Дӯши ёрам ҷом меоварад ва гуфт инро бануш

دوش یارم جام می آورد و گفت این را بنوش

То ки гардии маст ва бошӣ бихбр аз ақлу ҳуш

تا که گردی مست و باشی بیخبر از عقل و هوش

Гуфтамаш ман суфем май аз куҷои ман аз куҷо

گفتمش من صوفیم می از کجا من از کجا

Гуфт афсона чаҳ кор ояд биёу бодаи нӯш

گفت افسانه چه کار آید بیا و باده نوش

Аз кафи соқӣ чу нӯшедам шароби оташин

از کف ساقی چو نوشیدم شراب آتشین

Маст ва лоиъқл баровардам чу хами бодаи ҷӯш

مست و لایعقل برآوردم چو خم باده جوش

Ишқ зӯр оварад ва будам масту дилбар дар назар

عشق زور آورد و بودم مست و دلبر در نظر

Ҷони бшўқи васл ӯ мастона омад дар хурӯш

جان بشوق وصل او مستانه آمد در خروش

Гуфтамаш умрӣаст то ҷӯёӣ васлат гашта ам

گفتمش عمریست تا جویای وصلت گشته ام

Гуфт Эй бидамаст то кӣ худ нмоӣӣ рӯ хамӯш

گفت ای بدمست تا کی خود نمائی رو خموش

Дар ниқоб зулф дидам ҳасан ӯ пинҳон шуда

در نقاب زلف دیدم حسن او پنهان شده

Гуфтам эй ҷон аз ҷамол худ барафкан рӯй пӯш

گفتم ای جان از جمال خود برافکن روی پوش

Дар ҳарими инси мо бо ту чу муҳаррам бӯда ем

در حریم انس ما با تو چو محرم بوده ایم

Май намои рӯ беҳиҷобу дигар аз мо рӯ мапуаш

می نما رو بی حجاب و دیگر از ما رو مپوش

Кӣ ба бедории намояди рӯ ба кас дар умрҳо

کی به بیداری نماید رو به کس در عمرها

Ончунон ҳасанӣ ки мо дар хоб медидем дӯш

آنچنان حسنی که ما در خواب میدیدیم دوش

Аз мурӣдӣ вородт шуд асирии баҳраи манд

از مریدی وارادت شد اسیری بهره مند

Гар шавад мақбули хотири пеши пер май фуруш

گر شود مقبول خاطر پیش پیر می فروش