Раҳнамои соликони роҳи ҳў
رهنمای سالکان راه هو
Онкӣ шуд маърӯфи крхии ном ӯ
آنکه شد معروف کرخی نام او
Бо мурӣдон буд рӯзии даргузар
با مریدان بود روزی درگذر
Дид ҷамъӣ аз ҷавонони хамри хур
دید جمعی از جوانان خمر خور
Бо шароб ва бо кабоб ва бо рубоб
با شراب و با کباب و با رباب
Сӯии диҷлаи хуши равони масту хароб
سوی دجله خوش روان مست و خراب
Ҷумлаи ғарқи баҳри ғифлати омада
جمله غرق بحر غفلت آمده
Сари басари мавҷи залолати омада
سر بسر موج ضلالت آمده
ҲамРаҳон гФнди шихои як дуо
همرهان گفند شیخا یک دعا
Кун ки то ғарқа шавад масти фано
کن که تا غرقه شود مست فنا
Шавамӣ эшон шавад аз халқи давр
شومی ایشان شود از خلق دور
аи зи дами поки ту эй шайхи ғаюр
ا ز دم پاک تو ای شیخ غیور
Бо мурӣдон гуфт бурдоред даст
با مریدان گفت بردارید دست
Ман дуо гӯям иҷобат зон сараст
من دعا گویم اجابت زان سرست
Дар тазаррӯъ омад он шайхи ҷаҳон
در تضرع آمد آن شیخ جهان
Гуфт эй донандаи рози Ни ҳон
گفت ای دانندۀ راز ن هان
эй ту воқиф бар замири неку бад
ای تو واقف بر ضمیر نیک و بد
Пеш илмат равшанаст асрори бад
پیش علمت روشنست اسرار بد
Боролҳо ҳамчунон коинҷо ӣ шан
بارالها همچنان کاینجا ی شان
Додае ин айши хуш бе имтинон
داده ای این عیش خوش بی امتنان
Айши хуши даҳ андари он олам дигар
عیش خوش ده اندر آن عالم دگر
эй Карими корсози додгар
ای کریم کارساز دادگر
Зин дуо гашта мурӣдон дар аҷаб
زین دعا گشته مریدان در عجب
Кин чаҳ ҳоласт эй амини сари раб
کاین چه حالست ای امین سر رب
Мо намедонем сари ин сухан
ما نمی دانیم سر این سخن
Ҳикмати инро зи мо пинҳон макун
حکمت این را ز ما پنهان مکن
Шайх гуфто мегӯям бадв
شیخ گفتا می گویم بدو
Чун ҳаме донад чаҳ ҳоҷати гуфтугӯ
چون همی داند چه حاجت گفتگو
Сабр пеш оред акнӯн то худо
صبر پیش آرید اکنون تا خدا
Сар ин созад ҳувайдо бар шумо
سر این سازد هویدا بر شما
Чунки диданди он ҷамоати шайх ро
چونکه دیدند آن جماعت شیخ را
Ларза шан афтод бар андомҳо
لرزه شان افتاد بر اندامها
Сози бшки си тунд ва меҳо рехтанд
ساز بشک س تند و می ها ریختند
Ҷумлаи андар доманаш овехтанд
جمله اندر دامنش آویختند
Гиряу зории кунон дар пой ӯ
گریه و زاری کنان در پای او
АўФтоднди он гуруҳи айши ҷӯ
اوفتادند آن گروه عیش جو
Тавба карданд аз муноҳии ҷумлаи шан
توبه کردند از مناهی جمله شان
Гашта ҳар кӣ дар раҳи ҳақи ҷонфишон
گشته هر کی در ره حق جانفشان
Бо мурӣдон гуфт шайхи роздон
با مریدان گفت شیخ رازدان
Ин замон шуд фоши он сари ниҳон
این زمان شد فاش آن سر نهان
Шуд ҳамаи мақсӯди ҳосил бе тъб
شد همه مقصود حاصل بی تعب
Не ба кас ранҷӣ раседу неи крб
نی به کس رنجی رسید و نی کرب
Не касеро ғарқа мебоист гашт
نی کسی را غرقه می بایست گشت
Не ба дарё ҳоҷат омад не ба дашт
نی به دریا حاجت آمد نی به دشت
Хайрхоҳии шеваи мардон буд
خیرخواهی شیوۀ مردان بود
Ҳар крои ин шева шуд марди он буд
هر کرا این شیوه شد مرد آن بود
Ҳаст сулҳу ҷангашон аз баҳри ҳақ
هست صلح و جنگشان از بهر حق
Лоҷарам доранд бар олами сабақ
لاجرم دارند بر عالم سبق
Қаҳри эшон маҳз лутф омад яқин
قهر ایشان محض لطف آمد یقین
Ҳазли эшон ҷади шимур эй марди дайн
هزل ایشان جد شمر ای مرد دین
Гар турш рӯйанд вагар хандон шаванд
گر ترش رویند و گر خندان شوند
Банда ҳақанд ва бар фармони раванд
بندۀ حقند و بر فرمان روند
Фориғ ва озодаанд аз мадҳу зм
