Дар хумори ҳиҷр то кӣ ҷони ман

در خمار هجر تا کی جان من

Аз шароб васл кун дармони ман

از شراب وصل کن درمان من

Бргдои мустаманд бе наво

برگدای مستمند بی نوا

Раҳматии фармой эй султони ман

رحمتی فرمای ای سلطان من

Дар миёни оташи сӯзони мсўз

در میان آتش سوزان مسوز

Ҷони вдлро беш аз ин ҷонони ман

جان ودل را بیش از این جانان من

Оташ уфтад дар дарун на фалак

آتش افتد در درون نه فلک

Аз фиғони синаи сӯзони ман

از فغان سینه سوزان من

Сайли резади ҳамчуи абри навбаҳор

سیل ریزد همچو ابر نوبهار

Дар фироқати дидаи гирёни ман

در فراقت دیده گریان من

Чанд резади хӯни мо теғи фироқ

چند ریزد خون ما تیغ فراق

Рӯнамо гар мекунӣ қурбони ман

رونما گر میکنی قربان من

Нест холии икдм аз дарду ғамаш

نیست خالی یکدم از درد و غمش

Дар фироқ ӯ асирии ҷони ман

در فراق او اسیری جان من