Ҳасани ту ҷилва карду бъолм аён шуд

حسن تو جلوه کرد و بعالم عیان شد

Дар ҷилваи ҷамоли ту рӯят ниҳон шуд

در جلوه جمال تو رویت نهان شد

Орост ёри ҷилваи ному нишони бахуд

آراست یار جلوه نام و نشان بخود

Ногуҳ фиканд рахт ва дигар бенишон шуд

ناگه فکند رخت و دگر بی نشان شد

Ойинаи хости ёр ки бинад ҷамоли хеш

آئینه خواست یار که بیند جمال خویش

Мроти ҳасани дӯсти тамомӣ ҷаҳон шуд

مرآت حسن دوست تمامی جهان شد

Меҳри ҷамолаш арча зи заррот зоҳир аст

مهر جمالش ارچه ز ذرات ظاهر است

Лекини тамоми ҳасани бонсон аён шуд

لیکن تمام حسن بانسان عیان شد

Пеш аз зуҳӯр буд муназзаҳи зи ҷисму ҷон

پیش از ظهور بود منزه ز جسم و جان

Зоҳир чу гашти айни ҳамаи ҷисм ва ҷон шуд

ظاهر چو گشت عین همه جسم و جان شد

Маъшӯқу ошиқи оина ишқ бӯда анд

معشوق و عاشق آینه عشق بوده اند

Ҷуз ишқ нест ин ки ҳам ин ва ҳам он шуд

جز عشق نیست این که هم این و هم آن شد

Дар базми васли дӯсти асирӣ чу роҳ ёфт

در بزم وصل دوست اسیری چو راه یافت

Дар малики ишқи байн ки чаҳ соҳиб қирон шуд

در ملک عشق بین که چه صاحب قران شد