Ошиқон дар оташи ишқи ту худро сӯхтанд

عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند

То кмоҳии сари ишқ ва ошиқӣ омухтанд

تا کماهی سر عشق و عاشقی آموختند

Он замон каз баҳр ҳар каси хлътӣ таъйин шуд

آن زمان کز بهر هر کس خلعتی تعیین شد

Барқади ман ҷомаи риндӣ аз он дам дӯхтанд

برقد من جامه رندی از آن دم دوختند

Сӯхти ёди ғайру ёдати мӯнис ҷонам бимонад

سوخت یاد غیر و یادت مونس جانم بماند

Дар дилам то оташи ишқ туро афрӯхтанд

در دلم تا آتش عشق ترا افروختند

Чун зи зери абри иззати гашти тобони меҳри зот

چون ز زیر ابر عزت گشت تابان مهر ذات

Дар шуъоъи партаваши заррот олам сӯхтанд

در شعاع پرتوش ذرات عالم سوختند

Чун асирии покбозони барсари бозори ишқ

چون اسیری پاکبازان برسر بازار عشق

Ҳар ду оламро бнқди васл ӯ бФрўхтнд

هر دو عالم را بنقد وصل او بفروختند