنی از کتاب و اوستاد
Ҳосилат ноед макун чандини ъинод
حاصلت ناید مکن چندین عناد
Гар ту хоҳӣ рафт роҳи зўолмнн
گر تو خواهی رفت راه ذوالمنن
Даст дар фитроки раҳ байнон бизан
دست در فتراک ره بینان بزن
Гар амони хоҳии зи шайтони лъин
گر امان خواهی ز شیطان لعین
Рӯ биҷӯ ҷо дар паноҳи шайхи дайн
رو بجو جا در پناه شیخ دین
Ҳоли ман лои шайхи ?ларо гӯш кун
حال من لا شیخ له را گوش کن
Шайхаи алшитони зи доно гӯш кун
شیخه الشیطان ز دانا گوش کن
Ҳар ки шуд дар сояи аҳли худо
هر که شد در سایۀ اهل خدا
Гашти ҷонаши оинаи нури бақо
گشت جانش آینۀ نور بقا
Дар дили ориф ҳар онкў ҷой кард
در دل عارف هر آنکو جای کرد
Вораед аз ранҷ ва меҳнатҳоу дард
وارهید از رنج و محنتها و درد
Шуд дили ориф ба маънӣ чун чароғ
شد دل عارف به معنی چون چراغ
Ҳаст нурашро зи зулматҳо фироқ
هست نورش را ز ظلمتها فراغ
Гашт аз нураши мунаввар ҳар чаҳ ҳаст
گشت از نورش منور هر چه هست
Ҷисму ҷони олами болоу паст
جسم و جان عالم بالا و پست
Гар бадасти ореи чароғӣ инчунин
گر بدست آری چراغی اینچنین
Аз ту ёбад нури шамъи шаръи дайн
از تو یابد نور شمع شرع دین
Ҳар ки дорад ин чароғ ӯро чаҳ бок
هر که دارد این چراغ او را چه باک
Зини ҳамаи торику хавфу ҳалок
زین همه تاریک و خوف و هلاک
Ҷоми ҷами ғайр аз дили орифи мадон
جام جم غیر از دل عارف مدان
Кондрў пайдост ҳар фошу ниҳон
کاندرو پیداست هر فاش و نهان
Он ди л ӣ кӯи қобил дидор ӯст
آن د ل ی کو قابل دیدار اوست
Мағз олам ӯст олами ҳамчуи пӯст
مغز عالم اوست عالم همچو پوست
Дил ки шуд ойӣнаи дидори ёр
دل که شد آیینۀ دیدار یار
Ҳар ду оламро туфайл ӯ шумор
هر دو عالم را طفیل او شمار
Гар ту дили хоҳии хилофи нафаси ҷӯй
گر تو دل خواهی خلاف نفس جوی
Рӯ ба дарё то бкии ҷӯии ту ҷӯй
رو به دریا تا بکی جویی تو جوی
Аз риёзати ҷисм ту гардад чу ҷон
از ریاضت جسم تو گردد چو جان
Аз ҳавасҳо мерасад дилро зиён
از هوسها می رسد دل را زیان
Аз ҳавои нафас агар рӯ тофтӣ
از هوای نفس اگر رو تافتی
Дар мақоми аҳли дил раҳ ёфтӣ
در مقام اهل دل ره یافتی
Бар ҳавои худ агар ин раҳ рӯй
بر هوای خود اگر این ره روی
Аз висоли дӯст бӯе нашнавӣ
از وصال دوست بویی نشنوی
Ҳар чаҳ фармоедтар аи ин нафаси дун
هر چه فرماید تر ا این نفس دون
Ту хилофаш кун ки ҳастӣ зуфунун
تو خلافش کن که هستی ذوفنون
Нест ғояти макрҳои нафас ро
نیست غایت مکرهای نفس را
Май намояди саъди айни наҳс ро
می نماید سعد عین نحس را
Ҳирси орад дар дилат кинаст зуҳд
حرص آرد در دلت کاین است زهد
Заҳри қотилро кунад ширин чу шаҳд
زهر قاتل را کند شیرین چو شهد
Дар ту оради сад ҳазорон макру рию
در تو آرد صد هزاران مکر و ریو
намекунад ҷинси маликро айни дев
می کند جنس ملک را عین دیو
ӯ ба чашмат май намояди нор , нур
او به چشمت می نماید نار، نور
Пери золӣ дар назари орад чу ҳур
پیر زالی در نظر آرد چو حور
Ҳар замонат оварад сӯии ҳалок
هر زمانت آورد سوی هلاک
намефиребад гуядат ҷони Фдок
می فریبد گویدت جان فداک
ӯ ба макрати вобрд аз дӯстон
او به مکرت وابرد از دوستان
Чун шӯй танҳо кунад ӯ қасди ҷон
چون شوی تنها کند او قصد جان
Ҳар чаҳ гуяд кизби дониш эй писар
هر چه گوید کذب دانش ای پسر
То раҳе аз ҳилау макраши магар
تا رهی از حیله و مکرش مگر
Гар ба тоъат хондат эмин мабош
گر به طاعت خواندت ایمن مباش
Зонка ӯро ҳаст макрӣ дар қафоаш
زانکه او را هست مکری در قفاش
Гар ба сӯй рӯза хонд ё намоз
گر به سوی روزه خواند یا نماز
Андарун дорад ҳазорон макри боз
اندرون دارد هزاران مکر باز
Вари туро ӯ ҷониб ҳаҷ оварад
ور ترا او جانب حج آورد
Обрӯят аз риё хоҳад барад
آبرویت از ریا خواهد برد
Вар ҳаме гуяд закоти моли даҳ
ور همی گوید زکات مال ده
Ресмонаш нест холӣ аз гиреҳ
ریسمانش نیست خالی از گره
Шӯҳратӣ ҷӯяд аз он бо нангу ном
شهرتی جوید از آن با ننگ و نام
Вондрин даъвӣ машав эмини зи дом
واندرین دعوی مشو ایمن ز دام
Вар ҳаме хонд турои сӯии ғзо
ور همی خواند ترا سوی غزا
Зу машав ғофил ки дорад сад дағо
زو مشو غافل که دارد صد دغا