Дӯши ҷонам дар ҳавои он хату рухсор буд

دوش جانم در هوای آن خط و رخسار بود

Шаби ҳамаи шаб дар серуми савдои зулфи ёр буд

شب همه شب در سرم سودای زلف یار بود

Бо вуҷӯд рӯй ҷони афрӯзу қддлрбот

با وجود روی جان افروز و قددلربات

Ошиқонро аз биҳишту ҳуру тӯбои ор буд

عاشقان را از بهشت و حور و طوبی عار بود

Мӯниси дардат на танҳо ин замонам каз азал

مونس دردت نه تنها این زمانم کز ازل

Аз ғами ишқи ту ҷони маҷрӯҳу дили аФгор буд

از غم عشق تو جان مجروح و دل افگار بود

Чашми ҷодӯят бғмзаҳ мерибоед дайну дил

چشم جادویت بغمزه می رباید دین و دل

Дар фусуну макри ин ҷодӯи аҷаби айёр буд

در فسون و مکر این جادو عجب عیار بود

Дар шаби торики ҳиҷрони ҷони ғами фарсӯда ро

در شب تاریک هجران جان غم فرسوده را

Ҳам хаёли васли ҷонони мӯнису ғмхўор буд

هم خیال وصل جانان مونس و غمخوار بود

Зоҳиди афсурдаи дилро нест иқрории бъшқ

زاهد افسرده دل را نیست اقراری بعشق

Зон сабаб бо ошиқонаши доимои инкор буд

زان سبب با عاشقانش دایما انکار بود

То битобед аз ҷаҳони меҳри ҷамоли нўрбхш

تا بتابید از جهان مهر جمال نوربخش

Ҳарки дидам чун асирии ғарқаи анвор буд

هرکه دیدم چون اسیری غرقه انوار بود