Ҳар замон навъе бичишам аҳли ҳол

هر زمان نوعی بچشم اهل حال

Май намояди ҳасан рӯй ту ҷамол

می نماید حسن روی تو جمال

Ҳасани рӯятро зи мроти ҷаҳон

حسن رویت را ز مرآت جهان

Зоҳид ар дидӣ набӯдӣ дар залол

زاهد ار دیدی نبودی در ضلال

Дидаи аҳли басират дида аст

دیده اهل بصیرت دیده است

Ҳасани рухсори ту дар ҳади камол

حسن رخسار تو در حد کمال

То рибоед ҷону дил аз ошиқон

تا رباید جان و دل از عاشقان

Ҳар нафас навъе кунад ғанҷу даллол

هر نفس نوعی کند غنج و دلال

Гар ҳавои васли маъшӯқат буд

گر هوای وصل معشوقت بود

Аз ҷафоу ҷаври ҳиҷронаши манол

از جفا و جور هجرانش منال

Дар тариқи аҳли ирфон эй фақиҳ

در طریق اهل عرفان ای فقیه

Ҳол май бояд чаҳ ҷои қилу қол

حال می باید چه جای قیل و قال

Кард ҷонами таии биёбони фироқ

کرد جانم طی بیابان فراق

То шудам осӯда дар малики висол

تا شدم آسوده در ملک وصال

Ҳолиё риндему масти ҷоми шавқ

حالیا رندیم و مست جام شوق

То чаҳ хоҳад буд корамро мол

تا چه خواهد بود کارم را مآل

То тўӣӣ бо ту асирӣ монда аст

تا توئی با تو اسیری مانده است

Кӣ ббзми васл ӯ ёбии маҷол

کی ببزم وصل او یابی مجال