Он дилбари таннози нгўӣӣ ки куҷо шуд

آن دلبر طناز نگوئی که کجا شد

Аз пеши ман бедили девона чаро шуд

از پیش من بیدل دیوانه چرا شد

Чун мӯнису ғмхўори дили хастаи мо буд

چون مونس و غمخوار دل خسته ما بود

Аз баҳр чаҳ аз хастаи худ ёри ҷдошд

از بهر چه از خسته خود یار جداشد

Ҷону дили ғами дидаи дамӣ шод набӯдаст

جان و دل غم دیده دمی شاد نبودست

То аз брмодлбр бемеҳр ва вафо шуд

تا از برمادلبر بی مهر و وفا شد

Ушшоқ вафодор надиданд дили хуш

عشاق وفادار ندیدند دل خوش

То ёри ситамкораи паии ҷавр ва ҷафо шуд

تا یار ستمکاره پی جور و جفا شد

Як рӯз напурсед ки аз ҷаври ғами ишқ

یک روز نپرسید که از جور غم عشق

Бар ҷону дили ошиқи бечора чаҳ ҳо шуд

بر جان و دل عاشق بیچاره چه ها شد

Мо шуҳра шаҳрем миёни ҳамаи ушшоқ

ما شهره شهریم میان همه عشاق

То ишқи турои майли дилии ҷониб мо шуд

تا عشق ترا میل دلی جانب ما شد

Гӯйанд асирии з чаҳ шӯрида ва шайдост

گویند اسیری ز چه شوریده و شیداست

Гӯ аз ғами мо ӯ бҷҳон бе сарви пошад

گو از غم ما او بجهان بی سرو پاشد