Мерасад ҳар дами бъошқи сад ҷафо

میرسد هر دم بعاشق صد جفا

Гӯиё аз ишқ май боради бало

گوئیا از عشق می بارد بلا

Чораи ошиқ чаҳ медонад табиб

چاره عاشق چه میداند طبیب

Дард ишқаш ҳаст дард бе даво

درد عشقش هست درد بی دوا

СрФрўи норади бўслми он санам

سرفرو نارد بوصلم آن صنم

Кӣ кунад шаҳи ҳам нишинӣ бо гадо

کی کند شه هم نشینی با گدا

Аз балои як дам намеёбам амон

از بلا یک دم نمی یابم امان

То шудам дар дасти ишқаши мубтало

تا شدم در دست عشقش مبتلا

Дасти моу домани он сангдил

دست ما و دامن آن سنگدل

Гркнди ҷавру ҷафо вагар вафо

گرکند جور و جفا و گر وفا

Ин садо аз ишқ меояд бигӯаш

این صدا از عشق می آید بگوش

Гар ту ҷӯёии висолии шӯи фано

گر تو جویای وصالی شو فنا

Ҳарки шуд дар ошиқӣ бебаргу соз

هرکه شد در عاشقی بی برگ و ساز

ӯ зи соз васл ёбад сад наво

او ز ساز وصل یابد صد نوا

Шодмони гардии бдидорш агар

شادمان گردی بدیدارش اگر

Мекунӣ дар роҳи ҷонони ҷони фидо

میکنی در راه جانان جان فدا

Ғарра нозаст фориғ аз ниёз

غره نازست فارغ از نیاز

Зон асирӣ нест парвояши бмо

زان اسیری نیست پروایش بما