Ман ки пайваста биравӣ ту чунин ҳайронам

من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم

Сифати ҳасани ту чун гӯям ва кӣ битавонам

صفت حسن تو چون گویم و کی بتوانم

Ҳайрати ишқи марои бихбр аз ман дорад

حیرت عشق مرا بیخبر از من دارد

Ман бад-ӣни ҳоли куҷои ҳол дигар медонам

من بدین حال کجا حال دگر میدانم

Ошиқонгар барра ишқ ниҳоданд қадам

عاشقان گر بره عشق نهادند قدم

Ман дарин раҳи бҳўои ту бсргрдонм

من درین ره بهوای تو بسرگردانم

Зоҳдои пеши тугар айби намояди риндӣ

زاهدا پیش تو گر عیب نماید رندی

Ман бсдқи дилу ҷони хоки раҳи рндонм

من بصدق دل و جان خاک ره رندانم

Нест морои нафасӣ бе рухи ту сбрўи қарор

نیست مارا نفسی بی رخ تو صبرو قرار

Ман бад-ӣни шавқ чаҳ мавқуфи қиёмати монам

من بدین شوق چه موقوف قیامت مانم

Грстонми зи лаби лаъл ту дод дили худ

گرستانم ز لب لعل تو داد دل خود

Чун Хизри зинда ҷовид бимонад ҷонам

چون خضر زنده جاوید بماند جانم

( чаҳ шӯии ранҷаи асирии бмдоўои дилам )

(چه شوی رنجه اسیری بمداوای دلم)

( ғайри дардаш чу насозад бҷҳони дармонам )

(غیر دردش چو نسازد بجهان درمانم)