Биёи ҷоно ки бе ту ҷон харобаст

بیا جانا که بی تو جان خرابست

Дилам аз оташ шавқат кабобаст

دلم از آتش شوقت کبابست

Хӯрам хӯни ҷигар бе ту нигоро

خورم خون جگر بی تو نگارا

Бҳҷронти маро инҳо шаробаст

بهجرانت مرا اینها شرابست

Надорам ғайри ишқат дар ҷаҳони кор

ندارم غیر عشقت در جهان کار

Туро бо ман чаро чандин итобаст

ترا با من چرا چندین عتابست

зи дарди фурқатат эй ҷони ҷонон

ز درد فرقتت ای جان جانان

Танами бемору дил дар изтиробаст

تنم بیمار و دل در اضطرابست

Қадати сарву лабати қанду миёни мӯӣ

قدت سرو و لبت قند و میان موی

Ҷабинати моҳ ва рӯят офтобаст

جبینت ماه و رویت آفتابست

Диламро бо вуҷӯди хоки Кувайт

دلم را با وجود خاک کویت

На пурвои биҳишт ва на савобаст

نه پروای بهشت و نه ثوابست

зи дасти ҳиҷр аз пои аўФтодм

ز دست هجر از پای اوفتادم

Агар раҳмӣ кунӣ фикрӣ савобаст

اگر رحمی کنی فکری صوابست

Дўоӣӣ кун бўсли худ дилам ро

دوائی کن بوصل خود دلم را

Ки аз дарду ғам ҳиҷрон харобаст

که از درد و غم هجران خرابست

Асиригар зи ҳолати пурсади он моҳ

اسیری گر ز حالت پرسد آن ماه

Бигӯ дарди дарунам бе ҳисобаст

بگو درد درونم بی حسابست