Монистим ва ҳастӣ мо ҳастӣ худост

مانیستیم و هستی ما هستی خداست

Ҳастӣ ба нестӣ на қаринаст на ҷудост

هستی به نیستی نه قرین است نه جداست

Дилбар чу рӯ дар оина мухталиф намӯд

دلبر چو رو در آینه مختلف نمود

Ин сӯрати мухолиф аз он ихтилоф хост

این صورت مخالف از آن اختلاف خاست

Олам чу акси оинау нақши сояи дон

عالم چو عکس آینه و نقش سایه دان

Кўро намӯд ва буд зи ваҳму хаёли мост

کورا نمود و بود ز وهم و خیال ماست

Бингар чу шуд аёни блбос чаро ва чун

بنگر چو شد عیان بلباس چرا و چون

Онкўи ниҳони бксўти бичўн бе чарост

آنکو نهان بکسوت بیچون بی چراست

Мақсӯди офариниши олам касе буд

مقصود آفرینش عالم کسی بود

Кӯ аз худӣ фано шуд ва боқӣ бидон бақост

کو از خودی فنا شد و باقی بدان بقاست

Майдони яқин ки дар ду ҷаҳони ғайр ёр нест

میدان یقین که در دو جهان غیر یار نیست

Бишинав сухани зи орифи ҳақи байн дуруст варост

بشنو سخن ز عارف حق بین درست وراست

Риндӣ ки масти бодау ҳушёр ва зоҳидаст

رندی که مست باده و هشیار و زاهدست

Инсофи даҳ ки ҳамчуи асирӣ дигар куҷост

انصاف ده که همچو اسیری دگر کجاست