Чу аз рӯзи азали риндӣ ва қлошӣаст ойинам

چو از روز ازل رندی و قلاشی است آئینم

Биҷузи ишқи ту варзидан набошад мазҳабу дайнам

بجز عشق تو ورزیدن نباشد مذهب و دینم

зи шамъ рӯй ту оташ фитод андари дилу ҷонам

ز شمع روی تو آتش فتاد اندر دل و جانم

Магари оби лаб лаълат диҳад зини сӯзи таскинам

مگر آب لب لعلت دهد زین سوز تسکینم

Рахт аз зулмати зулфати асир қайд ме донам

رخت از ظلمت زلفت اسیر قید می دانم

зи нури рӯяти озодии з ҳар қайдии ҳамеи байнам

ز نور رویت آزادی ز هر قیدی همی بینم

Надорам хусрави хубони зи домони ту даст аз чаҳ

ندارم خسرو خوبان ز دامان تو دست از چه

Чу Фарҳод аз ғам ишқат барояд ҷони ширинам

چو فرهاد از غم عشقت برآید جان شیرینم

Аҷаб каз ғамзаи шӯхати саломати ҷон барам охир

عجب کز غمزه شوخت سلامت جان برم آخر

Чунин кони чашми фаттонати миёни дарбасти бркинм

چنین کان چشم فتانت میان دربست برکینم

Дили риши марои дард ту омад марҳам эй дилбар

دل ریش مرا درد تو آمد مرهم ای دلبر

з ҷон бархезам ар як лаҳза бедард ту биншинам

ز جان برخیزم ار یک لحظه بی درد تو بنشینم

Зқиди ишқами озодии асирӣ то абад набӯд

زقید عشقم آزادی اسیری تا ابد نبود

Чўбҳри ошиқии ҳукм азал кардаст таъйинам

چوبهر عاشقی حکم ازل کردست تعیینم