Ҷуз дидани дидори ту эй сарви хиромон

جز دیدن دیدار تو ای سرو خرامان

Дарди дили моро набӯд марҳаму дармон

درد دل ما را نبود مرهم و درمان

Аз нури таҷаллии ду ҷаҳони гашти мунаввар

از نور تجلی دو جهان گشت منور

Чун парда барандохт ҷамоли рухи ҷонон

چون پرده برانداخت جمال رخ جانان

Ҳасани ту бики ишваи дилу дайни марои барад

حسن تو بیک عشوه دل و دین مرا برد

Гар ҳасани азинст на дил монад ва на ҷон

گر حسن ازینست نه دل ماند و نه جان

Дили моил хубон шуд азони рӯ ки аён дид

دل مایل خوبان شد ازآن رو که عیان دید

Ҳасани ту дроӣинаҳи рухсораи хубон

حسن تو درآئینه رخساره خوبان

Чун меҳри ҷамоли ту з заррот битобед

چون مهر جمال تو ز ذرات بتابید

Ҳар зарраи азон рӯй намояди маи тобон

هر ذره ازآن روی نماید مه تابان

Гар васл наҷуед дили зоҳид чаҳ тавон кард

گر وصل نجوید دل زاهد چه توان کرد

Ҷӯянда шоҳӣ набӯд табъи гадоён

جوینده شاهی نبود طبع گدایان

Чун ҷони асирии ҳама заррот ҷаҳонаст

چون جان اسیری همه ذرات جهانست

Дар партави хуршеди рахти волау ҳайрон

در پرتو خورشید رخت واله و حیران