Чунон ҳайрони ҳасани он нигорам

چنان حیران حسن آن نگارم

Ки пурвои ҳама олам надорам

که پروای همه عالم ندارم

Маро аз ҷинату дӯзах чаҳ пурсӣ

مرا از جنت و دوزخ چه پرسی

Чу ман маҳви ҷамол рӯй ёрам

چو من محو جمال روی یارم

зи дасти ғамзаи он чашми хўнриз

ز دست غمزه آن چشم خونریز

Чу зулфи ънбринши биқрорм

چو زلف عنبرینش بیقرارم

Азон майҳо ки соқӣ дар азал дод

ازآن می ها که ساقی در ازل داد

Чу чашмаш то абади андари хуморам

چو چشمش تا ابد اندر خمارم

Танам дар ишқ ӯ шуд чун хаёлӣ

تنم در عشق او شد چون خیالی

Бадарад ошиқӣ бингар чаҳ зорам

بدرد عاشقی بنگر چه زارم

Чаҳ шодӣ бошад эй матлӯби ҷонам

چه شادی باشد ای مطلوب جانم

Ки чун давлати дроӣӣ дар канорам

که چون دولت درآئی در کنارم

Ҳазорон ҳасани Юсуфи пеши рӯйиш

هزاران حسن یوسف پیش رویش

Асирӣ кӣ даройад дар шуморам ?

اسیری کی درآید در شمارم؟