فارغ و آزاده اند از مدح و ذم
Пеши эшон ғайр ҳақ бошад адам
پیش ایشان غیر حق باشد عدم
Васфи эшон бартараст аз гуфт мо
وصف ایشان برتر است از گفت ما
Оҷизам ё раби лооҳсии сано
عاجزم یا رب لااحصی ثنا
ҳи р сар мӯем агар гардад забон
ه ر سر مویم اگر گردد زبان
Кӣ даройади васфи эшон дар баён
کی درآید وصف ایشان در بیان
Васфи эшон гар кунам бар қадари худ
وصف ایشان گر کنم بر قدر خود
Ҳам намеёбам амон аз таъни бад
هم نمی یابم امان از طعن بد
Зини ҷамоати ончӣ маълум манаст
زین جماعت آنچه معلوم منست
Он куҷо дар ҳавсилаи ҷон ва танаст
آن کجا در حوصله جان و تنست
Нест воқифи каси зи ҳоли ин гуруҳ
نیست واقف کس ز حال این گروه
Халқи зини сӯи авлиё зон сӯии кӯҳ
خلق زین سو اولیا زان سوی کوه
Ҳикмати ҳақ аз паии таъзими шан
حکمت حق از پی تعظیم شان
Кард аз чашми ҳамаи халқони ниҳон
کرد از چشم همه خلقان نهان
Мазҳар ҳақанду пинҳон чун ҳақанд
مظهر حقند و پنهان چون حقند
Зонка фориғ аз ду олам мутлақанд
زانکه فارغ از دو عالم مطلقند
Чун ба ҳақ пайваста доранд улфатӣ
چون به حق پیوسته دارند الفتی
Суҳбати халқони намояди кулуфтӣ
صحبت خلقان نماید کلفتی
Ҳар ки ӯ аз ҳастӣ худ вораад
هر که او از هستی خود وارهد
Пой бар фарқи ҳи маи олам наад
پای بر فرق ه مه عالم نهد
Ҳар ки ӯ бо дӯст бошад ҳамнишин
هر که او با دوست باشد همنشین
Ҳаст фориғ аз ғи ми дунёу дайн
هست فارغ از غ م دنیا و دین
Он ҷамоати шоҳ ва халқон чокаранд
آن جماعت شاه و خلقان چاکرند
Ҷумлаи олами по ва эшон чун саранд
جمله عالم پا و ایشان چون سرند
Зот эшонаст хилқатро сабаб
ذات ایشانست خلقت را سبب
Ҳар чаҳ май хоҳии зи эшон май талаб
هر چه می خواهی ز ایشان می طلب
Ҳақи тъол ӣ қул тъолўои Фонзрўо
حق تعال ی قل تعالوا فانظروا
Хуш биё бингар аҷоибҳои ҳў
خوش بیا بنگر عجایبهای هو
Воҷибу мумкини дарин сӯрат намӯд
واجب و ممکن درین صورت نمود
Ганҷи маънии андарин вайрони Ни м ваад
گنج معنی اندرین ویران ن م ود
Чун зи асрори ҳақиқати ғофилӣ
چون ز اسرار حقیقت غافلی
Баҳра аз дониши надории ҷоҳилӣ
بهره از دانش نداری جاهلی
Гар машомати буи ирфон ёфтӣ
گر مشامت بوی عرفان یافتی
Дар талаб кӣ рӯз мо бартофтӣ
در طلب کی روز ما برتافتی
Аз хаёл ва ваҳм бигузар дар тариқ
از خیال و وهم بگذر در طریق
То туоне ёфт бӯе зон Фриқ
تا توانی یافت بویی زان فریق
Дар тариқат ҳаст оламро нишон
در طریقت هست عالم را نشان
Шамае зон оварам андари баён
شمه ای زان آورم اندر بیان
Ориф он бошад ки чун гуяд сухан
عارف آن باشد که چون گوید سخن
Ҷумла гуяд аз худои зўолмнн
جمله گوید از خدای ذوالمنن
Чун ибодат мекунӣ ӣ аи тоъатӣ
چون عبادت می کنی ی ا طاعتی
Баҳр ҳақ бошад на баҳри смътӣ
بهر حق باشد نه بهر سمعتی
Ҳар чаҳ ҷӯяд , ҷӯяд ӯро аз худо
هر چه جوید ، جوید او را از خدا
Ғайри ҳақ дар пеш ӯ бошад фано
غیر حق در پیش او باشد فنا
Ҳар куҷо то б яди нури маърифат
هر کجا تا ب ید نور معرفت
намекунад равшани ҷаҳонро хури сифат
می کند روشن جهان را خور صفت
Ҳар ки оқилтар буд орифтар аст
هر که عاقلتر بود عارفتر است
Аз тариқи маърифат воқифтар аст
از طریق معرفت واقفتر است
Онкӣ дорад бар қазои ҳақи ризо
آنکه دارد بر قضای حق رضا
ӯст ориф назд арбоби сафо
اوست عارف نزد ارباب صفا
Орифаст онкўи зи зарроти ҷаҳон
عارفست آنکو ز ذرات جهان
Нур ҳақ бинад аёни андари аён
نور حق بیند عیان اندر عیان