эй ҳасан ҷон физой ту хуршед бе завол

ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال

Ҳаргиз надид дидаи кас инчунин ҷамол

هرگز ندید دیده کس اینچنین جمال

Хуршед дар либоси ҳама зарра намӯд

خورشید در لباس همه ذره نمود

Рухсор ӯ чу парда барафканад аз ҷамол

رخسار او چو پرده برافکند از جمال

Ботори зулф ӯ шаб тораст ҳамчуи рӯз

باتار زلف او شب تار است همچو روز

Хур дар муқобили маи рӯйиш кам аз ҳилол

خور در مقابل مه رویش کم از هلال

Брҳр ки тофт партави анвори ваҳдаташ

برهر که تافت پرتو انوار وحدتش

Касрат ба пеш ӯ ҳама ваҳм омаду хаёл

کثرت به پیش او همه وهم آمد و خیال

Аз қилу қоли мадрисаи равшан куҷо шавад

از قیل و قال مدرسه روشن کجا شود

Ҳолоти аҳли завқу мақомоти аҳли ҳол

حالات اهل ذوق و مقامات اهل حال

То бо ту ҳаст ҳастӣ ту нест ҷузи фироқ

تا با تو هست هستی تو نیست جز فراق

Фонии шӯ аз худӣ ки баҳақ ёфтӣ висол

فانی شو از خودی که بحق یافتی وصال

Зон дам ки нӯш кард асирӣ май фано

زان دم که نوش کرد اسیری می فنا

Махмур сармаст омад ва мастаст лоязол

مخمور سرمست آمد و مستست لایزال