эй ҷамол рӯй ту хуршеди тобони омада
ای جمال روی تو خورشید تابان آمده
Ваии ду зулфи мшкбўити ънброФшони омада
وی دو زلف مشکبویت عنبرافشان آمده
Дар шуъоъ рӯй ту дили волау ҳайрон шуда
در شعاع روی تو دل واله و حیران شده
Ҷони бсўдои сари зулфати парешони омада
جان بسودای سر زلفت پریشان آمده
Дар хам ҳар мӯӣ ту пайдост зуннору салиб
در خم هر موی تو پیداست زنار و صلیب
Зулфу рӯяти ҷони моро куфру имони омада
زلف و رویت جان ما را کفر و ایمان آمده
зи оташи шавқати дилами пайваста дар сӯзу гудоз
ز آتش شوقت دلم پیوسته در سوز و گداز
Доғи биҳд аз ғами ишқи ту бурҷони омада
داغ بیحد از غم عشق تو برجان آمده
Ишқи варзии байн ки ҳар дам ёрбомо ме кунад
عشق ورزی بین که هر دم یارباما می کند
Гуҳ шудаи пайдои ҷамолаши гоҳи пинҳони омада
گه شده پیدا جمالش گاه پنهان آمده
Аз ниқоби ҷумлаи заррот ҷаҳон дидам аён
از نقاب جمله ذرات جهان دیدم عیان
Меҳри ҳасан рӯй ӯ чун моҳи тобони омада
مهر حسن روی او چون ماه تابان آمده
Фикри зулфи ёри ҷонрои доимои ҳамдам шуда
فکر زلف یار جانرا دایما همدم شده
Мӯниси дили зикри ҳасан рӯй ҷонони омада
مونس دل ذکر حسن روی جانان آمده
Ҷони муштоқи лқорои сӯзи шавқаш марҳам аст
جان مشتاق لقارا سوز شوقش مرهم است
Ъошқонрои дарди ишқаши айни дармони омада
عاشقانرا درد عشقش عین درمان آمده
Ҷумлаи зарроти ҷаҳони дрпртўи меҳри Рахш
جمله ذرات جهان درپرتو مهر رخش
Чун асирии доимои шайдоу ҳайрони омада
چون اسیری دایما شیدا و حیران آمده