Маъшӯқ агар ба ҷониб ошиқ кунад нигоҳ

معشوق اگر به جانب عاشق کند نگاه

Зин қадар бугзарад сари ошиқи зи меҳру моҳ

زین قدر بگذرد سر عاشق ز مهر و ماه

Гар раҳ ба васли дӯст талаб мекунад хирад

گر ره به وصل دوست طلب میکند خرد

Гӯи роҳи ишқи рӯ ки буд ишқи шоҳи роҳ

گو راه عشق رو که بود عشق شاه راه

Ҳасани ту аз маҷолии заррот ҷилва кард

حسن تو از مجالی ذرات جلوه کرد

Лекин чу мо ҷамоли туро нест ҷилваи гоҳ

لیکن چو ما جمال تو را نیست جلوه‌گاه

Гар як назари з дида шавад абрӯяти ниҳон

گر یک نظر ز دیده شود ابرویت نهان

Аз дӯди оҳу нолаи ҷаҳонро кунам сиёҳ

از دود آه و ناله جهان را کنم سیاه

Оқил агар ба ақл кунад илтиҷо вале

عاقل اگر به عقل کند التجا ولی

Мо ошиқему ишқи ту моро буд паноҳ

ما عاشقیم و عشق تو ما را بود پناه

Бо теғи ғамзаи чашми ту чун тарки фитнаи ҷӯ

با تیغ غمزه چشم تو چون ترک فتنه‌جو

Доим ба қасди хӯни ҷаҳон буд бигноаҳ

دایم به قصد خون جهان بود بیگناه

Бо онкӣ бе хабари зи асирони ишқ буд

با آنکه بی‌خبر ز اسیران عشق بود

Ҳам беш ва кам ба ҳол асирӣ кунад нигоҳ

هم بیش و کم به حال اسیری کند نگاه