Таҷаллии ҷамолашро агар ойина шуд олам

تجلی جمالش را اگر آئینه شد عالم

Вале мҷлои ҳасан ӯ кмоҳӣ нест ҷузи одам

ولی مجلای حسن او کماهی نیست جز آدم

Тафовути дрмроёи баданаи андрҳсни рухсораш

تفاوت درمرایا بدنه اندرحسن رخسارش

Азин рӯ дар назари ҳасанаши гуҳӣ бешаст гоҳе кам

ازین رو در نظر حسنش گهی بیش است گاهی کم

Бхлўтхонаҳи ваҳдат ки роҳӣ нест касрат ро

بخلوتخانه وحدت که راهی نیست کثرت را

Чаҳ айшу ишқи варзиҳо ки бадовро марои боҳам

چه عیش و عشق ورزی ها که بداو را مرا باهم

Ҳарифи мо шӯ эй зоҳид ки нӯшем аз май васлаш

حریف ما شو ای زاهد که نوشیم از می وصلش

Ки ҷузи мастӣ ва май хории надими шодии биғм

که جز مستی و می خواری ندیم شادی بیغم

Чу дорад шоҳиди рӯяти ҷамолу ҷилваи биғоит

چو دارد شاهد رویت جمال و جلوه بیغایت

Бинозу шеваи дигари намояди хешро ҳар дам

بناز و شیوه دیگر نماید خویش را هر دم

Нишон аз кофару муъмини нмондӣ ар барофтодӣ

نشان از کافر و مؤمن نماندی ار برافتادی

зи хуршеди ҷамоли ту ниқоби зулфи хам дар хам

ز خورشید جمال تو نقاب زلف خم در خم

Дили риши асириро бғир аз дидани рӯят

دل ریش اسیری را بغیر از دیدن رویت

Бҷони ту ки дар олам на дармонаст ва на марҳам

بجان تو که در عالم نه درمانست و نه مرهم